Meer nummers van Rim'K
Beschrijving
Hoofdzang: Rim'K
Masteringingenieur: Eric Chevet
Masteringingenieur: Masterdisk
Mengingenieur: Vincent Audou
Producent: Rosalie du 38
Opnametechnicus: César Prevost
Opnametechnicus: Studio Monster
Componist: Rosalie du 38
Songtekst en vertaling
Origineel
Je sortais de la maison avec un survêt' trop grand.
Posté devant le hall, je regarde à l'horizon. J'ai découvert le monde dans un climat violent.
Le regard innocent, mais ça, c'était avant.
En me levant du lit, j'ai cru que je tombais dans le vide. J'ai pas trop le moral. À Paris, il fait tout gris.
Je compte les gouttes de pluie qui défilent sur la vitre.
J'ai les poils qui se dressent comme le chapeau à Capib. J'ai dressé les couverts, mais y a personne à table.
La solitude a une odeur de cigarette froide.
Je vais finir seul sous un lustre à vingt mille euros. Au pays, j'y vais la terre et ses mineiros.
Je visais la lune, je suis tombé par terre. C'est le genre de routine que je connais par cœur.
Je fais mes sous entre deux souvenirs. Parfois, comme un fou, je la regarde dormir.
Je sortais de la maison avec un survêt' trop grand.
Posté devant le hall, je regarde à l'horizon. On compte les pertes alors qu'on voyait en grand.
L'amitié entre nous, mais ça, c'était avant. Je rentrais avec le sourire, un coquard à l'œil.
Côté finances, c'était léger comme mon sommeil. La rue a volé mon innocence.
Elle a fait de moi un fantôme, un voyou, avant d'être un homme.
Les rires s'enfuient, le temps feutré. Je marche dans la ville sous anesthésie.
J'ai grandi sans lumière, exprime peu mes sentiments. Y avait pas d'histoire d'argent au bon vieux temps.
Sans confiance, pas de trahison.
Je me fais déposer à deux pas de tes deux maisons. Me suis écorché les genoux sur le ciment.
Je mange le plat du pays avec un piment.
Je sortais de la maison avec un survêt' trop grand.
Posté devant le hall, je regarde à l'horizon. Le petit stade de foot du quartier me manque.
On escaladait la grille tous les dimanches.
La nuit nous appartient, on tourne à quatre dans l'auto. J'ai fumé trop tôt, j'ai conduit trop tôt, j'ai monté ma team.
J'ai joué ma vie à pile ou face avec une pièce de vingt centimes.
J'allume la braise et j'ai retourné merguez. On allait à Bastille pour draguer les Anglaises.
Derrière chaque gramme se cache une opportunité. J'ai des émotions en édition limitée.
À la maison, mon gros ventre sous un camis'. Combien de têtes j'ai shooté avec Mister
Smith? Je traîne un faux sourire comme un clown triste.
Je trouve Paris magnifique, comme si j'étais touriste. Je sortais de la maison avec un survêt' trop grand.
Posté devant le hall, je regarde à l'horizon.
On compte les pertes alors qu'on voyait en grand. L'amitié entre nous, mais ça, c'était avant.
Je pense les yeux fermés.
Est-ce qu'on aurait pu faire mieux? Y a des gens qui me manquent.
Quand je repense à eux, je pleure des larmes chaudes. Je me dis que la rue, c'est sérieux.
Nederlandse vertaling
Ik verliet het huis met een te groot trainingspak.
Geplaatst voor de hal kijk ik naar de horizon. Ik ontdekte de wereld in een gewelddadig klimaat.
De onschuldige blik, maar dat was vroeger.
Toen ik uit bed stapte, dacht ik dat ik in een leegte viel. Ik voel me niet zo goed. In Parijs is het allemaal grijs.
Ik tel de regendruppels die door het raam stromen.
Mijn haren staan overeind als de hoed van Capib. Ik heb het bestek gedekt, maar er zit niemand aan tafel.
Eenzaamheid ruikt naar koude sigaretten.
Ik eindig alleen onder een kroonluchter van twintigduizend euro. In het land ga ik naar het land en zijn mijnen.
Ik mikte op de maan, ik viel op de grond. Dit is het soort routine dat ik uit mijn hoofd ken.
Ik verdien mijn geld tussen twee herinneringen. Soms kijk ik als een gek hoe ze slaapt.
Ik verliet het huis met een te groot trainingspak.
Geplaatst voor de hal kijk ik naar de horizon. We tellen de verliezen, ook al dachten we groot.
De vriendschap tussen ons, maar dat was vroeger. Ik kwam thuis met een glimlach, een lafaard in mijn ogen.
Financieel was het net zo licht als mijn slaap. De straat heeft mijn onschuld gestolen.
Ze maakte van mij een geest, een misdadiger, voordat ik een man was.
Het gelach sterft weg, de tijd wordt stil. Ik loop onder narcose door de stad.
Ik groeide op zonder licht en uitte zelden mijn gevoelens. In de goede oude tijd bestond er geen geldverhaal.
Zonder vertrouwen is er geen verraad.
Ik word op een steenworp afstand van jullie beide huizen afgezet. Schraapte mijn knieën over het cement.
Ik eet het landgerecht met chili.
Ik verliet het huis met een te groot trainingspak.
Geplaatst voor de hal kijk ik naar de horizon. Ik mis het kleine voetbalstadion in de buurt.
Elke zondag beklommen we de poort.
De nacht is van ons, we zitten met ons vieren in de auto. Ik rookte te vroeg, ik reed te vroeg, ik startte mijn team.
Ik gooide mijn leven met een muntstuk van twintig cent.
Ik stak de sintels aan en draaide Merguez om. We gingen naar Bastille om met Engelse vrouwen te flirten.
Achter elke gram schuilt een kans. Ik heb emoties in beperkte oplage.
Thuis mijn dikke buik onder een hemdje. Hoeveel hoofden heb ik geschoten met meneer
Smit? Ik draag een valse glimlach als een droevige clown.
Ik vind Parijs prachtig, alsof ik een toerist ben. Ik verliet het huis met een te groot trainingspak.
Geplaatst voor de hal kijk ik naar de horizon.
We tellen de verliezen, ook al dachten we groot. De vriendschap tussen ons, maar dat was vroeger.
denk ik met mijn ogen dicht.
Hadden wij het beter kunnen doen? Er zijn mensen die ik mis.
Als ik aan hen denk, huil ik hete tranen. Ik zeg tegen mezelf dat de straat serieus is.