Meer nummers van David Rees
Beschrijving
Producent: Pablo Rouss
Tekstschrijver: Belén Aguilera
Songtekst en vertaling
Origineel
(La culpa es de la nostalgia)
Han encendido las luces, se va terminando
La fiesta ha llegado a su fin
Para romper la costumbre no pienso prometer lo que no voy a cumplir
Me diste la mano porque sabes que me cuesta
El principio de algo, el final de una era
Y así pasan los años, inviernos y veranos
Y yo quiero quedarme aquí
Sigo bailando en diciembre
Encuentro el equilibrio tirando de carrete (Ah, ah)
Finjo que ya no me duele
Guardo favoritos sabiendo que no vuelven (Ah, ah)
La culpa es de la nostalgia
Yo nunca borraré nada
Vivo bailando en diciembre
Mintiéndome de enero a noviembre (Diciembre)
Es un pesimismo de manual
Acabo siempre en este ritual
Viendo que algo se va a terminar
Pensando que nada lo va a superar
El tiempo está caro, bebé (Bebé)
Y tengo mil cosas que hacer (Eh)
¿En qué momento me obsesioné
Con verte la cara una y otra vez?
Me paso los días revisando los recuerdos
Busco en la galería los mejores momentos
Qué difícil mi vida me lo has puesto (Me lo has puesto)
Parece que en vivir somos expertos (La, la-la, la-la, la)
Sigo bailando en diciembre
Encuentro el equilibrio tirando de carrete (Ah, ah)
Finjo que ya no me duele
Guardo favoritos sabiendo que no vuelven (Ah, ah)
La culpa es de la nostalgia
Yo nunca borraré nada
Vivo bailando en diciembre (Ah-ah)
Mintiéndome de enero a noviembre
Sigo en esas fotos
Los viajes, los cielos
Los planes, los besos
Los bares, "te quieros"
Desastres, abrazos, despedidas
Canciones, las risas
Los cambios, rutina
Las lágrimas perdidas
Los que llegaron nuevos
La tribu de siempre
Yo sigo bailando y tirando de carrete
Hoy mi memoria está de suerte
Yo rezo que así siga en los años que vienen
Y si llegamos a 2050
Lo proyectamos en algún cine masivo
Bailando en diciembre
Mintiéndome de enero a noviembre
(La culpa es de la nostalgia)
Nederlandse vertaling
(Het is de schuld van de nostalgie)
Ze hebben het licht aangedaan, het loopt ten einde
Het feest is ten einde
Om de gewoonte te doorbreken, ga ik niet beloven wat ik niet ga nakomen.
Je gaf me je hand omdat je weet dat het moeilijk voor me is
Het begin van iets, het einde van een tijdperk
En zo gaan de jaren voorbij, winters en zomers
En ik wil hier blijven
Ik blijf dansen in december
Ik vind balans door aan de haspel te trekken (Ah, ah)
Ik doe alsof het geen pijn meer doet
Ik bewaar favorieten wetende dat ze niet terugkomen (Ah, ah)
Het is de schuld van nostalgie
Ik zal nooit iets verwijderen
Ik leef dansen in december
Tegen mij liegen van januari tot november (december)
Het is pessimisme uit het leerboek.
Ik eindig altijd in dit ritueel
Zien dat er iets gaat eindigen
Denkend dat niets het kan overwinnen
Tijd is duur, schat (schat)
En ik heb duizend dingen te doen (Eh)
Op welk punt raakte ik geobsedeerd?
Door je gezicht keer op keer te zien?
Ik breng mijn dagen door met het bekijken van herinneringen
Ik kijk in de galerij voor de beste momenten
Hoe moeilijk heb je mijn leven voor mij gemaakt (je hebt het voor mij gemaakt)
Het lijkt erop dat we experts zijn in het leven (La, la-la, la-la, la)
Ik blijf dansen in december
Ik vind balans door aan de haspel te trekken (Ah, ah)
Ik doe alsof het geen pijn meer doet
Ik bewaar favorieten wetende dat ze niet terugkomen (Ah, ah)
Het is de schuld van nostalgie
Ik zal nooit iets verwijderen
Ik leef dansen in december (Ah-ah)
Liegen tegen mij van januari tot november
Ik sta nog steeds op die foto's
De reizen, de lucht
De plannen, de kussen
De bars, "Ik hou van je"
Rampen, knuffels, afscheid
Liedjes, gelach
De veranderingen, routine
De verloren tranen
Degenen die nieuw zijn aangekomen
De gebruikelijke stam
Ik blijf dansen en wankelen
Vandaag heeft mijn geheugen geluk
Ik bid dat dit de komende jaren zo blijft.
En als we 2050 halen
We projecteren het in een enorme bioscoop
Dansen in december
Liegen tegen mij van januari tot november
(Het is de schuld van de nostalgie)