Meer nummers van Marracash
Beschrijving
Zanger: Marracash
Producent: Marz
Tekstschrijver: Fabio Rizzo
Componist: Alessandro Pulga
Songtekst en vertaling
Origineel
Oh, mio.
Tutti questi fan, tutte queste bitch, tutti queste night, tutti questi like un giorno li avrai.
Tutti quei lancette che aprono privé, come grandi eroi, ponti levatoi, però saranno tuoi.
Tutti questi viaggi in prima verso spiagge a cartolina, filtri sulla pelle, filtri sulla vita.
Essere spudorato senza via d'uscita, mettere un bicchiere di cristallo sopra una formica.
Tutto Rolex ed ingioiellato, per le vecchie storie sembra strano.
Anche conosciute in cui non davo più un aggio, quando anch'io ero un cucciolo di scuola.
Le cose care sono solo cose care, raramente diventano care cose.
Nei tuoi sogni non sei così originale, vuoi sentirti dire le parole: un giorno tutto questo niente sarà tuo, tutto questo niente sarà tuo.
Un giorno tutto questo niente sarà tuo, tutto questo niente sarà tuo. Cento cose mi tengon in moto, riempio il tempo e non colmo il vuoto.
Un giorno tutto questo niente sarà tuo, tutto questo niente sarà tuo.
Sono Tony al ristorante che dice: "È tutto qui? È per questo che ho fatto questa fatica?
" Sono Memè che gli risponde che in fondo tutto questo niente è meglio del niente che aveva prima. Sono
Vasco che canta la noia, Bojack Horseman, Don Drey perché precipita nella sigla.
Tony Soprano fra quegli attacchi di panico che apre le braccia arrivato in cima e dice: "Seguo un milione di persone", ok.
Credo ai numeri mentono e come me non capiscono la mia scrittura, ok. Come la ricetta del dottore.
Cercatrici d'oro scavano dentro di me, scalatrici bucano la scorza.
Tipo che se tu dai loro corda, poi si ripresentano con chiodi e un piccozza.
Io faccio cose, mi tengo in moto, oh. Riempio il tempo, non colmo il vuoto, oh.
File di sneaker, file di polo, oh, che non rimetto dopo una foto, oh.
Non sai quanto è grande casa mia, sembra che lo prenda per la mia. Donna che mi fa le pulizie, tanto sono sempre via.
Vuoi davvero che ti dica che un giorno tutto questo niente sarà tuo, tutto questo niente sarà tuo.
Un giorno tutto questo niente sarà tuo, tutto questo niente sarà tuo. Cento cose mi tengon in moto, riempio il tempo, non colmo il vuoto.
Un giorno tutto questo niente sarà tuo, tutto questo niente sarà tuo.
Perché il successo, fra, è come se metti una lente d'ingrandimento su un insetto, ti fa sembrare gigante, ma allo stesso tempo rivela sempre il vero aspetto.
E spesso sono rendo quelle zampette che mi danno i brividi, un paio di antenne, mandibole con cui divori i tuoi simili.
Fatemi sentire per Paolo Parpaglione, very special guest, un vero mostro del sax.
Grazie mille, brother. Grazie mille. Una vibe mai vista. Grandissimo.
Fatevi sentire per Paolo, su le mani!
Nederlandse vertaling
Oh, mijn.
Al deze fans, al deze teven, al deze nachtclubs, al deze likes, op een dag zul je ze hebben.
Al die handen die privékamers openen, zoals grote helden, ophaalbruggen, maar ze zullen van jou zijn.
Al deze eerste uitstapjes naar ansichtkaartstranden, filters op de huid, filters op het leven.
Schaamteloos zijn zonder uitweg, een kristallen glas over een mier zetten.
Allemaal Rolex en juwelen, want de oude verhalen lijken vreemd.
Zelfs bekend waarin ik geen zakgeld meer gaf, toen ik ook nog een schoolpuppy was.
Dierbare dingen zijn alleen maar dierbare dingen, het worden zelden dierbare dingen.
In je dromen ben je niet zo origineel, je wilt de woorden horen: op een dag zal dit niets van jou zijn, zal dit niets van jou zijn.
Op een dag zal al dit niets van jou zijn, al dit niets zal van jou zijn. Honderd dingen houden me in beweging, ik vul de tijd en ik vul de leegte niet.
Op een dag zal al dit niets van jou zijn, al dit niets zal van jou zijn.
Ik ben Tony in het restaurant en zeg: "Is dat alles? Is dit de reden waarom ik al deze moeite heb gedaan?
"Ik ben Memè die hem antwoordt dat dit alles uiteindelijk niets beter is dan het niets dat hij voorheen had. Ik ben
Vasco zingt over verveling, Bojack Horseman, Don Drey omdat hij crasht in het themalied.
Tony Soprano doet tussen die paniekaanvallen door zijn armen open als hij de top bereikt en zegt: "Ik volg een miljoen mensen", oké.
Ik geloof dat de cijfers liegen en net als ik begrijpen ze mijn schrijven niet, oké. Zoals een doktersrecept.
Goudzoekers graven in mij, klimmers doorboren de korst.
Als je ze bijvoorbeeld touw geeft, komen ze terug met pitons en een ijsbijl.
Ik doe dingen, ik houd mezelf in beweging, oh. Ik vul de tijd, ik vul de leegte niet, oh.
Rijen sneakers, rijen poloshirts, oh, die ik niet terugzet na een foto, oh.
Je weet niet hoe groot mijn huis is, het lijkt erop dat ik het als het mijne beschouw. Vrouw die voor mij schoonmaakt, ik ben toch altijd weg.
Wil je echt dat ik je vertel dat op een dag al dit niets van jou zal zijn, al dit niets van jou zal zijn.
Op een dag zal al dit niets van jou zijn, al dit niets zal van jou zijn. Honderd dingen houden me in beweging, ik vul de tijd, ik vul de leegte niet.
Op een dag zal al dit niets van jou zijn, al dit niets zal van jou zijn.
Omdat succes, maat, net zoiets is als wanneer je een vergrootglas op een insect legt, je er gigantisch uitziet, maar tegelijkertijd altijd je ware uiterlijk onthult.
En ik krijg vaak die pootjes terug waar ik rillingen van krijg, een paar antennes, kaken waarmee je je eigen soort verslindt.
Laat me even luisteren naar Paolo Parpaglione, een heel bijzondere gast, een waar saxmonster.
Heel erg bedankt, broeder. Duizendmaal dank. Een sfeer die nog nooit eerder is gezien. Geweldig.
Laat je horen voor Paolo, handen omhoog!