Meer nummers van SAIKO
Meer nummers van Leire Martinez
Beschrijving
Bijbehorende Uitvoerder: SAIKO, Leire Martinez
Producent, geassocieerde uitvoerder: SAIKO
Componist, geassocieerde artiest, tekstschrijver: Leire Martínez
Componist, tekstschrijver: Miguel Cantos Gómez
Tekstschrijver, componist: Ulises Barón Miranda
Tekstschrijver, componist, producent: Sky
Opnametechnicus, producent: ULI
Producent: MAFF
Mastering Engineer, Mengingenieur: GARABATTO
Songtekst en vertaling
Origineel
No se me dan bien las palabras, así que aquí tienes algo con lo que me pueda entender.
En casa hay fantasmas del ayer, se nos un silencio muy fuerte. Contacto cero, ya no puedo ni verte.
La puta misma conversación de siempre.
Ojalá nunca habernos conocido para así no saber cómo se siente el perderte.
Los besos de ayer no los voy a olvidar, mi amor se fue, no lo quiero aceptar.
Te lloraré, ojalá tú no te hubieras ido nunca, pero no estás, yeah, yeah, yeah.
No quiero pensar que me quedé con tantos besos y rosas por darte mi amor llorando y con la voz temblorosa.
Te pido que pienses bien las cosas.
Prefiero discutir a voces que esta casa tan silenciosa. Te fuiste, contigo te llevaste las mariposas.
Oh, oh.
En mi interior siento que ya es tarde, pero no me cansaré de verte en todas partes.
Llévate el dolor y así podré sanarme, llévatelo to' para -olvidarte.
-No estaba listo pa' borrar la foto, todavía está por toda la galería.
Ya cambié tu nombre en WhatsApp, nombre y apellido por cortesía. Así total, pa' que no me llames, ¿qué mierda me importa?
Siento escalofríos cada vez que alguien te nombra.
Cada vez más solo, casi nadie me soporta. Pinto en acuarela lo que veo en pesadillas.
El diablo me dice que ahora la vida es más corta.
Todo lo que amo termino haciéndole daño, la mira perdida todos los días del año. Tengo tu colonia, lo huelo como los paños.
Si cierro los ojos, casi siento que estás por aquí y que sigues dos horas pintándote para salir.
Y, y yo sigo trayéndote ramas de jazmín.
2023, la última vez que fui feliz, ni contigo ni sin ti.
Los besos de ayer no los voy a olvidar, mi amor se fue, no lo quiero aceptar.
Te lloraré, ojalá tú no te hubieras ido nunca, pero no estás, yeah, yeah, yeah.
No quiero pensar que me quedé con tantos besos y rosas por darte mi amor llorando y con la voz temblorosa.
Te pido que pienses bien las cosas.
Prefiero discutir a voces que esta casa tan silenciosa.
Te fuiste, contigo te llevaste las mariposas.
Oh, oh.
No quiero pensar que me quedé con tantos besos y rosas por darte mi amor llorando y con la voz temblorosa.
Te pido que pienses bien las cosas, que prefiero discutir a voces que esta casa tan silenciosa. Te fuiste, contigo te llevaste las mariposas.
Ah, mariposas.
Nederlandse vertaling
Ik ben niet goed met woorden, dus hier is iets dat ik kan begrijpen.
Thuis zijn er geesten van gisteren, er heerst een hele sterke stilte. Geen contact, ik kan je niet eens meer zien.
Hetzelfde verdomde gesprek als altijd.
Ik wou dat we elkaar nooit hadden ontmoet, dus ik zou niet weten hoe het voelt om je te verliezen.
Ik zal de kussen van gisteren niet vergeten, mijn liefde is weg, ik wil het niet accepteren.
Ik zal om je huilen, ik wou dat je nooit was weggegaan, maar je bent hier niet, ja, ja, ja.
Ik wil niet denken dat ik zoveel kusjes en rozen overhield omdat ik je mijn liefde gaf terwijl ik huilde en met een trillende stem.
Ik vraag je om goed na te denken.
Ik maak liever luid ruzie dan in dit stille huis. Je ging weg, je nam de vlinders mee.
Uh-oh.
Diep van binnen heb ik het gevoel dat het al laat is, maar ik zal het niet beu worden om je overal te zien.
Neem de pijn weg zodat ik kan genezen, neem het allemaal weg zodat ik je kan vergeten.
-Ik was nog niet klaar om de foto te verwijderen, hij staat nog steeds overal in de galerij.
Ik heb je naam op WhatsApp, voor- en achternaam, uit beleefdheid al veranderd. Gewoon zomaar, zodat je mij niet belt, wat kan mij dat schelen?
Elke keer als iemand je noemt, krijg ik koude rillingen.
Steeds meer alleen, bijna niemand kan mij uitstaan. Ik schilder in aquarel wat ik zie in nachtmerries.
De duivel vertelt me dat het leven nu korter is.
Alles waar ik van houd, doet haar uiteindelijk pijn, ze ziet er elke dag van het jaar verloren uit. Ik heb jouw parfum, ik ruik het als de doekjes.
Als ik mijn ogen sluit, heb ik bijna het gevoel dat je hier bent en dat je twee uur bezig bent met het schilderen van je weg naar buiten.
En ik blijf je jasmijntakken brengen.
2023, de laatste keer dat ik gelukkig was, noch met jou, noch zonder jou.
Ik zal de kussen van gisteren niet vergeten, mijn liefde is weg, ik wil het niet accepteren.
Ik zal om je huilen, ik wou dat je nooit was weggegaan, maar je bent hier niet, ja, ja, ja.
Ik wil niet denken dat ik zoveel kusjes en rozen overhield omdat ik je mijn liefde gaf terwijl ik huilde en met een trillende stem.
Ik vraag je om goed na te denken.
Ik maak liever luid ruzie dan in dit stille huis.
Je ging weg, je nam de vlinders mee.
Uh-oh.
Ik wil niet denken dat ik zoveel kusjes en rozen overhield omdat ik je mijn liefde gaf terwijl ik huilde en met een trillende stem.
Ik vraag je om goed na te denken, want ik discussieer liever luid dan in dit stille huis. Je ging weg, je nam de vlinders mee.
Ach, vlinders.