Meer nummers van Marracash
Beschrijving
Coproducent, zanger: Marracash
Producent: Deleterio
Tekstschrijver: Fabio Bartolo Rizzo
Componist: Piermarco Gianotti
Songtekst en vertaling
Origineel
Grande, un urlo per Madacash, il king!
Scusa se peso, sento a te un po' di peso, sento al rap un po' di peso, sto lì e peso, prima il fiato sospeso, poi sei preso di pe-pre-preso di peso.
Io dai miei mai dipeso, mi son sempre difeso, merce appeso, per non finire appeso, euro, yen ho preso.
Da figo e peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso.
Quanto vuoi ingoiarne ancora di peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso? Quanto ancora?
Scendo invece per strada, meglio che restare a casa, peso. Vado ai campetti in
Biovada, odore di erba tagliata.
Abbiamo tutti vent'anni, ragazzi in gamba anche più dei ragazzi del centro.
Tenta forte l'accesso ad un business onesto, ma resta soltanto un commercio.
È un'idea che ha preso forma, chi lo fa, chi lo calca, ha preso forma. Si lamenta tutti i giorni, frate però torna.
Qualità, quantità, fra preso forma. Sono scuro dall'aspetto arabo, tu colorato sei un orsetto Haribo.
La gang a te sei tipo attento, abido, non esco fuori dal vasetto, qui ci abito.
Esco, vado in piazza, entro in mostra come l'Expo sulla piazza, patrimonio come
UNESCO, salva guardia, testa sole, corpo freddo, salamandra, Dio salva, uh!
Tutti dottori il mio click, non ho una crew ma una gang, uh!
Prendo le voca senza pi, solo con i senza pi, uh!
Sto così tanto nell'Audi che è come se l'Audi ora avesse un ufficio ed in giro mi chiamano inaudito da quanto so inaudito a scriverci un libro. E mia madre che grida inaudito, perché ha trovato la roba steccata.
Io le ho detto: dai mamma, non farmene un dramma, se ho portato il lavoro a casa.
Peso, sento a te un po' di peso, sento al rap un po' di peso, sto lì e peso, prima il fiato sospeso, poi sei preso di pe-pre-preso di peso.
Io dai miei mai dipeso, mi son sempre difeso, merce appeso, per non finire appeso, euro, yen ho preso.
Da figo e peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso, Milano peso, peso, peso, peso.
Quanto vuo ingoiarne ancora di peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso, peso?
Quanto ancora? Vogli mi senti come te, quasi imbelli.
Ti fa una botta e fa le facce, Jim Carrey.
Parliamo slang, così slang che non ci intendi, con l'amianto nei tetti degli interni.
I miei parenti stanno giù senza l'acqua, i miei capelli stanno su senza lacca.
Siamo diversi dai ragazzi con i privilegi, alcuni persi, alcuni pazzi privi di leggi.
Tra-tra-tra-tratto il mio corpo come il motorino e so è come non fosse il mio, mio.
E poi fino al mattino, malgrado il martirio, sbariamo il cammino di Dio, Dio, ah! Tu cosa mi offri di più?
Forse hai fallito anche tu, dato l'ipocrisia che mi dà voglia di fumare crack.
Ra-o-o, da un po' non una catena, ma mi è scesa la catena, pesa la catena, senza ascesa né carriera, cash al mese una miseria.
Per il dispiacere, pietra sopra ad un braciere, rissa, faccia da paciere, cose da tacere, rose sotto le macerie, fische, scarse di piacere.
E-e-e influenzati dalla stessa donna, buona di bocca ma di bocca buona.
Tutti coi debiti, fra come a scuola, tutti con abiti fake alla moda.
Sto in una fogna, ma è la nostra fogna, siamo fatti per questa fogna.
Fottiamo chi sogna, invidiamo chi sfonda provando la stessa vergogna. Peeeso.
Peeeso.
E sta, e la pioggia, pioggia. Ho vent'anni e non so che inventarmi.
Milano, ho vent'anni e non so che inventarmi. Voglio sentirvi urlare.
Ho vent'anni e non so che inventarmi. Ho vent'anni e non so che inventarmi.
Ho vent'anni e non so che inventarmi.
Ho vent'anni e non so che inventarmi. Ho vent'anni e non so che inventarmi.
Ho vent'anni, ho vent'anni, ah!
Milanooo.
Cazzo, quanti cazzo siete? Cazzo, quanti siete, cazzo?
Ho detto: cazzo, quanti cazzo siete, cazzo?
Ok, il prossimo pezzo l'ho scritto qualche annetto fa.
La cosa che un po' fa sorridere, ma purtroppo no, fa piangere, è che niente è cambiato da quando ho scritto sto pezzo, tutto è rimasto uguale.
L'unica cosa che è cambiata è l'arrangiamento del pezzo.
Nederlandse vertaling
Geweldig, roep naar Madacash, de koning!
Sorry als ik een last ben, ik voel een beetje een last voor jou, ik voel een beetje een last voor rap, ik ben daar en ik ben aan het wegen, eerst ben ik buiten adem, dan word je meegenomen met - vooraf gemaakt met gewicht.
