Meer nummers van Ultraligera
Beschrijving
Het nummer klinkt als de rommel na een feestje - lege flessen, verwarde snoeren, onsamenhangende gedachten en dat zware gevoel wanneer schuld, tederheid en gelach samenkomen. Alsof iemand eerlijk toegeeft dat hij niet perfect is, uitbarst in zelfspot en smeekt om redding, maar dat zo warm doet dat zelfs het vuil een zachte achtergrond lijkt voor een levendig gevoel.
Het gaat over die kwetsbare grens waar liefde en zelfsabotage hand in hand gaan, waar ‘sorry’ geen cliché is, maar de enige manier om niet te verdrinken. Muziek veroordeelt niet - het bedekt je als een deken, als een liedje op de achtergrond van stilte, wanneer je niet weet wat je verder moet doen, maar toch wilt blijven.
Songtekst en vertaling
Origineel
Si me convirtiese
A una religión lejana
Y dejara de liarla tanto
Si me estrangulara
Con el cable de tu secador
Aun así no conseguiría parar
Ese gesto tan típico tuyo de
Apretar el lugar donde
Nace una lágrima
Sigo viviendo entre
La basura que acumula mi casa
Y la basura que acumulo yo
Que no limpio porque estoy de resaca
Y me prohibiste escribirte en días como hoy
Con la mirada perdida
La risa tonta
Y lo siento tanto
La tiritona de la tarde
Lo siento, tronqui
Es la última vez
Tarareaba una canción
Para tapar el silencio
De no saber qué hacer
Uh, uh, uh
Si me refugiase
En tu cielo gris
Y dejara de liarla tanto
Veo que te asusta
Cuando empieza mi autodestrucción
Aun así no conseguiría parar
Ese gesto tan típico tuyo de
Apretar el lugar
Donde nace una lágrima
Sigo viviendo entre
La basura que acumula mi casa
Y la basura que acumulo yo
Que no limpio porque estoy de resaca
Y me prohibiste escribirte en días como hoy
Con la mirada perdida
La risa tonta
Y lo siento tanto
La tiritona de la tarde
Lo siento, tronqui
Es la última vez
Tarareaba una canción
Para tapar el silencio
De no saber qué hacer
Uh, uh, uh
Nederlandse vertaling
Als ik bekeerd ben
Naar een verre religie
En stop met het zo erg te verpesten
Als hij mij wurgde
Met de kabel van uw wasdroger
Toch kon ik niet stoppen
Dat typische gebaar van jou
Druk op de plaats waar
Er ontstaat een traan
Ik woon er nog steeds tussen
Het afval dat zich ophoopt in mijn huis
En het afval dat ik verzamel
Ik maak niet schoon omdat ik een kater heb
En je verbood mij om je te schrijven op dagen als vandaag
Met een verloren blik
De domme lach
En het spijt me zo
De middagrilling
Pardon, kofferbak
Het is de laatste keer
Ik neuriede een liedje
Om de stilte te verhullen
Van niet weten wat te doen
Uh-uh-uh
Als ik mijn toevlucht zocht
In jouw grijze lucht
En stop met het zo erg te verpesten
Ik zie dat het je bang maakt
Wanneer mijn zelfvernietiging begint
Toch kon ik niet stoppen
Dat typische gebaar van jou
Draai de plaats vast
Waar een traan geboren wordt
Ik woon er nog steeds tussen
Het afval dat zich ophoopt in mijn huis
En het afval dat ik verzamel
Ik maak niet schoon omdat ik een kater heb
En je verbood mij om je te schrijven op dagen als vandaag
Met een verloren blik
De domme lach
En het spijt me zo
De middagrilling
Pardon, kofferbak
Het is de laatste keer
Ik neuriede een liedje
Om de stilte te verhullen
Van niet weten wat te doen
Uh-uh-uh