Meer nummers van Marracash
Beschrijving
Zanger: Marracash
Producent: S1
Producent: M-Phazes
Extra producent: Don Joe
Tekstschrijver: Fabio Bartolo Rizzo
Componist Tekstschrijver: Tiziano Ferro
Componist: Larry Griffin Jr.
Componist: Mark Landon
Songtekst en vertaling
Origineel
Ok raga, questa è per tutta qui-- tutti quelli che si sono sempre sentiti fuori luogo, inappropriati, senza un posto nel mondo.
Voglio vedere le mani su di tutti, tutti, tutti, tutti, tutti, tutti.
Aiutatemi a tenere il tempo.
Odio questa città, sappiamo che la vera vita è altrove.
Tu fai progetti, ne hai una lista e poi la vita fa quello che vuole.
C'è qualcosa che non va in me, ahimè, è proprio come fossi due persone.
E ognuno odia l'altro suo sé.
Hanno in comune soltanto do- Dove è noioso e ti scoccia che te ne parli e vorresti essere al tavolo con la boccia in mano, con tutti che fanno i gesti, c'ho tutti così estroversi, poi dove conta più esserci che divertirsi, no. Cercando un punto fermo, qualcosa che sia per sempre.
Siamo pieni di tutto, però non lasciamo niente.
Non sarei così noioso se, se non mi sentissi così solo, se. Che ci faccio qui? Cosa c'entro con loro?
Mi chiamano lacrima per ciò che ho insegnato.
Mi chiamano fuoco per il vuoto che ho lasciato. Perché amo, amo, amo.
Perché odio, odio, odio.
Perché dedico alla vita solo il meglio di me.
Balliamo intorno alle bugie, viviamo tra le rovine, passiamo vite sperando il meglio deva ancora venire. Insostenibile pesantezza dell'apparire.
Materialismo, noi rapper ne siamo le civette.
E dimmi ancora che sono pesante quando inizio questi discorsi che chi se ne sbatte.
Da dove vengo è più importante sapere incassare che darle. Io preferisco incassare ad andarmene.
In mezzo a tanti personaggi, esseri umani marci. Dio lo preferisco quando fa i paesaggi.
Dentro lucide macchine, queste lucide palchi che fanno splendere me, ma mettono in ombra gli altri. E i tuoi amici, vedi dove ti porta.
Io già vedo che fingi, che ti accontenti per forza. Non sarei così noioso se non mi sentissi così solo.
Che -ci faccio qui, Milanooo?
-Mi chiamano lacrima per ciò che ho insegnato.
Mi chiamano fuoco per il vuoto che ho lasciato. Perché amo, amo, amo.
Perché odio, odio, odio.
E dedico alla vita solo il meglio di me.
Ah, non c'è vita dopo la morte, ma a volte nemmeno prima.
Fortuna che c'ho ancora l'ironia. Nina, cos'è questa noia? Guardaci, siamo tristi.
Tu che fai una foto che testimonia che esisti.
In questo Range Sport, ci pesa più stare in fila, tu sull'iPhone china, presa da chi c'è lì.
E la vista non sembra nuova, ora che sono in cima, ora che non si muore più di fame ma di invidia e proprio la convenienza, la convenienza. Però si inizia sempre con e si finisce senza.
Restare prigioniero qui è una nuova partenza. Ho avuto già due vite, ora inizio la terza.
Ne sono stanco di parlare di com'è, di com'è con te.
Vorrei parlare di come potrebbe essere non essere noioso, non sentirmi più solo.
Starei bene così, senza un posto nel -mondo.
-Mi chiamano lacrima per ciò che ho insegnato.
Mi chiamano fuoco per il vuoto che ho lasciato. Perché amo, amo, amo.
Perché odio, odio, odio.
Perché dedico alla vita solo il meglio di me.
Il meglio di me per voi, Milano!
-Il meglio di me. -Grazie a tutti, Milano!
Nederlandse vertaling
Oké jongens, dit is voor iedereen hier - iedereen die zich ooit misplaatst, ongepast, zonder plek in de wereld heeft gevoeld.
