Meer nummers van Ernia
Beschrijving
Zanger: Ernia
Producent: Charlie Charles
Tekstschrijver: Matteo Professione
Componist: Paolo Alberto Monachetti
Componist: Luca Faraone
Componist: Alessio Buongiorno
Componist: Luca Pace
Songtekst en vertaling
Origineel
soffrivo gli altri, i loro bei vestiti, lo diresti?
Come se fossi nudo e di vestiti non ne avessi.
Guardavo solo quello che io non avevo avuto, come se ciò che già avevo mi fosse sempre dovuto.
I genitori della mia ragazza si sono divisi e ogni volta si commuove quando li vede riuniti.
E ho capito che, guardandoci nel piatto l'un l'altro, non mi ero mai accorto di chi mi sedesse di fianco.
Vedo i miei genitori invecchiare ed è un dono, che prima di vedere i miei farlo, ho già visto i loro.
E se ripenso ai natali della mia infanzia, son stato fortunato, dir tardi qualcuno manca.
E quando scrollo mi sembran tutti riusciti, ma io quello che mi serve è la donna ed i buoni amici.
Ragazzino, ascolta chi il sentiero lo ha già tracciato, se vuoi tutto ti do un trucco che ho imparato: sii grato.
Ora so, quello che ho, mi va bene.
Sii grato, la gravità forse insegna a cadere.
Sii grato, altrimenti chi sarei? Fossi un altro non vorrei.
Sii grato, la mia vita scambierei con chi vedo in un display. Sii grato.
Pensavo di mollare, raggiunto i miei traguardi, ma ho fratelli che fanno fatica, in fondo sarebbe come insultarli.
Son stato benedetto senza che io m'accorgessi, tanti non ce l'hanno fatta, i sogni erano gli stessi.
Tu sentirai il disco e sarò diventato padre, vedrò mia figlia crescere e correre sulle sue gambe.
Vivrò dentro di lei quando sarà tempo di andare, prima lei mi reggerà quando le mie saranno stanche.
Luci filtrano, fumose tra i buchi delle persiane, mentre faccio una mezza tenendo chiusa la porta, che guida al balconcino, quindi alla rampa di scale della scuola dove andavo e dove ancora nulla conta.
Matteino, ha visto casa nuova, era scioccato, non gli sembrava vero ciò che davo per scontato.
Gli ho dato dei consigli eppure quando se n'è andato non lo sa, però ero io quello che aveva imparato.
Dei due, viaggiato al mio ritorno, ascoltano i miei racconti, è una finestra sul mondo.
Non sono i soldi, è qualche tramonto e qualche scorcio che mi ricorda di dare valore al mio percorso.
Quando realizziamo i sogni e poi guardiamo quelli altrui, e ci diciamo: "Forse ha fatto il sogno giusto lui", ci sarà sempre uno più ricco, uno più preparato alla vita.
Ma lo sai cosa ho imparato? Sii grato. Ora so, quello che ho, mi va bene.
Sii grato, la gravità forse insegna a cadere.
Sii grato, altrimenti chi sarei? Fossi un altro non vorrei.
Sii grato, la mia vita scambierei con chi vedo in un display. Sii grato.
Sii grato.
Sii grato.
Sii grato.
Sii grato.
Nederlandse vertaling
Ik had last van anderen, hun mooie kleren, zou je dat zeggen?
Alsof ik naakt was en geen kleren had.
Ik keek alleen naar wat ik niet had, alsof wat ik al had altijd aan mij te danken was.
De ouders van mijn vriendin zijn uit elkaar gegaan en elke keer wordt ze emotioneel als ze ze herenigd ziet.
En ik besefte dat ik, terwijl we naar elkaars borden keken, nooit had gemerkt wie er naast me zat.
Ik zie mijn ouders oud worden en het is een geschenk: voordat ik de mijne het zag doen, zag ik die van hen al.
En als ik terugdenk aan de geboorteplaatsen van mijn kindertijd, dan heb ik geluk gehad, er ontbreekt iemand als ik te laat zeg.
En als ik naar ze kijk, lijken ze allemaal succesvol, maar wat ik nodig heb is een vrouw en goede vrienden.
Kleine jongen, luister naar degenen die het pad al hebben gevolgd. Als je alles wilt, zal ik je een trucje geven dat ik heb geleerd: wees dankbaar.
Nu weet ik dat wat ik heb, goed voor me is.
Wees dankbaar, de zwaartekracht leert je misschien vallen.
Wees dankbaar, wie zou ik anders zijn? Als ik iemand anders was, zou ik het niet willen.
Wees dankbaar, ik zou mijn leven ruilen voor iedereen die ik in een tentoonstelling zie. Wees dankbaar.
Ik dacht erover om op te geven, omdat ik mijn doelen had bereikt, maar ik heb broers die het moeilijk hebben, het zou tenslotte hetzelfde zijn als hen beledigen.
Ik werd gezegend zonder dat ik het besefte, velen hebben het niet gehaald, de dromen waren hetzelfde.
Je zult de plaat horen en ik zal vader worden, ik zal mijn dochter zien opgroeien en op haar benen zien rennen.
Ik zal in haar wonen als het tijd is om te gaan, eerst zal ze me vasthouden als de mijne moe zijn.
Het licht filtert naar binnen, rokerig door de gaten in de luiken, terwijl ik een halve draai draai terwijl ik de deur gesloten houd, wat naar het kleine balkon leidt, en vervolgens naar de trap van de school waar ik zat en waar niets er nog toe doet.
Matteino zag het nieuwe huis, hij was geschokt, wat ik als vanzelfsprekend beschouwde, leek hem niet echt.
Ik gaf hem advies en toch wist hij het niet toen hij wegging, maar ik was degene die het leerde.
Van de twee, gereisd bij mijn terugkeer, luisteren ze naar mijn verhalen, het is een venster op de wereld.
Het gaat niet om het geld, het zijn enkele zonsondergangen en enkele glimpen die mij eraan herinneren mijn reis te waarderen.
Als we dromen waarmaken en dan naar die van anderen kijken en tegen onszelf zeggen: ‘Misschien had hij de juiste droom’, zal er altijd iemand rijker zijn, iemand die beter voorbereid is op het leven.
Maar weet je wat ik heb geleerd? Wees dankbaar. Nu weet ik dat wat ik heb, goed voor me is.
Wees dankbaar, de zwaartekracht leert je misschien vallen.
Wees dankbaar, wie zou ik anders zijn? Als ik iemand anders was, zou ik het niet willen.
Wees dankbaar, ik zou mijn leven ruilen voor iedereen die ik in een tentoonstelling zie. Wees dankbaar.
Wees dankbaar.
Wees dankbaar.
Wees dankbaar.
Wees dankbaar.