Meer nummers van INDEB
Meer nummers van DOPEHOUSE
Beschrijving
Geassocieerde uitvoerder: INDEB, DOPEHOUSE Geassocieerde uitvoerder, producer: INDEB Geassocieerde uitvoerder: DOPEHOUSE Componist, tekstschrijver: Jakub Bednarek Mastering engineer, geluidstechnicus: mixedbytrzy
Songtekst en vertaling
Origineel
Muzyka od zawsze to emocje dla mnie.
Trudniej się robi ją, gdy człowiek nic nie czuje prawie. Ciągle serwuję raz po żałobie, raz po zabawie. Nic nie rozumiem.
Cały świat mówi do mnie binarem.
Pod oknem żule walą ćwiary, ktoś kupuje towar, a wczoraj ziomek wiózł mnie OTM za osiemset koła. Z policji w kamienicy, durum serwis w
Sheratonach. Nie poczuję się swobodnie obok ludzi w uniformach.
Paru ziomków usłyszało wyroki jak gromy z nieba, ale najbardziej surowy wydał pierdolony glejak.
Trudno się nie bać, jeśli się nie ma linii obrony, a los przypadkiem sadza cię na ławie oskarżonych. Jestem zmęczony, to dopiero pół roku.
Tyle emocji, a nie umiem nic poczuć. Robię horkruksy z hip-hopu.
Dawno wszedłem na drogę, z której nie ma odwrotu, jo.
-Ile złych dni. -W zamian za szczęście. Kto ustala cenę?
Niech powiedzą mi wreszcie. Usta mamy zamknięte, a próbujemy wrzeszczeć.
Wciąż -ile sił. -Dokąd mam iść?
Błądzę jak we mgle. Zagubionych dusz mamy całe osiedle. Wszyscy wpadli w pętlę.
Gdzie się goni dewę w świecie cyfr.
Oddalamy się od siebie. Los trzyma rękę na spacji.
Miałem wrócić, ale nie wiem, co więcej dziś mogę dać ci. Na cztery auta od trzeciej w nocy jestem na stacji.
Puste się robią butle, terminal zeruje karty. Gapią się lampy na pustą drogę.
Ekran pluje we mnie znowu serię powiadomień.
Częściej niż, jak się czujesz, widzę emoji ogień.
Zamiast posypać głowę, pokrywam się popiołem, by wciąż odradzać się jak feniks.
Bo zawsze kiedy upadnę, to mam szansę by coś zmienić.
Mało rzeczy teraz już się ceni, ale stać mnie dziś na wiele, bo jadłem resztki nadziei.
Jak możesz przelicz jeszcze raz każdą zalet życia, każdą z jego wad, bo wynik będzie ten sam. Walczymy o skrawek ziemi jak ziarno wśród skał.
-Ile złych dni. -W zamian za szczęście. Kto ustala cenę?
Niech powiedzą mi wreszcie. Usta mamy zamknięte, a próbujemy wrzeszczeć.
Wciąż -ile sił. -Dokąd mam iść?
Błądzę jak we mgle. Zagubionych dusz mamy całe osiedle. Wszyscy wpadli w pętlę.
-Gdzie się goni dewę w świecie cyfr. -Ile złych dni.
W zamian za szczęście. Kto ustala cenę? Niech powiedzą mi wreszcie.
Usta mamy zamknięte, a próbujemy wrzeszczeć. Wciąż ile sił.
-Dokąd mam iść? -Błądzę jak we mgle.
Zagubionych dusz mamy całe osiedle. Wszyscy wpadli w pętlę. Gdzie się goni dewę w świecie cyfr.
Nederlandse vertaling
Muziek is voor mij altijd een emotie geweest.
Het is moeilijker om te doen als je bijna niets voelt. Ik dien nog steeds, soms na rouw, soms na plezier. Ik begrijp niets.
De hele wereld spreekt binair tegen mij.
Er ligt veel rotzooi onder het raam, iemand is goederen aan het kopen, en gisteren heeft mijn vriend me 1300 kilometer met OTM gereden. Van de politie in het woonhuis, durumdienst in
Sheratons. Ik zal me niet op mijn gemak voelen bij mensen in uniform.
Een paar van mijn vrienden hoorden zinnen als donder uit de lucht, maar de zwaarste straf kwam van verdomd glioom.
Het is moeilijk om niet bang te zijn als je geen verdediging hebt en het lot je per ongeluk in de getuigenbank plaatst. Ik ben moe, het is pas een half jaar geleden.
Zoveel emoties en ik kan niets voelen. Ik maak gruzielementen van hiphop.
Ik ben al lang het pad bewandeld waar geen terugkeer meer mogelijk is, yo.
-Hoeveel slechte dagen. -In ruil voor geluk. Wie bepaalt de prijs?
Laat ze het mij eindelijk vertellen. Onze mond is gesloten en we proberen te schreeuwen.
Nog steeds - hoeveel kracht. -Waar moet ik heen?
Ik ben verdwaald in de mist. We hebben een hele buurt vol verloren zielen. Iedereen werd voor een lus gegooid.
Waar achtervolg je deva in de wereld van cijfers.
Wij gaan van elkaar weg. Het lot heeft zijn hand op de spatiebalk.
Ik zou terugkomen, maar ik weet niet wat ik je vandaag nog meer kan geven. Ik sta al sinds drie uur in de ochtend voor vier auto's op het station.
De flessen raken leeg en de terminal zet de kaarten op nul. De lampen staren naar de lege weg.
Het scherm spuugt opnieuw een reeks meldingen naar mij.
Vaker wel dan niet, hoe voel je je, zie ik de vuur-emoji.
In plaats van mijn hoofd te bedekken, bedek ik mezelf met as om keer op keer herboren te worden als een feniks.
Omdat elke keer dat ik val, ik de kans heb om iets te veranderen.
Tegenwoordig worden weinig dingen gewaardeerd, maar ik kan me tegenwoordig veel dingen veroorloven omdat ik de overblijfselen van hoop heb opgegeten.
Als je kunt, tel dan elk voordeel van het leven en elk van de nadelen ervan opnieuw, want het resultaat zal hetzelfde zijn. We vechten voor een stuk land als graan tussen de rotsen.
-Hoeveel slechte dagen. -In ruil voor geluk. Wie bepaalt de prijs?
Laat ze het mij eindelijk vertellen. Onze mond is gesloten en we proberen te schreeuwen.
Nog steeds - hoeveel kracht. -Waar moet ik heen?
Ik ben verdwaald in de mist. We hebben een hele buurt vol verloren zielen. Iedereen werd voor een lus gegooid.
-Waar kun je deva achtervolgen in de wereld van cijfers. -Hoeveel slechte dagen.
In ruil voor geluk. Wie bepaalt de prijs? Laat ze het mij eindelijk vertellen.
Onze mond is gesloten en we proberen te schreeuwen. Nog steeds zo hard als ik kan.
-Waar moet ik heen? -Ik ben verdwaald in de mist.
We hebben een hele buurt vol verloren zielen. Iedereen werd voor een lus gegooid. Waar achtervolg je deva in de wereld van cijfers.