Meer nummers van Muhlis Berberoğlu
Beschrijving
Producent: Pickupproductie
Componist: Traditioneel
Songtekst en vertaling
Origineel
Noir soleil pleure, il pleut sous mon anorak.
Quand j'ponce avec le cœur, ça m'rend un peu paranoïaque.
Chérie, j'suis qu'un roi démon, pas le petit prince d'Exupéry. La nuit, j'dessine des gloutons qui me mangeront si mon âme dépérit.
Demain, c'est loin, j'suis dans la nuit avec ma horde.
Pour me perdre en chemin, j'ai pas besoin d'une escorte. Girl, à quoi tu penses?
J'suis l'genre de loup qui avance seul.
J'fais mes projets en silence quand ils ouvrent bien trop leur gueule. Mon armature dans un bain d'sang, dans ce rap et d'un fusil d'assaut.
Nos textes ont plus de sens que les peintures de Picasso.
Nos émotions sont des toiles que seuls les mots pourraient peindre.
Nos émotions sont des toiles que même le ciel ne peut éteindre.
La nuit, j'ai les idées larges, remplis des pages qui m'assombrissent.
J'me dis qu'vaut mieux errer en marge que d'être en cage comme un zombie. J'ai cette mort dans ma tête, ces quelques chansons d'amour.
J'suis qu'un vampire, en fait, j'disparaîtrai quand vient le jour.
Plus jamais rien ne me réveille car j'suis un mort-vivant.
La nuit, ma copine prend le pouls si j'suis encore vivant. Je vois dans toute la ville des morts-vivants.
Achète un fusil pour la nuit des morts-vivants.
Plus jamais rien ne me réveille car j'suis un mort-vivant.
La nuit, ma copine prend le pouls si j'suis encore vivant. Je vois dans toute la ville des morts-vivants.
Achète un fusil pour -la nuit des morts-vivants.
-Mes voisins ne pensent qu'à m'espionner, ma tête les pousse à s'questionner.
Ai-je l'apparence d'une coquille vide parce que mon cerveau ne cesse pas d'résonner?
J'ai l'impression d'émerger de sous terre, j'aperçois la surface comme mon gars Souris.
Pour trouver le sommeil, faut qu'j'me mette le crâne à l'envers, tout comme une chauve-souris.
Pris pour cible, faut qu'je détourne mon regard de tous mes détracteurs.
Chaque souci aspire un peu plus mon âme tels des détraqueurs.
J'ai l'air d'un mec trop bon, socialement un peu fermé, qu'avance dans le noir les yeux fermés, pris en otage par un réveil profond. Oiseau de nuit qui tombe de haut, mais qui veut amortir le coup.
Mais mon mal-être, c'est que même mon histoire est à dormir debout.
Ancien morveux qui a bien morflé, coincé dans un corps vide.
Là où certains morflent vite, on cherche les -bras d'Morphée avec un brin d'morphine.
-Plus jamais rien ne me réveille car j'suis un mort-vivant. La nuit, ma copine prend le pouls si j'suis encore vivant.
Je vois dans toute la ville des morts-vivants.
Achète un fusil pour la nuit des morts-vivants. Plus jamais rien ne me réveille car j'suis un mort-vivant.
La nuit, ma copine prend le pouls si j'suis encore vivant.
Je vois dans toute la ville des morts-vivants. Achète un fusil pour la nuit des morts-vivants.
J'me vois changer comme Dorian Gray, j'écris pendant qu'le corps maigrit.
Des fois, j'suis bouillant comme la braise qui rougit sous un beau ciel gris.
J'suis tellement insomniaque que j'pourrais travailler dans l'hôtel riche.
J'fais des incantations nocturnes qui ressemblent à de la sorcellerie. J'me sirote un Bloody
Mary car ici-bas, l'homme est mourant.
J'me perds dans mes maudites rêveries, j'me réveille au soleil couchant.
En vrai, j'crois qu'on est tous à bout, habillés de guenilles crasseuses.
Et j'me transforme en loup-garou pour compter les brebis galeuses.
On nous dit souvent qu'l'heure est grave, j'ai des douleurs sous forme aiguë.
Le quotidien est trop décevant, vaut mieux avoir une mauvaise vue.
C'est comme la nuit des morts-vivants, donc c'est pour ça que j'ne dors même plus.
