Meer nummers van Ultraligera
Beschrijving
Meester: Bahía Estudios
Studio-ingenieur: Estudio Uno
Ritmegitaar: Javier Gismero García
Stemmen: Javier Gismero García
Sologitaar: Jorge Fernández
Toetsenborden: Jorge Fernández
Gitaar, toetsenborden: Ludovico Vagnone
Drums: Martín Aparicio Fernández
Studio-ingenieur: Montepríncipe
Bas: Santiago Urruela Gijón
Ingenieur, Masterer, Mixer, Producent: Óscar Clavel
Toetsenborden: Óscar Clavel
Schrijver: Javier Gismero
Componist: Jorge Fernández
Componist: Martin Aparicio
Componist: Santiago Urruela
Songtekst en vertaling
Origineel
Sentarse a leer es pura rebeldía.
Si la utilizas bien, la droga es medicina.
Hacemos bien en dudar de lo que nos contaron.
Acércate y ya verás cómo nos lo montamos.
Cuando me vanago soy como un lagarto.
Genero pensamientos, me voy divirtiendo.
No me interesa el futuro si no estoy despierto.
Me entrego lentamente a nuestra distopía.
Un día me enamoré y el cuerpo me dolía.
Me interesaba de ti lo que no me has contado.
Cada pétalo, cada químico, cada lapso.
El filo y tu puñal son las conversaciones.
La lengua que al mover se llenan mis papeles.
No tengo nada que ver con lo que haces, extraño.
Que vive dentro de mí, que me hace tanto daño.
Cariño mío, te juro que me estoy cuidando.
Me entrego lentamente a nuestra distopía.
Un día me enamoré y el cuerpo me dolía.
Me interesaba de ti lo que no me has contado.
Cada pétalo, cada químico, cada lapso.
Pregúntame otra vez a qué me refería.
La noche en que te miré y sentí que me entendías.
Me interesaba de ti lo que no me has contado.
Cada pétalo, cada químico, cada lapso. Cada lapso. Cada lapso. Cada lapso.
Cada lapso.
Cariño mío, te juro que me estoy cuidando.
Que se me quema la piel cuando me falta algo.
No tengo nada que ver con lo que haces, extraño.
Que ya se ha llegado en mí cada pétalo, cada químico.
Cada lapso.
Cada lapso.
Nederlandse vertaling
Zitten lezen is pure rebellie.
Als je het goed gebruikt, is het medicijn een medicijn.
Wij twijfelen terecht aan wat ons is verteld.
Kom dichterbij en je zult zien hoe we verder gaan.
Als ik achterblijf, ben ik als een hagedis.
Ik genereer gedachten, ik heb plezier.
Ik ben niet geïnteresseerd in de toekomst als ik niet wakker ben.
Ik geef me langzaam over aan onze dystopie.
Op een dag werd ik verliefd en mijn lichaam deed pijn.
Ik was geïnteresseerd in wat je me nog niet over jezelf hebt verteld.
Elk bloemblad, elke chemische stof, elke spanwijdte.
De rand en je dolk zijn gesprekken.
De taal waarmee mijn papieren worden gevuld wanneer ze worden verplaatst.
Ik heb niets te maken met wat jij doet, vreemdeling.
Dat leeft in mij, dat doet mij zoveel pijn.
Mijn liefste, ik zweer dat ik voor mezelf zorg.
Ik geef me langzaam over aan onze dystopie.
Op een dag werd ik verliefd en mijn lichaam deed pijn.
Ik was geïnteresseerd in wat je me nog niet over jezelf hebt verteld.
Elk bloemblad, elke chemische stof, elke spanwijdte.
Vraag me nog eens wat ik bedoelde.
De nacht dat ik naar je keek en het gevoel had dat je me begreep.
Ik was geïnteresseerd in wat je me nog niet over jezelf hebt verteld.
Elk bloemblad, elke chemische stof, elke spanwijdte. Elke periode. Elke periode. Elke periode.
Elke periode.
Mijn liefste, ik zweer dat ik voor mezelf zorg.
Dat mijn huid brandt als ik iets mis.
Ik heb niets te maken met wat jij doet, vreemdeling.
Dat elk bloemblaadje, elke chemische stof al in mij is aangekomen.
Elke periode.
Elke periode.