Meer nummers van Marracash
Beschrijving
Zanger: Marracash
Producent: Marz
Producent: Zef
Tekstschrijver: Fabio Rizzo
Componist: Stefano Tognini
Componist: Alessandro Pulga
Songtekst en vertaling
Origineel
Un ragazzo incontra una ragazza, sono entrambi fuoco, accendiano la stanza.
Con la vita lui un po' ce l'ha fatta, però sotto, sotto qualcosa gli manca.
E lei lo cattura, sembra calda che ha una marcia in più, mentre dentro invece è la più marcia, mentre dentro è fredda come il ghiaccio.
È una pia strategia, diventare quello che lui vuole che lei sia, piante figa, le armi per estorcergli l'amore.
Dice, dice ma è una predatrice, prima stordisce la preda.
Lui reagisce però non capisce che letteralmente si è presa.
Tutto l'amore che ho, tutte le forze che ho, eh.
Tutto l'orgoglio che ho, sarei impazzito se no.
C'ho pianto troppo però, tutte le lacrime che ho. Ti ho dato tutto de no, eri crudele a temo.
Tutte le volte che ti ho detto basta perché superavamo i limiti.
Tutti i tuoi drammi, gli inganni, gli scontri dopo gesti folli, ti giuro che l'ultima volta, sensi di colpa, se ti voltavo le spalle mi gridavi: ti amo, ti amo, ti amo, ti amo, ti amo e non importati niente di me.
Tu che gridi fino a diventare butta.
Io che ancora non so chi davvero sei.
E nessuno poi la tira tanto lunga. Meno che me, meno che lei.
Non so se è amore o manipolazione, desiderio od ossessione, se è pigrizia o depressione.
Che finisca per favore, che esaurisca la ragione.
Risa per la strada, per la tua scenata, quasi all'estero mi arresto.
Io ti voglio fuori casa, fuori dal mio letto, fuori dalla testa mo.
Mentire senza emozioni come fai.
Il mio amore marcito in odio. Forse sei il peggio che abbia incontrato mai.
Sicuramente sul podio.
Che poi non so perdonare mai.
Perché ero complice in fondo.
Ti ho dato l'anima invece tu.
Mi hai dato solo il tuo corpo.
Tutto l'amore che ho, tutte le forze che ho, eh. Tutto l'orgoglio che ho, sarei impazzito se no.
C'ho pianto troppo però, tutte le lacrime che ho.
Ti ho dato tutto de no, eri crudele a temo. Tutte le volte che ti ho detto basta perché superavamo i limiti.
Tutti i tuoi drammi, gli inganni, gli scontri dopo gesti folli, ti giuro che l'ultima volta, sensi di colpa, mi pugnalavi alle spalle e mi gridavi: ti odio, ti odio, ti odio, ti odio, ti odio, non mi è importato mai niente di te.
Grazie
Milano!
Nederlandse vertaling
Jongen ontmoet meisje, ze zijn allebei vuur, ze verlichten de kamer.
Hij heeft het een beetje gemaakt met het leven, maar eronder ontbreekt iets.
En ze vangt het, ze lijkt warm en heeft een extra uitrusting, terwijl ze binnen de meeste uitrusting heeft, terwijl ze binnen ijskoud is.
Het is een vrome strategie: worden wie hij wil dat ze is, stop haar, wapens om liefde van hem af te persen.
Ze zegt, ze zegt, maar ze is een roofdier, ze verdooft eerst haar prooi.
Hij reageert maar begrijpt niet dat ze letterlijk wordt meegenomen.
Alle liefde die ik heb, alle kracht die ik heb, hè.
Met al de trots die ik heb, zou ik gek worden als dat niet zo was.
Ik heb echter te veel gehuild, alle tranen die ik heb. Ik heb je alles gegeven, nee, je was wreed, vrees ik.
Al die keren heb ik je genoeg verteld omdat we de grenzen overschreden.
Al je drama's, de misleidingen, de botsingen na gekke gebaren, ik zweer dat de laatste keer, schuldgevoelens, als ik je de rug toekeerde, schreeuwde je tegen me: ik hou van je, ik hou van je, ik hou van je, ik hou van je, ik hou van je en geef niets om mij.
Jij die schreeuwt tot je onzin wordt.
Ik weet nog steeds niet wie je werkelijk bent.
En niemand doet er zo lang over. Minder dan ik, minder dan zij.
Ik weet niet of het liefde of manipulatie is, verlangen of obsessie, of het luiheid of depressie is.
Moge het alsjeblieft eindigen, moge het de reden uitputten.
Lachen op straat, voor jouw scène, bijna in het buitenland stop ik.
Ik wil je nu het huis uit, uit mijn bed, uit mijn hoofd.
Emotieloos liegen zoals jij doet.
Mijn liefde verrotte in haat. Misschien ben jij de ergste die ik ooit heb ontmoet.
Zeker op het podium.
Wat ik nooit weet te vergeven.
Omdat ik diep van binnen een medeplichtige was.
Ik gaf je in plaats daarvan mijn ziel.
Je gaf me alleen je lichaam.
Alle liefde die ik heb, alle kracht die ik heb, hè. Met al de trots die ik heb, zou ik gek worden als dat niet zo was.
Ik heb echter te veel gehuild, alle tranen die ik heb.
Ik heb je alles gegeven, nee, je was wreed, vrees ik. Al die keren heb ik je genoeg verteld omdat we de grenzen overschreden.
Al je drama's, bedrog, botsingen na gekke gebaren, ik zweer dat je de laatste keer, schuldgevoelens, me in de rug stak en tegen me schreeuwde: ik haat je, ik haat je, ik haat je, ik haat je, ik haat je, ik heb nooit om je gegeven.
Bedankt
Milaan!