Meer nummers van Fujii Kaze
Beschrijving
Het sarcasme stroomt hier net zo goed als de regen in het couplet over ‘walking alone in the rain’. Het ironische ‘WTF is that’ komt in het refrein samen als een nerveuze lach, waarachter eigenlijk bezorgdheid schuilgaat. Want ze zullen wel zeggen dat er algen op je tanden zitten en je wegleiden van de plas, maar ze zullen je toch laten gaan waar je heen wilt - zelfs naar diezelfde honey bucket.
In deze tekst is geen sprake van een moraliserende toon. Het zijn eerder grapjes in de stijl van een vriend die eerst lacht om je domheid, maar je vervolgens een hand reikt als je struikelt. Daardoor klinken de woorden warmer dan welke bekentenis dan ook. Tussen OMG, LOL en het eeuwige “je luistert toch niet” klinkt een simpele waarheid door: nabijheid is wanneer je eindeloos kunt ruziën over iemands vreemde beslissingen, maar geen moment ophoudt om er voor die persoon te zijn.
Auteur: Fuji Kaze
Producent: Yaffle
Mixing engineer Masahito Komori
Opnametechnicus Yoshimasa Wakui
Opgenomen in de Bunkamura-studio.
Gemixed in ABS RECORDING STUDIO
Mastering engineer: Tsubasa Yamazaki
Gemasterd in EELOW
Drums: Leon Yuki
Elektrische basgitaar: Naoki Kobayashi
Elektrische gitaar: Bunta Otsuki
Akoestische piano: Fujii Kaze
Songtekst en vertaling
Origineel
あ んたのその羽はしゃがった青さこに 触れるべきか否かで少し悩んでる 口にしない方がいい真実 もあるから 知らない方が良かったなんて言わないでいて 何があってもずっと大好きなのに どんな時もここ にいるのに 近すぎて見えなくて無視されて 雨の中一人行くあんた 心の中でさやくんのよう そっちに行ってはダメと 聞かない振り続けるあんた 勢いに任せて 声だめえっとタイム それは なんなん 先が来てはしわぎゅうたか それならば なんなん なんでなんも聞いてく れんかった その顔は なんなん なんなん 花咲く街の角近さ あの時の笑顔はなんなん あの時の涙はなんちゃった たまには大胆に冷めたらいい 時には慎 重に歩めばいい 真実なんてもうえど おくの通り 知っていること知らないだけでし ょ あれほど刻んだ後悔も 繰り返す毎日の 中で書き消されていくので まずさらになった決意 を胸に あんたは堂々とまた声だめえっとタイ ム それは なんなん 先が来てはしわぎゅうたか それならば なんなん なんでなんも聞いてくれ んかった その顔は なんなん なんなん 花咲く街の角近さ あ の時の笑顔はなんなん あの時の涙はなんちゃった 神様助けてよぼ めよぼめよぼめよぼめ 足も照 ら してよぼめよぼめよぼめよぼめ 目を閉じてみて 心の耳澄まして 優しい気持ちで答えを聞いて もう歌わせな いで ほら霧のボールをそうばらべれんべべれべれんべべれんばばらんな それは なんな ん ああはしわぎゅうたか それならば なんなん なんなん なんで聞いてくれん かったべべ なんなん なんなん なんなん あの時の笑顔はなんなん あの時の涙はなんちゃった なんな ん
Nederlandse vertaling
Ik maak me een beetje zorgen of ik die blauwe bergkam van je wel of niet moet aanraken, omdat er enkele waarheden zijn die beter onuitgesproken kunnen blijven, dus zeg niet dat het beter is om het niet te weten. Wat er ook gebeurt, ik zal altijd van je houden, maar je bent altijd hier, maar ik ben te dichtbij om je te zien, en je wordt genegeerd. Je gaat alleen in de regen. In je hart ben je net als Saya-kun, die je zegt die kant niet op te gaan. doen alsof je niet luistert. Laat het maar aan het momentum over. Geen stem, uh, tijd. Waarom luisterde je dan niet naar mij? Wat was dat gezicht? Het was zo dicht bij de hoek van de bloeiende straat. Wat was toen de glimlach op je gezicht? Wat gebeurde er met die tranen? Soms moet je moedig afkoelen. Soms moet je voorzichtig lopen. De waarheid is dat je, zoals de meesten van ons weten, gewoon niet weet wat je weet, toch? Het wordt uitgewist in de herhaling van elke dag, dus met een vastberadenheid die nog sterker in je hart is geworden, kun je niet meer luider spreken. Wat is dat? Ben je nerveus over wat gaat komen? Als dat het geval is, waarom vraag je me dan niets? Dat gezicht, wat, wat, wat was dat dichtbij de hoek van de bloeiende stad? Wat was de glimlach op dat gezicht? Wat waren de tranen die er toen waren? meyobomeyomyobome Verlicht je voeten en zeg hallo. Sluit je ogen. Luister naar je hart. Luister met een zacht hart naar het antwoord. Laat me niet meer zingen. Kijk, laten we de mistbal opbreken. Wat is dat? Ach, het is een liedje. Wat dan, wat, waarom luister je niet? Wat, wat, wat, wat, wat is dat? Wat was de glimlach op jouw gezicht dan? Wat waren de tranen op je gezicht dan?