Meer nummers van Venerus
Meer nummers van Angelina Mango
Beschrijving
Producent, zanger: Venerus
Producent, componist: Filippo Cimatti
Zanger, tekstschrijver: Angelina Mango
Componist Tekstschrijver: Andrea Venerus
Tekstschrijver: Andrea Cleoparia
Songtekst en vertaling
Origineel
Se camminavo e mi guardavo attorno, mi chiedevo cosa c'era prima di questa città.
E in quanti sono già passati sulla mia stessa strada.
Sono usciti tutti la notte e si son dimenticati di ritornare.
Ed io mi sento sempre più solo, perché siamo sempre più soli.
Cos'è che hai messo dentro il caffè?
Sono un po' triste e non so perché.
La cerco la parola e non c'è.
Il tempo vola senza di me. Mi aiuti a scendere da quassù?
Le nuvole son troppo lontane.
Un graffio per sentire meno male.
Sentire fa male.
Tu cosa pensi? Dammi speranza. Apri la finestra di questa stanza.
Tutto è infinito, tutto è mortale. Ero convinta di essere speciale.
Non mi sembrava di camminare, ma di nuotare in mezzo al sapone.
Sentivo il sapore tagliente del sale disinfettare ferite d'amore.
Ora guardiamo la nostra riva, scendere piano giù dalle grondaie. Insegnami di nuovo a camminare.
Se mi sento pesante, se mi sento cadere, non farmi affondare.
Fammi sentire quanto è bello non essere immortale.
Cos'è che hai messo dentro il caffè?
Sono un po' triste e non so perché.
La cerco la parola e non c'è.
Il tempo vola senza di me.
Mi aiuti a scendere da quassù?
Le nuvole son troppo lontane.
Un graffio per sentire meno male.
Sentire fa male.
Il tempo vola senza di me
Nederlandse vertaling
Als ik liep en rondkeek, vroeg ik me af wat er vóór deze stad lag.
En hoeveel zijn er al hetzelfde pad bewandeld als ik.
Ze gingen 's nachts allemaal uit en vergaten terug te komen.
En ik voel me steeds meer alleen, omdat we steeds meer alleen zijn.
Wat heb je in de koffie gedaan?
Ik ben een beetje verdrietig en ik weet niet waarom.
Ik zoek naar het woord en het is er niet.
De tijd vliegt zonder mij. Kun je me helpen hier vandaan te komen?
De wolken zijn te ver weg.
Een krasje om je minder slecht te voelen.
Gevoel doet pijn.
Wat denk je? Geef mij hoop. Open het raam in deze kamer.
Alles is oneindig, alles is sterfelijk. Ik was ervan overtuigd dat ik speciaal was.
Het voelde niet alsof ik liep, maar alsof ik in de zeep zwom.
Ik voelde de scherpe smaak van zout dat liefdeswonden desinfecteerde.
Nu kijken we naar onze oever, langzaam afdalend uit de goten. Leer mij weer lopen.
Als ik me zwaar voel, als ik mezelf voel vallen, laat me dan niet zinken.
Laat me voelen hoe mooi het is om niet onsterfelijk te zijn.
Wat heb je in de koffie gedaan?
Ik ben een beetje verdrietig en ik weet niet waarom.
Ik zoek naar het woord en het is er niet.
De tijd vliegt zonder mij.
Kun je me helpen hier vandaan te komen?
De wolken zijn te ver weg.
Een krasje om je minder slecht te voelen.
Gevoel doet pijn.
De tijd vliegt zonder mij