Meer nummers van Benjamin Biolay
Beschrijving
Tekstschrijver, componist, producer, strijkersarrangeur: Benjamin Biolay
Producent: Pierre Jaconelli
Mengingenieur: Pierrick Devin
Mastering-ingenieur: Alex Gopher
Meesteringenieur: Romain Dupont
Strijkarrangeur: Valentin Couineau
Songtekst en vertaling
Origineel
Dans la forme comme dans le fond, je suis Capricorne et mauvais garçon.
Capable au mieux de pas grand-chose, terne et taiseux, je suis un rouge à l'eau de rose.
Mais quand je me baigne à Leblond, on me voit toucher le fond encore un peu, encore et un peu.
Dans une mer de contrefaçon ou dans l'aquarium d'une femme poisson, je fume encore le soir un peu.
Même quand je dors, je fais des ronds de disque bleu.
Oui, quand je fais mes chansons, je reste un mauvais garçon, toujours un peu, toujours et un peu.
Il m'en aura fallu quelque temps pour comprendre, pour comprendre qu'un beau cul sans amour, c'est la plage en décembre, en décembre.
Corcovado, Gare du Midi.
Arrière-saison, saison des pluies.
Le battement d'ailes du colibri rafraîchit le corps aviné, réchauffe le cœur abîmé.
Botafogo, cette chienne de vie.
Et presque en fin d'après-midi, il me reste tant à rater.
Cependant, le plus dur est fait.
Du chagrin, de la contrition, quelques verres de rhum, quelques percussions.
Te serrer fort, c'est encore mieux.
Même si tu dors quand je ne ferme pas les yeux.
Mais quand je fais mes chansons, je reste un mauvais garçon, toujours un peu, toujours et un peu.
Oui, quand je fais mes chansons, je reste un mauvais garçon, encore un peu, encore et un peu
Nederlandse vertaling
Zowel qua vorm als qua inhoud ben ik Steenbok en een stoute jongen.
Op zijn best tot niet veel in staat, saai en zwijgzaam, ik ben een rozenwaterrood.
Maar als ik in Leblond zwem, zie je dat ik nog een beetje meer op de bodem kom, en nog een beetje meer.
In een zee van vervalsingen of in het aquarium van een visvrouw rook ik 's avonds nog een beetje.
Zelfs als ik slaap, maak ik blauwe schijfcirkels.
Ja, als ik mijn liedjes maak, blijf ik een slechte jongen, altijd een beetje, altijd en een beetje.
Het kostte me een tijdje om te begrijpen, om te begrijpen dat een mooie kont zonder liefde het strand is in december, in december.
Corcovado, Gare du Midi.
Naseizoen, regenseizoen.
Het slaan van de vleugels van de kolibrie verfrist het dronken lichaam en verwarmt het beschadigde hart.
Botafogo, deze teef van het leven.
En bijna aan het eind van de middag heb ik nog zoveel te missen.
Het moeilijkste deel is echter gedaan.
Verdriet, berouw, een paar glazen rum, een paar trommels.
Je stevig vasthouden is nog beter.
Zelfs als je slaapt als ik mijn ogen niet sluit.
Maar als ik mijn liedjes maak, blijf ik een slechte jongen, altijd een beetje, altijd en een beetje.
Ja, als ik mijn liedjes maak, blijf ik een slechte jongen, een beetje meer, meer en een beetje