Meer nummers van Małach
Meer nummers van Kacper HTA
Beschrijving
Bijbehorende artiesten: Małach, Kacper HTA, Majeran
Bijbehorende artiest, producent: Małach
Gitaar, componist: Adrian Majcherek
Bijbehorende artiest: Kacper HTA
Producent, geassocieerde uitvoerder: Majeran
Tekstschrijver, componist: Bartłomiej Małachowski
Songtekst en vertaling
Origineel
Ej, nie jestem smutny, ale wolę się wygadać niż się napić wódki.
Robię to na trackach, żebyś nie musiał czuć pustki, bo składałem swoje życie w całość tak jak z puzzli i chcę zostawić zło za sobą po tej płycie. Chuj z nim. Ej, piszę w zeszycie.
Pisałem, jak nie miałem nic, jak marzyciel.
Kiedy upadam, prawie nic nie widzicie. To nie wstyd, kiedy płyną łzy. Takie życie.
Ale tu nie pomoże picie ani narkotyki. Zostałem kimś, bo mówili mi, że będę nikim.
Ze swoimi zawsze rozumiałem się na migi. Wychowani na refrenach De Mono i Republiki.
Ej, niektórzy o nas zapomnieli, ale znów sobie przypomną, gdy ich życie się na gorsze zmieni.
Na głęboką wodę od małego gdzieś rzuceni. Zostaliśmy tak naprawdę oddaleni.
Radziliśmy sobie kiedyś, poradzimy teraz.
Żeby coś wymyślić, nie potrzebujemy komputera. Na rany w sercu trening teraz, nie jak kiedyś melanż.
Też nie uwierzyli w ciebie? Wypuścili bulteriera.
Spływa po nas każdy hejt jak po brzegach szklanek, chociaż potrafimy płakać, jak jest przejebane. Popatrz w moje oczy.
One dawno są zahartowane. Nigdy o to nie prosiłem, ale mleko już rozlane.
Nad ranem, gdy cały dom śpi, ja jadę gdzieś nad rzekę, bo poprzedni rok dał w kość mi.
Najpierw umarł mi pies, a bliscy w szpitalu wolskim. To życie, a nie pech.
Piszę, żeby czuć się wolny.
Mówią, że takich nie robią już bitów ani słów. Ile kitów wszerz, ile wzdłuż.
Mówią, że takich nie robią już, ale za to pada deszcz. No i już.
Mówią, że takich nie robią już bitów ani słów. Ile kitów wszerz, ile wzdłuż.
Mówią, że takich nie robią już, ale za to pada deszcz. No i już. Przykryte liśćmi.
Rzeczy, których nie robi nikt dziś.
One żyją jak blizny i będą tutaj, choćby zapomnieli o nich wszyscy.
Dzwoni Malach, mówi, że jest pomysł. Dobry obraz.
Ja mówię róbmy na klasyce coś takiego od nas. Wychowani na muzyce marzeniami lecisz do gwiazd.
Oni chcą mnie krytykować. Mogą mi odkurzyć pojazd. I nie, że się żalę, choć mam milion strat.
Mam twardy dach, nawet jeśli spadnie mocny grad.
Co mi jest dane, jestem losu kowalem. Przez wychowanie powinienem raczej stać pod parę.
Nie piję, nie ćpam, a na nerwy to jedynie palę.
Jak potrzebujesz dobre słowo, mordo, odpal falę. Nie rapuję za karę, nie oddycham za karę.
Pieści noszą blizny jak po roztrzaskanym tulipanie.
Też mogłem tulić panie, robić zagrywki tanie i milion razy poddać się i mulić na tapczanie. Znasz mnie, ale nie znasz mojej drogi.
Wejdź w moje skoki, przejdź kłody rzucane pod nogi.
Nigdy nie chciałem być kopią od kolejnej kopii. Znam prawo dżungli, więc odnajduję się tu jak Mowgli.
A oni mogli, ale coś zawiedli w tej utopii. Realizator wie, mam zawsze zadymiony kokpit. No shit.
Nawet jak odejdę, zostawię po sobie parę rad. To pewne.
Zostawię po sobie czarny piach, jak zdechnę. Zostałem człowiekiem do końca. Tam przejdę.
Mówią, że takich nie robią już bitów ani słów. Ile kitów wszerz, ile wzdłuż. Mówią, że takich nie robią już.
Ale za to pada deszcz. No i już.
Mówią, że takich nie robią już bitów ani słów. Ile kitów wszerz, ile wzdłuż. Mówią, że takich nie robią już.
Ale za to pada deszcz. No i już. Przykryte liśćmi.
Rzeczy, których nie robi nikt dziś.
One żyją jak blizny i będą tutaj, choćby zapomnieli o nich -wszyscy. -Wszyscy.
Wszyscy.
