Meer nummers van Polo Nandez
Beschrijving
Producent: Polo Nandez
Songtekst en vertaling
Origineel
Te pusiste mis gafas y el mundo giró, tú bailando descalza.
Tus promesas flotaban como humo en la voz y brindamos por nada.
Quise olvidarte y me faltabas, cierro los ojos y aún me llamas.
Se cayó la ciudad bajo tu espalda y no hicimos ni ruido al derrumbarla.
Recorrimos cada calle sin salir del salón de casa, de casa.
Y aunque tembló mi voz, tú no notabas que bailábamos lento pero en falta.
Recorrimos cada calle sin salir del salón de casa.
Las canciones rotas ahora llevan tu nombre, mis demonios me susurran, hoy les hablo de ti.
Jugué con fantasmas en calles, perdí la cuenta, ya no recibo tu señal.
Quise olvidarte y me faltas, cierro los ojos y aún me llamas.
Se cayó la ciudad bajo tu espalda y no hicimos ni ruido al derrumbarla.
Recorrimos cada calle sin salir del salón de casa, de casa.
Y aunque tembló mi voz, tú no notabas que bailábamos lento pero en falta.
Recorrimos cada calle sin salir del salón de casa.
Hace un tiempo que le pregunto al cielo que no me dejes aquí en medio de tanta nube y no sé decir por qué tengo que disimular que no es para mí.
Se cayó la ciudad bajo tu espalda y no hicimos ni ruido al derrumbarla.
Recorrimos cada calle sin salir del salón de casa.
Y aunque tembló mi voz, tú no notabas que bailábamos lento pero en falta.
Recorrimos cada calle sin salir del salón de casa, de casa.
Nederlandse vertaling
Je zette mijn bril op en de wereld draaide, jij danste op blote voeten.
Je beloften zweefden als rook in de stem en we proostten voor niets.
Ik wilde je vergeten en je miste me, ik sluit mijn ogen en je belt me nog steeds.
De stad viel onder je rug en we maakten geen geluid toen hij instortte.
We liepen door elke straat zonder onze woonkamer, thuis, te verlaten.
En hoewel mijn stem trilde, merkte je niet dat we langzaam maar tevergeefs dansten.
We liepen door elke straat zonder de woonkamer te verlaten.
De gebroken liedjes dragen nu jouw naam, mijn demonen fluisteren tegen mij, vandaag vertel ik ze over jou.
Ik speelde met geesten op straat, ik ben de tel kwijt, ik ontvang jouw signaal niet meer.
Ik wilde je vergeten en je mist me, ik sluit mijn ogen en je belt me nog steeds.
De stad viel onder je rug en we maakten geen geluid toen hij instortte.
We liepen door elke straat zonder onze woonkamer, thuis, te verlaten.
En hoewel mijn stem trilde, merkte je niet dat we langzaam maar tevergeefs dansten.
We liepen door elke straat zonder de woonkamer te verlaten.
Ik vraag de hemel al een tijdje om mij hier niet te midden van zoveel bewolking achter te laten, en ik kan niet zeggen waarom ik moet doen alsof het niets voor mij is.
De stad viel onder je rug en we maakten geen geluid toen hij instortte.
We liepen door elke straat zonder de woonkamer te verlaten.
En hoewel mijn stem trilde, merkte je niet dat we langzaam maar tevergeefs dansten.
We liepen door elke straat zonder onze woonkamer, thuis, te verlaten.