Meer nummers van Mariella y Venero
Beschrijving
Producent: Alcides Hidalgo
Componist: Alcides Hidalgo
Songtekst en vertaling
Origineel
José Luis guarda media vida en un morral porque no puede cargar la vida entera.
Guarda ese rosario que tiene desde chiquito.
Nunca lo ha usado, pero sabe que tiene el poder especial del manto porque así dice su madre.
Guarda prendas de ropa negras y blancas porque son los básicos para dormir, para trabajar, para lo que sea necesario.
De vez en cuando se distrae.
¿Cómo no va a darle largas a esa despedida forzada?
Por otro lado, mamá está escondida con sus ojos reventados de lágrimas llenas de recuerdos de una vida entera.
Mamá está triste y preocupada.
Entiende los tiempos de soledad que se avecinan.
José Luis cierra el morral, ese morral que tiene años cargando sus sueños.
En esta ocasión no será la excepción.
La despedida se compone por un abrazo extenso y húmedo, de esos que si cierran los ojos duran para siempre.
Mamá le pone agua bendita en la frente y en todo el cuerpo, entregándolo a la voluntad de Dios mientras desde la puerta ve irse al amor más grande, su hijo, con la dolorosa sensación de que tal vez no volverá.
Nederlandse vertaling
José Luis bewaart de helft van zijn leven in een rugzak omdat hij zijn hele leven niet kan dragen.
Bewaar die rozenkrans die je hebt gehad sinds je klein was.
Hij heeft hem nog nooit gebruikt, maar hij weet dat hij de bijzondere kracht van de mantel heeft omdat zijn moeder dat zegt.
Bewaar zwart-witte kledingstukken, want deze vormen de basis voor het slapen, werken en voor alles wat nodig is.
Af en toe wordt hij afgeleid.
Hoe kun je dit gedwongen afscheid niet uitstellen?
Aan de andere kant verbergt moeder zich met haar ogen vol tranen vol herinneringen aan een heel leven.
Moeder is verdrietig en bezorgd.
Begrijp de eenzame tijden die voor je liggen.
José Luis sluit zijn rugzak, die rugzak die al jaren zijn dromen draagt.
Deze keer zal het geen uitzondering zijn.
Het afscheid bestaat uit een uitgebreide en natte knuffel, het soort dat als je je ogen sluit eeuwig duurt.
Moeder smeert wijwater op zijn voorhoofd en over zijn hele lichaam en geeft hem over aan de wil van God, terwijl ze vanaf de deur haar grootste liefde, haar zoon, ziet vertrekken, met het pijnlijke gevoel dat hij misschien niet meer terugkomt.