Nederlandse vertaling
Hé, ik ben niet verdrietig, maar ik geef liever lucht dan dat ik wodka drink.
Ik doe het op de nummers zodat je je niet leeg hoeft te voelen, omdat ik mijn leven als een puzzel aan het samenstellen was en ik het kwaad na dit album achter me wil laten. Neuk hem. Hé, ik schrijf in mijn notitieboekje.
Ik schreef toen ik niets had, als een dromer.
Als ik val, zie je nauwelijks iets. Het is geen schande als er tranen vloeien. Zo is het leven.
Maar drank en drugs helpen niet. Ik werd iemand omdat ze me vertelden dat ik niets zou zijn.
Ik verstond elkaar altijd in gebarentaal. Opgegroeid met de koren van De Mono en Republika.
Hé, sommige mensen zijn ons vergeten, maar ze zullen zich ons weer herinneren als hun leven ten kwade verandert.
Ze werden van jongs af aan in het diepe gegooid. We zijn eigenlijk afstandelijk geworden.
We zijn er eerder in geslaagd, we kunnen het nu aan.
We hebben geen computer nodig om iets te bedenken. Voor de wonden in het hart, nu trainen, geen melange zoals voorheen.
Geloofden ze ook niet in jou? Ze hebben de bull terrier vrijgelaten.
Elke haat stroomt over ons heen alsof het over de rand van een glas stroomt, ook al kunnen we huilen als het verpest is. Kijk in mijn ogen.
Ze zijn lange tijd verhard. Ik heb er nooit om gevraagd, maar de melk is al gemorst.
'S Morgens, als het hele huis slaapt, ga ik ergens naar de rivier, omdat het afgelopen jaar zwaar voor me is geweest.
Eerst stierf mijn hond en mijn familieleden stierven in het ziekenhuis in Wola. Het is het leven, geen pech.
Ik schrijf om me vrij te voelen.
Ze zeggen dat ze geen beats of dergelijke woorden meer maken. Hoeveel plamuren dwars, hoeveel lengtes.
Ze zeggen dat ze ze niet meer zo maken, maar het regent. En dat is het.
Ze zeggen dat ze geen beats of dergelijke woorden meer maken. Hoeveel plamuren dwars, hoeveel lengtes.
Ze zeggen dat ze ze niet meer zo maken, maar het regent. En dat is het. Bedekt met bladeren.
Dingen die niemand vandaag de dag doet.
Ze leven als littekens en zullen hier blijven, zelfs als iedereen ze vergeet.
Malach belt en zegt dat hij een idee heeft. Goed beeld.
Ik zeg: laten we zoiets als het onze doen met de klassiekers. Opgegroeid met muziek vlieg je met je dromen naar de sterren.
Ze willen mij bekritiseren. Ze kunnen mijn auto stofzuigen. En ik klaag niet, ook al heb ik een miljoen verliezen.
Ik heb een hard dak, zelfs als er zware hagel valt.
Wat mij wordt gegeven, ik ben de meester van het lot. Door mijn opvoeding moet ik liever bovenop de zaken zitten.
Ik drink niet, ik gebruik geen drugs en ik rook alleen om mijn zenuwen te verlichten.
Als je een vriendelijk woord nodig hebt, een mugshot, zwaai dan. Ik rap niet als straf, ik adem niet als straf.
De huisdieren dragen littekens zoals die van een verbrijzelde tulp.
Ik zou ook dames kunnen knuffelen, goedkope bewegingen kunnen maken en het een miljoen keer kunnen opgeven en op de bank kunnen gaan liggen. Je kent mij, maar je kent mijn weg niet.
Stap in mijn sprongen, overwin de obstakels die aan mijn voeten worden geworpen.
Ik heb nooit een kopie willen zijn van een ander exemplaar. Ik ken de wet van de jungle, dus ik pas hier net als Mowgli.
En dat konden ze ook, maar in deze utopie hebben ze iets gefaald. De producer weet het, mijn cockpit zit altijd vol rook. Geen shit.
Zelfs als ik vertrek, zal ik wat advies achterlaten. Dat is zeker.
Ik zal zwart zand achterlaten als ik sterf. Ik ben tot het einde mens gebleven. Ik ga daarheen.
Ze zeggen dat ze geen beats of dergelijke woorden meer maken. Hoeveel plamuren dwars, hoeveel lengtes. Ze zeggen dat ze ze niet meer zo maken.
Maar het regent. En dat is het.
Ze zeggen dat ze geen beats of dergelijke woorden meer maken. Hoeveel plamuren dwars, hoeveel lengtes. Ze zeggen dat ze ze niet meer zo maken.
Maar het regent. En dat is het. Bedekt met bladeren.
Dingen die niemand vandaag de dag doet.
Ze leven als littekens en zullen hier blijven, zelfs als iedereen ze vergeet. -Alle.
Alle.