Meer nummers van Ernia
Meer nummers van Pinguini Tattici Nucleari
Beschrijving
Liefde als een schattige natuurramp: eerst lijkt het alsof je gewoon aan de kant kunt blijven staan, niet nat kunt worden, kunt wachten tot het over is. Maar toen opeens ogen zo zwart als de nachthemel, stappen op de trap, en alles was al verdronken. De geluiden hier lijken gemaakt van twijfel en schuld, ze trillen een beetje, alsof van de kou, maar laten niet los. Elk woord ruikt naar nat asfalt bij Navigli en naar ongedronken wijn, die wijn waarbij gesprekken over "liefde" bijna klinken als een toost en over "toekomst" als een grap. Tussen terughoudendheid en openhartigheid hangt een dunne lucht waarin excuses, kussen en de dwaze hoop blijven hangen dat het de volgende keer anders zal gaan.
Songtekst en vertaling
Origineel
Vai. Io che non ho mai avuto una donna per un po'.
Ho sempre tenuto le relazioni distanti.
Vogliono tutte prender qualcosa che non ho.
Non ci si lega alle persone quando si è grandi.
Dopo arrivi tu e nei tuoi occhi blu e trovo la paura che ho di innamorarmi.
Tiro su una nube fatta dalle scuse che mi invento solo per non avvicinarmi.
Sotto il tuo portone tu m'hai chiesto se ci sto a salire ed era solo il primo appuntamento.
Nello stesso punto dopo mesi io ti do dispiacere e tu mi stai mandando via dicendo:
Non mi fare mai più del male.
Ora non voglio più parlare perché non so restare fermo a guardare te che scendi giù dalle scale e te ne vai.
In un monolocale sui Navigli in quaranta metri mi hai chiesto credi all'amore, se avessi dei desideri, che pensassi del futuro e se avessi amici veri. Ubriaca ma riempivi entrambi i nostri pensieri.
Se ti muovi c'hai qualcosa come nessuna tipa.
E io ho delle verità che non vuoi che ti dica. Se tornassi indietro sai che non ti avrei mai ferita.
Avrei comprato degli anelli per riempirti le dita. Poi lo facevamo forte, in piedi sulle porte.
Dici: "Non ti fermare".
Però io guardo le altre e so che d'altra parte non lo puoi perdonare.
Sotto il tuo portone tu m'hai chiesto se ci sto a salire ed era solo il primo appuntamento.
Nello stesso punto dopo mesi io ti do dispiacere e tu mi stai mandando via dicendo.
Non mi fare mai più del male.
Ora non voglio più parlare perché non so restare fermo a guardare te che scendi giù dalle scale e te ne vai.
Te l'avrò detto già tremila volte, se servirà te lo dirò di più.
Ti penso pure quando sto alle poste, spedisco lettere ai tuoi occhi blu.
E non lo so se mi farai rientrare, c'ho i fiori in mano e sono in imbarazzo.
Tu ridi e resti lì ferma a guardare quanto sei bella, cazzo.
Non mi fare mai più del male.
Ora non voglio più parlare perché non so restare fermo a guardare te che scendi giù dalle scale e te ne vai.
Te ne vai.
Nederlandse vertaling
Gaan. Ik heb al een tijdje geen vrouw meer gehad.
Ik heb relaties altijd afstandelijk gehouden.
Ze willen allemaal iets meenemen dat ik niet heb.
Je krijgt geen band met mensen als je ouder bent.
Dan kom je aan en in je blauwe ogen vind ik de angst die ik heb om verliefd te worden.
Ik hef een wolk op die bestaat uit de excuses die ik verzin, gewoon om niet dichterbij te komen.
Onder je deur vroeg je of ik naar boven wilde komen en het was pas de eerste date.
Op hetzelfde punt, na maanden, geef ik je ongenoegen en stuur je me weg en zeg je:
Doe mij nooit meer pijn.
Nu wil ik niet meer praten, omdat ik niet weet hoe ik stil moet staan en moet kijken hoe je de trap afgaat en weggaat.
In een studio-appartement aan de Navigli, veertig meter verderop, vroeg je me of je in de liefde gelooft, of ik verlangens had, of ik aan de toekomst dacht en of ik echte vrienden had. Dronken maar je vervulde onze beide gedachten.
Als je daarheen verhuist, heb je zoiets als geen meisje.
En ik heb een aantal waarheden waarvan je niet wilt dat ik ze vertel. Als ik terug zou gaan, weet je dat ik je nooit pijn zou hebben gedaan.
Ik zou wat ringen gekocht hebben om je vingers te vullen. Toen deden we het luid, staande tussen de deuren.
U zegt: "Stop niet."
Maar ik kijk naar de anderen en ik weet dat je hem aan de andere kant niet kunt vergeven.
Onder je deur vroeg je of ik naar boven wilde komen en het was pas de eerste date.
Op hetzelfde punt, na maanden, geef ik je ongenoegen en stuur je me weg, zeggende.
Doe mij nooit meer pijn.
Nu wil ik niet meer praten, omdat ik niet weet hoe ik stil moet staan en moet kijken hoe je de trap afgaat en weggaat.
Ik heb het je al drieduizend keer verteld, desnoods vertel ik je nog meer.
Ik denk zelfs aan je als ik op het postkantoor ben en brieven naar je blauwe ogen stuur.
En ik weet niet of je me weer binnenlaat, ik heb de bloemen in mijn hand en ik schaam me.
Je lacht en staat daar en kijkt hoe verdomd mooi je bent.
Doe mij nooit meer pijn.
Nu wil ik niet meer praten, omdat ik niet weet hoe ik stil moet staan en moet kijken hoe je de trap afgaat en weggaat.
Je gaat weg.