Meer nummers van Mrs. GREEN APPLE
Beschrijving
Er zijn liedjes die lijken op een ritje in een oude bus - een bus met krakende stoelen, terwijl de steden voorbij flitsen en je in stilte je gedachten laat gaan. Ze bevatten geen luidruchtige liefdesverklaringen, maar wel de wens om belangrijke landschappen te laten zien, iets van jezelf te delen - iets dat zo kwetsbaar is dat woorden te groot lijken.
Hier voelt liefde als een beweging: ze voert je mee, draagt je, raakt soms verdwaald, en soms verandert ze een vreemde hand in een vertrouwd adres. En zelfs als het verhaal een kladversie lijkt, blijven er kleine herinneringen over - momenten, geuren, plaatsen waar je hart naar terugkeert. Dit alles is een beetje vermoeiend, een beetje licht, zoals het ochtendlicht in het achterraam van de bus, die verder rijdt, ook al is het niet helemaal duidelijk waarheen.
Songtekst en vertaling
Origineel
君に見せたい景色がある。
僕の好きをと思ってくれるかな。
君にあげたい全てがある。
言いすぎな気もするけど。
だからどうかどうかその瞬きの側にいさせて。
時代 の車輪に僕らが燃料となり乗せてゆ く。
どこまでがただ愛と呼べんだろ う。 僕に運ばれる街世界を知るんだろう。
どこからか また始まるは一人。
感触は忘れてしまうけど 確かなメモリアル。 暖かな大事なもの唯一のファミリーへ。
あ。 僕に見せたい景色がある。
いつか自分を認めてあげられるかな。
いつの間にか全てじゃなく譲れないところが増えて く。
でもね、どうかしてんじゃないかと思う恋をする日も来る。
時代 の車輪にいつしか一部となり飲まれてく。
これからださぁ人になりましょう。
終わらない 旅路に膝をつく。 たれまわしてやるでしょう。
心にもないような言葉で闇 あえど解けない魔法と現実。
いつかのメモリ アル。 ささやかな慣れがある場所。 本当はユーフォリア。
あ の日の後部座席の窓から見えた 見えた。
どこまでがただ愛と呼べんだろう。
風に運ばれるたび一人を知るんだろう。
ここまでがただ手 錠と呼べんだろう。 終わらせ方は僕次第。
投げる エンディングを。 どこからかまた呼ばれるは僕と君。
感情は忘れないでしょ。 確かなメモリアル。
心が帰れる 場所。 愛しのファミリーへ。 あ。
ララララ ラララララララ。 ラララララララララララ。 ラララララララララララ。 ララララララララララ ラ。
Nederlandse vertaling
Er is een uitzicht dat ik je wil laten zien.
Denk jij eens na over wat ik leuk vind?
Ik heb alles wat ik je wil geven.
Toch heb ik het gevoel dat ik te veel zeg.
Dus laat mij alsjeblieft aan je zijde staan in dat oogwenk.
Wij zijn de brandstof die de wielen van de tijd aandrijft.
Ik vraag me af in hoeverre je het gewoon liefde kunt noemen. Ik neem aan dat je de wereld leert kennen van de stad die naar mij wordt vervoerd.
De ene persoon begint ergens opnieuw.
Ik zal vergeten hoe het voelde, maar het is zeker een herdenking. Aan de enige familie met warme en belangrijke dingen.
A. Er is een uitzicht dat ik je wil laten zien.
Ik vraag me af of ik mezelf ooit zal kunnen toegeven.
Voor je het weet zijn er meer dingen waar je geen compromis over kunt sluiten, niet alles.
Maar er zal een dag komen waarop je verliefd wordt en je afvraagt of er iets mis met je is.
Voordat we het weten, worden we onderdeel van het wiel van de tijd en worden we opgeslokt.
Laten we vanaf nu mens worden.
Knielend op een reis die nooit eindigt. Ik ga met je om.
Woorden die ik niet eens in mijn hart heb, creëren duisternis, magie en realiteit die ik niet kan oplossen.
Een herinnering aan ooit. Een plek met een beetje bekendheid. Het is eigenlijk Euforie.
Ik kon het die dag vanuit het raam op de achterbank zien.
Ik vraag me af in hoeverre je het gewoon liefde kunt noemen.
Ik denk dat ik elke keer dat ik door de wind wordt gedragen, iemand leer kennen.
Ik denk dat dit gewoon handboeien genoemd kunnen worden. Hoe het afloopt, is aan mij.
Gooi het einde. Jij en ik worden opnieuw ergens vandaan gebeld.
Je zult je emoties niet vergeten. Een zeker gedenkteken.
Een plek waar je hart kan terugkeren. Aan mijn geliefde familie. A.
La la la la la la la la la la la. La la la la la la la la la la la. La la la la la la la la la la la. La la la la la la la la la la.