Parce que j'veux changer l'ordinaire, il faut qu'j'y plonge à corps perdu. On sait pas comment s'en tirer, on aime voir les gens s'diviser.
Situation va empirer car on nous a vampirisés.
On aime électriser la foule, la nuit, on est des vers luisants.
Quand on m'prend par les sentiments, j'connais que des échecs cuisants.
C'est la Confrérie des Ombres.
C'est la, c'est la Confrérie des Ombres.
Plus jamais rien ne me réveille car j'suis un mort-vivant. La nuit, ma copine prend le pouls si j'suis encore vivant.
Je vois dans toute la ville des morts-vivants.
Achète un fusil pour la nuit des morts-vivants. Plus jamais rien ne me réveille.
Pour moi, la partie commence à peine après l'échec et mat.
Quand sont détruites nos dernières chances et qu'on m'a dit que c'était oit.
Qui a voulu ma vie détruite et que j'pourrais pas m'en sortir?
J'suis au bout de la ligne de fuite avec des V comme Efo Swift.
Dans les jugements que l'on reçoit, ça nous déçoit sans l'prononcer. Il faut être fier de soi des fois, car faire des choix, c'est renoncer.
Parfois, je crois dormir ma vie et j'avance sans que mes pieds bougent.
J'suis habillé comme un zombie, le voisin m'tirerait une cartouche sans jamais s'alarmer des signes.
Il sait juste que j'fais du pera, mais pas que j'fais de la médecine ou un master, un doctorat.
Lui, il sait juste que j'suis tatoué, j'suis un mec louche des HLM.
J'suis tout l'temps fatigué, ben ouais, moi, j'ai pas eu d'parents riches et saines.
J'suis fatigué tous les matins, j'refuse de m'taper des tapins.
Alors les filles restent toute la nuit et j'bosse sur elles comme à temps plein. Elle croit qu'sucer un rappeur, ça représente comme un tremplin.
Demain, je la garde, mon porte-bonheur, et j'm'endors vaguement dans le train.
Nederlandse vertaling
Zwarte zon huilt, het regent onder mijn anorak.
Als ik met mijn hart schuur, word ik een beetje paranoïde.
Schatje, ik ben maar een demonenkoning, niet de kleine prins van Exupéry. 'S Nachts trek ik veelvraat aan die mij zal opeten als mijn ziel verwelkt.
Morgen is nog ver weg, ik ben in de nacht met mijn horde.
Om onderweg te verdwalen, heb ik geen escort nodig. Meisje, wat denk je?
Ik ben het type wolf dat alleen gaat.
Ik maak mijn plannen in stilte als ze hun mond te veel opendoen. Mijn frame in een bloedbad, in deze rap en een aanvalsgeweer.
Onze teksten hebben meer betekenis dan de schilderijen van Picasso.
Onze emoties zijn doeken die alleen met woorden kunnen worden geschilderd.
Onze emoties zijn doeken die zelfs de lucht niet kan doven.
's Nachts zijn mijn gedachten breed, gevuld met pagina's die mij verduisteren.
Ik zeg tegen mezelf dat het beter is om in de marge rond te dwalen dan als een zombie opgesloten te zitten. Ik heb deze dood in mijn hoofd, deze paar liefdesliedjes.
Ik ben maar een vampier, sterker nog, ik zal verdwijnen als de dag aanbreekt.
Niets maakt me ooit nog wakker omdat ik een levende dood ben.
's Nachts meet mijn vriendin de pols als ik nog leef. Ik zie overal in de stad ondoden.
Koop een geweer voor Night of the Living Dead.
Niets maakt me ooit nog wakker omdat ik een levende dood ben.
's Nachts meet mijn vriendin de pols als ik nog leef. Ik zie overal in de stad ondoden.
Koop een geweer voor -Night of the Living Dead.
-Mijn buren denken er alleen maar aan om mij te bespioneren, mijn geest laat ze zich afvragen.
Zie ik eruit als een lege huls omdat mijn hersenen maar blijven rinkelen?
Het voelt alsof ik uit de grond kom, ik zie de oppervlakte net als mijn mannetje Muis.
Om in slaap te komen, moet ik mijn hoofd ondersteboven draaien, net als een vleermuis.
