Meer nummers van Epik High
Beschrijving
Uitgebracht op: 24-01-2007
Songtekst en vertaling
Origineel
밤이 오면 태양은 또 차가워지네
숨을 쉴 때마다 죽음과 한숨 가까워지네
아버지의 이마에 세월은 더 짙어지네
벽시계를 볼 때마다 작은 심장이 터지네
불은 꺼지기에 어둠만이 영원하겠지?
Like a broken memory 숨도 멎어가겠지
That's a reality 다 부서질 뿐
꿈속에 짓던 성은 쉽게 흩어지는 모래성일 뿐
현실의 늪에 어느새 성급해지며
세상과 발을 맞추고 주춤한 춤을 출 때
해답이 없는 문제 풀 수 있는 척
아픔은 더 큰 아픔만이 채워 줄 수 있는 컵
아무도 진짜로 내가 누군지 몰라
슬퍼하지 못하는 게 얼마나 슬픈지 몰라
너조차 내가 좋은 게 아냐
그저 바라보는 건 날 보는 게 아냐
Nobody understands me 아무도 듣지 않는 목소리
듣지 못한 목소리 소리쳤어 목청이
터져라 외쳐봐도 눈물 속에 맺힌 소리
Nobody understands me 아무도 듣지 않는 목소리
듣지 못한 목소리 소리쳤어 목청이
터져라 외쳐봐도 눈물 속에 맺힌 story
어쩌네 저쩌네 진심으로 나를 걱정해
뭐 어쩌겠어? 근데 나 원래 힘들수록 잘 버텨내
내가 스스로 결정해버린 일 멋쩍게
웃어 줄 수 있어 진짜로 속도 겉도 다 멀쩡해
삭발은 익숙해서 시원하게 자른 짧은 머리
아무렇지 않아 오히려 가벼운 마음 이
맘을 어찌 당신들이 헤아릴 수 있을까?
Smile for me now 웃으며 떠나는 거지
그동안 난 과분한 사랑 덕에
포기하지 않고 살 수 있었어 나란 놈에게 모든 게
기적 같은 일들 확실한 비전과 큰 믿음
그 믿음이 날 온전케 이끈 깊은 뿌리임을
잊지 말아 비록 미치광이 세상에
정신을 잃을 때도 있지만 지금이 내겐 끝은 아냐
시간이 갈수록 난 더 밝게 빛이나
시련의 순간에도 결코 의지를 잃지 않아
난 이 세상의 밑바닥이 아닌 밑받침
꿈은 아직도 채 있지 않아 피어있기에
한숨은 쉬어도 내 꿈은 절대 쉬지 못해
그대는 기회란 생각은 참된 삶의 지혜
난 이 세상의 밑바닥이 아닌 밑받침
꿈은 아직도 채 있지 않아 피어있기에
한숨은 쉬어도 내 꿈은 절대 쉬지 못해
불이 꺼진 방 안에서 내 전부를 담아냈어
어둠과 손 맞잡고 부족함을 감안해서
예전엔 감당했던 몰라서 당당했던
철없던 아이 손에 든 그 펜을 찾아냈어
시간은 마치 빛처럼 재빨리 지나가는데
왜 나는 신기한 듯 서서 서성대는데
너에게 미쳐 미처 아침을 그냥 맞는 게
이제는 힘들어 꿈에서도 너를 찾는 게
기억의 미로 같아 생존의 기로 같아
영혼을 시로 담아내던 난 어디로 갔나?
지친 한숨에도 난 플로우를 뱉어 내던
숫자 넷의 배수에 4마디를 세며 재던
그래 난 미쓰라 한순간의 실수라
믿고 뛰어 달려가라 백마를 탄 기수야
달려라 대지가 날 불러 손을 내민다
영혼의 지도를 밝혀 내 인생의 좌표를 새긴다
아직도 난 펜과 공책
앞에서 변함없어 microphone check
아직도 난 펜과 공책
앞에서 겁이 없어 microphone check
Nobody understands me 아무도 듣지 않는 목소리
듣지 못한 목소리 소리쳤어 목청이
터져라 외쳐봐도 눈물 속에 맺힌 소리
Nobody understands me 아무도 듣지 않는 목소리
듣지 못한 목소리 소리쳤어 목청이
터져라 외쳐봐도 눈물 속에 맺힌 story
Nederlandse vertaling
Als de nacht valt, wordt de zon weer koud
Elke keer dat ik ademhaal, kom ik dichter bij de dood
Op het voorhoofd van mijn vader worden de jaren donkerder.
Elke keer als ik naar de wandklok kijk, explodeert mijn kleine hartje.
