Meer nummers van Duke102
Meer nummers van 102 Boyz
Meer nummers van Worek
Meer nummers van Maestro Wons
Beschrijving
Componist: Bartosz Worek
Componist: Przemysław Pitula
Tekstschrijver: Dominik Jurga
Songtekst en vertaling
Origineel
Ja to wspomnienie tych wakacji co nie wrócą.
Niedogadanych akcji, które już się nie powtórzą. Patrzę wokół, widzę ludzi, którzy coś tam do mnie mówią.
Nie rozumiem tych ich słów, jakbym nagle był niemową.
Słucham black metal, słucham norweskich patusków. Rap czarno widzę, nic nie przypada do gustu.
Nie widzę sensu ciągle dusić się w tym ulu, gdzie wszyscy mili jak mordoki mysla uszu.
To, co unikam, ciągle kontroluje moją głowę.
Więc gdy wychodzę w miasto, to na chwilę chcę zapomnieć. Wiem dobrze, ja w końcu to o wszystkim ci opowiem.
Póki co nie wiem jak, bo naprawdę to się boję.
Cisza głośna jak najgorszy krzyk, więc dalej, dalej, dalej, dalej musi być.
I podkręcam dźwięk, by nie czuć nic, bo bez tego się boję, że przestanę żyć.
Cisza głośna jak najgorszy krzyk, więc dalej, dalej, dalej, dalej musi być.
I podkręcam dźwięk, by nie czuć nic, bo bez tego się boję, że przestanę żyć. Nauczenie to być smutki raz za razem.
Bez słowa to aż ważne, że jesteśmy w gazie. A ja znowu miałem dzwonić. Panie, gdzie jesteś?
Nie zajęte. Powiedz, czy znasz to uczucie, kiedy w aucie solo siedzisz.
Nie daję poznać, że naprawdę dziś nie spałem. Całą noc leżałem obok.
W głowie układałem zdanie. Język ciała to jest kłamca. Tańczą tak, jak im zagrałem.
W międzyczasie -wydzwoniłem lekarzy o tą terapię. -Dziękujemy, że zadzwoniłeś.
Jeśli przeżywasz kryzys psychiczny lub znajdujesz się w bezpośrednim zagrożeniu życia, zadzwoń teraz pod numer sto dwanaście lub udaj się do najbliższego szpitala.
Cisza głośna jak najgorszy krzyk, więc dalej, dalej, dalej, dalej musi być.
I podkręcam dźwięk, by nie czuć nic, bo bez tego się boję, że przestanę żyć.
Cisza głośna jak najgorszy krzyk, więc dalej, dalej, dalej, dalej musi być.
I podkręcam dźwięk, by nie czuć nic, bo bez tego się boję, że przestanę żyć.
Nederlandse vertaling
Ik ben de herinnering aan die vakanties die nooit meer terugkomen.
Onbesliste acties die niet zullen worden herhaald. Ik kijk om me heen en zie dat mensen iets tegen me zeggen.
Ik versta hun woorden niet, alsof ik plotseling stom werd.
Ik luister naar black metal, ik luister naar Noorse bands. Ik zie geen rap, ik vind niets leuk.
Ik zie het nut er niet van in om te blijven stikken in deze bijenkorf waar iedereen die zo aardig is als een muilezel geen oren heeft.
Wat ik vermijd, beheerst voortdurend mijn hoofd.
Dus als ik uitga, wil ik het even vergeten. Ik weet het goed, ik zal je er uiteindelijk alles over vertellen.
Ik weet nog niet hoe, want ik ben echt bang.
De stilte is zo luid als de ergste schreeuw, dus verder, verder, verder, verder moet het zijn.
En ik zet het volume hoger zodat ik niets voel, want zonder ben ik bang dat ik niet meer leef.
De stilte is zo luid als de ergste schreeuw, dus verder, verder, verder, verder moet het zijn.
En ik zet het volume hoger zodat ik niets voel, want zonder ben ik bang dat ik niet meer leef. De les is om keer op keer verdrietig te zijn.
Zonder een woord te zeggen maakt het niet uit dat we op benzine zitten. En ik zou nog eens bellen. Heer, waar bent u?
Niet bezet. Vertel eens, ken je dat gevoel als je alleen in de auto zit?
Ik laat niet merken dat ik vandaag echt niet heb geslapen. Ik heb de hele nacht naast hem gelegen.
Ik vormde een zin in mijn hoofd. Lichaamstaal is een leugenaar. Ze dansen net zoals ik voor ze speelde.
In de tussentijd heb ik artsen gebeld over deze therapie. -Bedankt voor het bellen.
Als u een geestelijke gezondheidscrisis doormaakt of in direct levensgevaar verkeert, bel dan nu 112 of ga naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis.
De stilte is zo luid als de ergste schreeuw, dus verder, verder, verder, verder moet het zijn.
En ik zet het volume hoger zodat ik niets voel, want zonder ben ik bang dat ik niet meer leef.
De stilte is zo luid als de ergste schreeuw, dus verder, verder, verder, verder moet het zijn.
En ik zet het volume hoger zodat ik niets voel, want zonder ben ik bang dat ik niet meer leef.