Meer nummers van Zamdane
Beschrijving
Componist: Provokind
Componist: Arian
Songtekst en vertaling
Origineel
Welcome to la Marseillaise.
Sahbi ma twich ala chi haja ma hachtichach, ma t7ess bel talba ila ma daktichach.
Plein de soucis, mes yeux j'les ouvre à peine.
J'fais toujours tout à perte, on fumait tôt l'matin. Et j'm'endors tôt l'matin, la compte de son père.
Nous, on a presque tout raté.
Hein, moi, ils attendent tous ma perte.
Nouveaux ennemis, des nouveaux toutes les cinq minutes.
All eyes on me, épuisé par le haine, mon teh sans l'Amérique, ça croit qu'j'ai des détruits à la cynophile.
Ils pensent tous que je mène cette vie, dure sans remettre au bout du fil.
Soit la réussite, soit j'ressors le meilleur prix du kill. J'diminue, plus d'batterie, plus motif, terminus.
À vie le sourire, -j'simule et. . .
-J'vois la misère d'hiver en été, ils ont jamais su qui j'étais. Nan, nan, nan, j'peux pas tous les pardonner.
Et, j'vois la misère d'hiver en été, ils ont jamais su qui j'étais.
Nan, nan, -nan, j'peux pas tous les pardonner.
-Je coupe tout l'hiver, au printemps, les anges m'ont guetté.
Sacrifie tous mes automnes, tant que ma mère passe un bel été. J'ai fait ce que j'ai fait, aux yeux d'mon Dieu, j'suis endetté.
C'est pas parce que j'ai l'sourire que j'ai quelque chose à fêter.
J'connais la blanche comme j'connais le bédo.
C'est facile pour moi de finir traficanté dans mon ghetto.
J'suis en claquettes, elle est en p'tite robe. Pourquoi elle voudrait de moi?
Pourquoi non, j'voudrais d'un micro?
Et, j'vois la misère d'hiver en été, ils ont jamais su qui j'étais.
Nan, nan, nan, -j'peux pas tous les pardonner.
-Et, j'vois la misère d'hiver en été, ils ont jamais su qui j'étais. Nan, nan, nan, j'peux pas tous les pardonner.
Le temps passe si vite, moi, j'aimerais faire pause.
Cette fille me joue des tours, j'suis victime d'une hypnose.
En bendo, j'ai vu toutes sortes de choses.
Des visages déchiquetés, des personnes -tranchantes comme les pines d'une rose.
-Et, j'vois la misère d'hiver en été, ils ont jamais su qui j'étais.
Nan, nan, nan, j'peux pas tous les pardonner.
Et, j'vois la misère d'hiver en été, ils ont jamais su qui j'étais.
Nan, nan, nan, j'peux pas tous les pardonner.
Et, hey!
Nederlandse vertaling
Welkom in de Marseillaise.
Sahbi ma twich ala chi haja ma hachtichach, ma t7ess bel talba ila ma daktichach.
Vol zorgen doe ik nauwelijks mijn ogen open.
Ik doe altijd alles met verlies, we rookten 's ochtends vroeg. En ik val 's ochtends vroeg in slaap, volgens het verhaal van zijn vader.
We hebben bijna alles gemist.
Hé, ze wachten allemaal op mijn ondergang.
Nieuwe vijanden, elke vijf minuten nieuwe.
Alle ogen op mij gericht, uitgeput door haat, mijn leven zonder Amerika, het lijkt erop dat ik heb vernietigd als een hond.
Ze denken allemaal dat ik dit leven leid, hard zonder te bellen.
Ofwel succes, ofwel krijg ik de beste prijs voor de moord. Ik ben aan het minderen, geen batterij meer, geen patroon meer, einde ervan.
Voor het leven de glimlach, -Ik simuleer en. . .
-Ik zie de ellende van de winter in de zomer, ze wisten nooit wie ik was. Nee, nee, nee, ik kan ze niet allemaal vergeven.
En ik zie de ellende van de winter in de zomer, ze wisten nooit wie ik was.
Nee, nee, nee, ik kan ze niet allemaal vergeven.
-Ik heb de hele winter gesneden, in de lente keken de engelen naar mij.
Offer al mijn herfsten op, zolang mijn moeder maar een mooie zomer heeft. Ik deed wat ik deed, in de ogen van mijn God heb ik schulden.
Het is niet omdat ik een glimlach heb, dat ik iets te vieren heb.
Ik ken de witte zoals ik de bedo ken.
Het is gemakkelijk voor mij om in mijn getto verhandeld te worden.
Ik heb slippers aan, zij een jurkje. Waarom zou ze mij willen?
Waarom nee, ik wil graag een microfoon?
En ik zie de ellende van de winter in de zomer, ze wisten nooit wie ik was.
Nee, nee, nee, ik kan ze niet allemaal vergeven.
-En ik zie de ellende van de winter in de zomer, ze wisten nooit wie ik was. Nee, nee, nee, ik kan ze niet allemaal vergeven.
De tijd gaat zo snel dat ik graag even een pauze wil nemen.
Dit meisje haalt me voor de gek, ik ben het slachtoffer van hypnose.
In bendo zag ik van alles.
Grillige gezichten, mensen zo scherp als de doornen van een roos.
-En ik zie de ellende van de winter in de zomer, ze wisten nooit wie ik was.
Nee, nee, nee, ik kan ze niet allemaal vergeven.
En ik zie de ellende van de winter in de zomer, ze wisten nooit wie ik was.
Nee, nee, nee, ik kan ze niet allemaal vergeven.
En, hé!