Sinds de lichten uitgaan, zal alleen de duisternis eeuwig duren, toch?
Als een gebroken herinnering zal het mij de adem benemen
Dat is de realiteit, alles valt gewoon uit elkaar
Het kasteel dat ik in mijn dromen heb gebouwd, is slechts een zandkasteel dat gemakkelijk uit elkaar valt.
In het moeras van de werkelijkheid word ik plotseling ongeduldig.
Als ik gelijke tred houd met de wereld en langzaam dans
Doen alsof je problemen kunt oplossen waarvoor geen antwoord bestaat
Pijn is een beker die alleen grotere pijn kan vullen
Niemand weet echt wie ik ben
Je weet niet hoe verdrietig het is om niet verdrietig te kunnen zijn
Zelfs jij vindt mij niet leuk
Alleen maar naar mij kijken betekent niet dat je naar mij kijkt
Niemand begrijpt mij. Een stem waar niemand naar luistert
Een stem die ik niet kon horen schreeuwde, mijn stem schreeuwde
Zelfs als ik hardop schreeuw, wordt het geluid gevormd door tranen
Niemand begrijpt mij. Een stem waar niemand naar luistert
Een stem die ik niet kon horen schreeuwde, mijn stem schreeuwde
Zelfs als ik hardop schreeuw, ontstaat het verhaal in tranen
Wat ben je aan het doen? Maak je je echt zorgen om mij?
Wat kan ik doen? Maar hoe moeilijker het is, hoe beter ik volhoud.
Ik besloot het zelf, schaamteloos
Ik kan je laten lachen, alles is in orde, vanbinnen en vanbuiten
Ik ben gewend mijn hoofd te scheren, dus knip ik mijn haar kort voor een coole look.
Het is niets, ik voel me lichter
Hoe kun je mijn hart begrijpen?
Lach voor mij, nu ik vertrek met een glimlach
Intussen dankzij de onverdiende liefde
Ik kon leven zonder op te geven. Alles is voor een man als ik.
Wonderbaarlijke dingen, heldere visie en groot geloof
Dat geloof is de diepe wortel die mij naar perfectie heeft geleid.
Vergeet het niet, ook al is het een gekke wereld
Er zijn momenten waarop ik gek word, maar dit is voor mij niet het einde.
Naarmate de tijd verstrijkt, ga ik helderder schijnen
Verlies nooit uw wil, zelfs niet in tijden van beproeving
Ik ben niet de bodem van deze wereld, maar de basis
Omdat de droom nog steeds in volle bloei is,
Ook al zucht ik, mijn dromen kunnen nooit rusten
Het idee van kansen is de ware wijsheid van het leven
Ik ben niet de bodem van deze wereld, maar de basis
Omdat de droom nog steeds in volle bloei is,
Ook al zucht ik, mijn dromen kunnen nooit rusten
Ik legde alles vast in een kamer met de lichten uit
Hand in hand met de duisternis, rekening houdend met onze tekortkomingen
Vroeger had ik zelfvertrouwen omdat ik niet wist wat ik aankon.
Ik vond de pen in de hand van een onvolwassen kind.
De tijd verstrijkt snel als licht.
Waarom sta ik en loop rond alsof ik nieuwsgierig ben?
Ik ben zo gek op je dat ik 's ochtends gewoon wakker word
Het is nu moeilijk om je te vinden, zelfs in mijn dromen
Het is als een doolhof van herinneringen, als een kruispunt van overleving
Waar ging ik heen, wie vulde mijn ziel met poëzie?
Zelfs met een vermoeide zucht liet ik een stroom ontsnappen
Meten door 4 maten te tellen in veelvouden van 4
Ja, ik ben Mithra. Het was maar een tijdelijke fout.
Vertrouw en ren, ruiter op een wit paard.
Ren, de aarde roept mij en strekt haar hand uit.
Onthul de kaart van de ziel en graveer de coördinaten van mijn leven
Ik heb nog steeds een pen en een notitieboekje
Het verandert niet voor je, microfooncontrole
Ik heb nog steeds een pen en een notitieboekje
Ik ben niet bang waar je bij bent, microfooncheck
Niemand begrijpt mij. Een stem waar niemand naar luistert
Een stem die ik niet kon horen schreeuwde, mijn stem schreeuwde
Zelfs als ik hardop schreeuw, wordt het geluid gevormd door tranen
Niemand begrijpt mij. Een stem waar niemand naar luistert
Een stem die ik niet kon horen schreeuwde, mijn stem schreeuwde
Zelfs als ik hardop schreeuw, ontstaat het verhaal in tranen