Omdat ik het doelwit ben, moet ik wegkijken van al mijn tegenstanders.
Elke zorg zuigt een beetje meer in mijn ziel als dementors.
Ik lijk een heel goede kerel, sociaal een beetje gesloten, die met gesloten ogen in het donker voortgaat, gegijzeld door een diep ontwaken. Nachtbraker die van grote hoogte valt, maar de klap wil verzachten.
Maar mijn ongemak is dat zelfs mijn verhaal onzin is.
Voormalig snotaap dat veel geleden heeft, vast in een leeg lichaam.
Waar sommigen snel overlijden, zoeken wij met een beetje morfine naar de armen van Morpheus.
-Niets maakt me ooit nog wakker omdat ik een levende dood ben. 's Nachts meet mijn vriendin de pols als ik nog leef.
Ik zie overal in de stad ondoden.
Koop een geweer voor Night of the Living Dead. Niets maakt me ooit nog wakker omdat ik een levende dood ben.
's Nachts meet mijn vriendin de pols als ik nog leef.
Ik zie overal in de stad ondoden. Koop een geweer voor Night of the Living Dead.
Ik zie mezelf veranderen zoals Dorian Gray, ik schrijf terwijl het lichaam afvalt.
Soms heb ik het zo heet als een roodgloeiende sintel onder een prachtige grijze lucht.
Ik ben zo slapeloos dat ik in het rijke hotel zou kunnen werken.
Ik doe nachtelijke bezweringen die op hekserij lijken. Ik drink een Bloody
Mary, omdat hier beneden de mens stervende is.
Ik verlies mezelf in mijn vervloekte dagdromen, ik word wakker bij de ondergaande zon.
Eerlijk gezegd denk ik dat we allemaal uitgeput zijn, gekleed in smerige vodden.
En ik verander in een weerwolf om de slechte schapen te tellen.
Er wordt vaak tegen ons gezegd dat het ernstig is, ik heb acute pijn.
Het dagelijks leven is te teleurstellend, het is beter om slecht zicht te hebben.
Het is als de nacht van de levende doden, dus daarom kan ik niet eens meer slapen.
Omdat ik het gewone wil veranderen, moet ik er met heel mijn hart in duiken. We weten niet hoe we eruit moeten komen, we zien graag dat mensen verdeeld zijn.
De situatie zal nog erger worden omdat we vampirisch zijn geworden.
We houden ervan om de menigte te elektrificeren, 's nachts zijn we glimwormen.
Als ik door mijn gevoelens wordt gegrepen, ervaar ik alleen maar bittere mislukkingen.
Dit is de Broederschap van Schaduwen.
Het is daar, het is de Brotherhood of Shadows.
Niets maakt me ooit nog wakker omdat ik een levende dood ben. 's Nachts meet mijn vriendin de pols als ik nog leef.
Ik zie overal in de stad ondoden.
Koop een geweer voor Night of the Living Dead. Niets maakt mij ooit nog wakker.
Voor mij begint het spel nauwelijks na schaakmat.
Toen onze laatste kansen vernield waren en mij werd verteld dat het weg was.
Wie wilde dat mijn leven vernietigd werd en dat ik er niet uit kon komen?
Ik sta aan het einde van de rij met V's zoals Efo Swift.
In de oordelen die we ontvangen, stelt het ons teleur zonder het te zeggen. Je moet soms trots op jezelf zijn, want keuzes maken betekent opgeven.
Soms denk ik dat ik voor mijn leven slaap en dat ik verder ga zonder dat mijn voeten bewegen.
Ik ben gekleed als een zombie, de buurman zou me neerschieten zonder ooit gealarmeerd te worden door de borden.
Hij weet gewoon dat ik pera doe, maar niet dat ik geneeskunde doe of een masterdiploma of een doctoraat doe.
Hij weet gewoon dat ik getatoeëerd ben, ik ben een duistere man van de HLM.
Ik ben de hele tijd moe, nou ja, ik had geen rijke en gezonde ouders.
Ik ben elke ochtend moe en ik weiger te rommelen.
Dus de meiden blijven de hele nacht en ik werk er fulltime aan. Ze gelooft dat het pijpen van een rapper als een springplank is.
Morgen bewaar ik het, mijn geluksbrenger, en val ik vaag in slaap in de trein.