Ik wil de handen van iedereen, iedereen, iedereen, iedereen, iedereen, iedereen zien.
Help mij de tijd te behouden.
Ik haat deze stad, we weten dat het echte leven ergens anders plaatsvindt.
Je maakt plannen, je hebt een lijst en dan doet het leven wat het wil.
Er is iets mis met mij, helaas, het is net alsof ik twee mensen ben.
En iedereen haat zijn andere zelf.
Ze hebben alleen gemeen: Waar het saai is en het je irriteert dat ik er met je over praat en je graag aan tafel zou willen zitten met de kom in je hand, terwijl iedereen gebaren maakt, ik iedereen zo extravert heb, dan waar het belangrijker is om daar te zijn dan om plezier te hebben, nee. Op zoek naar een vast punt, iets dat voor altijd is.
We zijn vol van alles, maar we laten niets achter.
Ik zou niet zo saai zijn als ik me niet zo alleen voelde. Wat doe ik hier? Wat moet ik met ze doen?
Ze noemen me lacrima vanwege wat ik heb geleerd.
Ze noemen mij vuur vanwege de leegte die ik achterliet. Omdat ik liefheb, liefheb, liefheb.
Omdat ik haat, haat, haat.
Omdat ik alleen het beste van mezelf aan het leven wijd.
We dansen om leugens heen, we leven in ruïnes, we brengen levens door in de hoop dat het beste nog moet komen. Ondraaglijke zwaarte van verschijnen.
Materialisme, wij rappers zijn er de uilen van.
En vertel me nog eens dat ik zwaar ben als ik deze gesprekken begin, wat maakt het uit.
Waar ik vandaan kom, is het belangrijker om te weten hoe je moet verzamelen dan hoe je moet geven. Ik betaal liever om te vertrekken.
Onder zoveel karakters, rotte mensen. God, ik geef de voorkeur aan hem als hij landschappen maakt.
In glimmende auto's, deze glimmende podia die mij laten stralen, maar anderen overschaduwen. En je vrienden, kijk waar het je naartoe brengt.
Ik zie nu al dat je doet alsof, dat je gedwongen wordt tevreden te zijn. Ik zou niet zo saai zijn als ik me niet zo alleen voelde.
Wat doe ik hier, Milanooo?
-Ze noemen me lacrima vanwege wat ik heb geleerd.
Ze noemen mij vuur vanwege de leegte die ik achterliet. Omdat ik liefheb, liefheb, liefheb.
Omdat ik haat, haat, haat.
En ik wijd alleen het beste van mezelf aan het leven.
Ach, er is geen leven na de dood, maar soms zelfs niet daarvoor.
Gelukkig heb ik de ironie nog. Nina, wat is deze verveling? Kijk naar ons, we zijn verdrietig.
Jij die een foto maakt die bewijst dat je bestaat.
In deze Range Sport is het voor ons moeilijker om in de rij te staan, jij gebogen op je iPhone, meegenomen door wie er ook is.
En het uitzicht lijkt niet nieuw, nu ik aan de top sta, nu we niet langer sterven van de honger maar van jaloezie en juist van het gemak, het gemak. Maar we beginnen altijd met en eindigen altijd zonder.
Hier gevangen blijven is een nieuw vertrekpunt. Ik heb al twee levens gehad, nu begin ik aan het derde.
Ik ben het beu om te praten over hoe het is, hoe het met jou is.
Ik wil graag praten over hoe het zou kunnen zijn om niet saai te zijn, om je niet meer alleen te voelen.
Zo zou het met mij prima gaan, zonder plek op de wereld.
-Ze noemen me lacrima vanwege wat ik heb geleerd.
Ze noemen mij vuur vanwege de leegte die ik achterliet. Omdat ik liefheb, liefheb, liefheb.
Omdat ik haat, haat, haat.
Omdat ik alleen het beste van mezelf aan het leven wijd.
Het beste van mij voor jou, Milan!
-Het beste van mij. -Bedankt allemaal, Milaan!