Ik ben nooit afhankelijk geweest van mijn ouders, ik heb mezelf altijd verdedigd, goederen opgehangen om niet opgehangen te worden, euro's, yen die ik nam.
Van cool en gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht.
Hoeveel meer wil je gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht slikken? Hoe lang nog?
Ik ga in plaats daarvan de straat op, beter dan thuis blijven, gewicht. Ik ga naar de staanplaatsen
Biovada, geur van gemaaid gras.
We zijn allemaal twintig jaar oud, slimme kinderen nog meer dan de kinderen uit het centrum.
Hij doet zijn best om toegang te krijgen tot een eerlijk bedrijf, maar het blijft slechts een vak.
Het is een idee dat vorm heeft gekregen, degenen die het doen, degenen die het volgen, hebben vorm gekregen. Hij klaagt elke dag, maar broer komt terug.
Kwaliteit en kwantiteit kregen vorm. Ik zie er donker Arabisch uit, jij kleurrijk bent een Haribo-beer.
De bende, jullie zijn een beetje voorzichtig, abydo, ik ga niet uit de pot, ik woon hier.
Ik ga naar buiten, ik ga naar het plein, ik betreed de tentoonstelling zoals de Expo op het plein, erfgoedachtig
UNESCO, red bewaker, zonnehoofd, koud lichaam, salamander, God red, uh!
Alle dokters mijn klik, ik heb geen bemanning maar een bende, uh!
Ik neem de stemmen zonder pi, alleen met de stemmen zonder pi, uh!
Ik blijf zo vaak bij Audi dat het lijkt alsof Audi nu een kantoor heeft en dat ze me ongehoord noemen, omdat ik weet dat ik er ongehoord een boek over schrijf. En mijn moeder schreeuwde ongehoord, omdat ze de spullen vastgebonden vond.
Ik zei tegen haar: kom op mama, maak je geen zorgen over mij als ik werk mee naar huis neem.
Gewicht, ik voel een beetje gewicht op je, ik voel een beetje gewicht op rap, ik sta daar en weeg, eerst ben ik buiten adem, dan word je op gewicht genomen, vóór op gewicht.
Ik ben nooit afhankelijk geweest van mijn ouders, ik heb mezelf altijd verdedigd, goederen opgehangen om niet opgehangen te worden, euro's, yen die ik nam.
Van cool en gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, Milaan gewicht, gewicht, gewicht, gewicht.
Hoeveel meer wil je gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht, gewicht slikken?
Hoe lang nog? Je wilt dat ik me net zo voel als jij, bijna laf.
Hij slaat je en trekt gezichten, Jim Carrey.
Wij spreken jargon, dus jargon dat je niet begrijpt, met asbest in binnendaken.
Mijn familieleden zitten zonder water, mijn haar zit op zonder haarlak.
We zijn anders dan kinderen met privileges, sommigen verdwaald, sommigen waanzinnig wetteloos.
Tra-tra-tra-Ik behandel mijn lichaam als een scooter en ik weet dat het is alsof het niet van mij is, van mij.
En dan blokkeren we tot de ochtend, ondanks martelaarschap, het pad van God, God, ah! Wat bied je mij nog meer?
Misschien heb jij ook gefaald, gezien de hypocrisie waardoor ik crack wil roken.
Ra-o-o, ik heb al een tijdje geen ketting meer, maar mijn ketting is gevallen, de ketting is zwaar, zonder vooruitgang of carrière, contant geld per maand is een schijntje.
Uit ongenoegen, steen op een komfoor, vechtpartij, gezicht als vredestichter, dingen om stil te houden, rozen onder het puin, belastingen, gebrek aan plezier.
E-e-e beïnvloed door dezelfde vrouw, met een goede mond, maar met een goede mond.
Allemaal met schulden, zoals op school, allemaal met modieuze nepkleding.
Ik zit in een riool, maar het is ons riool, wij zijn gemaakt voor dit riool.
We naaien degenen die dromen, we zijn jaloers op degenen die dromen verwezenlijken, terwijl we dezelfde schaamte voelen. Peeso.
Peeso.
En dat is het ook, en de regen, regen. Ik ben twintig jaar oud en ik weet niet wat ik moet uitvinden.
Milan, ik ben twintig jaar oud en ik weet niet wat ik moet uitvinden. Ik wil je horen schreeuwen.
Ik ben twintig jaar oud en ik weet niet wat ik moet uitvinden. Ik ben twintig jaar oud en ik weet niet wat ik moet uitvinden.
Ik ben twintig jaar oud en ik weet niet wat ik moet uitvinden.
Ik ben twintig jaar oud en ik weet niet wat ik moet uitvinden. Ik ben twintig jaar oud en ik weet niet wat ik moet uitvinden.
Ik ben twintig, ik ben twintig, ah!
Milaanoo.
Verdomme, hoeveel verdomde mensen zijn jullie? Shit, hoeveel van jullie zijn er, verdomme?
Ik zei: verdomd, hoeveel verdomde mensen zijn jullie, verdomme?
Oké, het volgende stuk heb ik een paar jaar geleden geschreven.
The thing that makes you smile a little, but unfortunately not, it makes you cry, is that nothing has changed since I wrote this piece, everything has remained the same.
Het enige dat veranderd is, is de opstelling van het stuk.