Meer nummers van Milo j
Beschrijving
Onder de huid leven verhalen - niet te wissen, niet te herschrijven. Sommige blijven eeuwige littekens, andere worden herboren in nieuwe betekenissen, alsof ook het geheugen van huid kan veranderen. In elk woord voel je de vermoeidheid van de haast, het verlangen om het tempo te vertragen, de zonsondergang niet als een eindpunt te zien, maar als een adempauze.
De muziek trekt je naar de ruimte tussen licht en duisternis: daar waar de lantaarns sterren lijken, maar het toch niet warm genoeg is. De vraag “waar is het licht?” klinkt niet wanhopig, maar eerder peinzend, alsof het antwoord al ergens dichtbij is - je hoeft alleen maar te stoppen en te wachten tot het zich openbaart.
Songtekst en vertaling
Origineel
Tengo unos tatuajes bajo de la piel que no cicatrizaron y otros se reencarnan.
No me siento propio y al ver el ocaso quise ir más despacio.
We're all so young, we're all so young.
We're all so young, we're all so young.
Ojos de cielo nocturno que indican mi turno de irme de aquí.
Todas son luces y soles, pero es un embole si no hay dónde ir.
Tengo unos tatuajes bajo de la piel que no cicatrizaron y otros se reencarnan.
No me siento propio y al ver el ocaso quise ir más despacio, que el tiempo no falta.
Luz, ¿dónde estabas?
Te andaba buscando.
Un alma pasada, me estoy manifestando.
Tengo unos tatuajes bajo de la piel que no cicatrizaron y otros se reencarnan.
No me siento propio y al ver el ocaso quise ir más despacio, que el tiempo no falta.
Tengo unos tatuajes bajo de la piel que no cicatrizaron y otros se reencarnan.
No me siento propio y al ver el ocaso quise ir más despacio, y el -tiempo no falta.
-We're all so young, we're all so young. We're so young.
Nederlandse vertaling
Ik heb een aantal tatoeages onder de huid die niet zijn genezen en andere zijn gereïncarneerd.
Ik voel me niet mezelf en toen ik de zonsondergang zag, wilde ik langzamer gaan.
We zijn allemaal zo jong, we zijn allemaal zo jong.
We zijn allemaal zo jong, we zijn allemaal zo jong.
Nachtelijke hemelogen geven aan dat het mijn beurt is om hier te vertrekken.
Het zijn allemaal lichten en zonnen, maar het is een puinhoop als je nergens heen kunt.
Ik heb een aantal tatoeages onder de huid die niet zijn genezen en andere zijn gereïncarneerd.
Ik voel me niet mezelf en toen ik de zonsondergang zag, wilde ik langzamer gaan, want aan tijd is er geen gebrek.
Licht, waar was je?
Ik was op zoek naar jou.
Een ziel uit het verleden, ik ben aan het manifesteren.
Ik heb een aantal tatoeages onder de huid die niet zijn genezen en andere zijn gereïncarneerd.
Ik voel me niet mezelf en toen ik de zonsondergang zag, wilde ik langzamer gaan, want aan tijd is er geen gebrek.
Ik heb een aantal tatoeages onder de huid die niet zijn genezen en andere zijn gereïncarneerd.
Ik voel me niet mezelf en toen ik de zonsondergang zag, wilde ik langzamer gaan, en de tijd ontbreekt niet.
-We zijn allemaal zo jong, we zijn allemaal zo jong. We zijn zo jong.