Meer nummers van Polo Nandez
Beschrijving
Première: 24 okt. 2025
Songtekst en vertaling
Origineel
Un vaso de whisky, un hotel diferente es más que suficiente para pensar en ti.
Una noche de mayo con el mar a mi lado.
Es ya tarde y tus ojos siguen allí. Y es que son ideales para perderte en ellos.
Y es que uno no aprende ni vivo ni muerto. Son las seis de la tarde, toco enfrente del puerto.
No consigo sacarte de mí ni olvidarme de ti, de ti.
Y es que no hay droga más dura que el amor sin medida.
Y es que no hay droga más dura que el roce de tu piel, que el roce de tu piel.
Y es que no hay nada mejor que tener tu sabor corriendo por mis venas.
Y es que no hay nada mejor que el roce de tu piel.
Y me siento desnudo enfrente del espejo, esperando que tú me digas el precio.
Lo tengo muy caro, si no puedo pagar, recojo mis cosas, nena, y vuelvo a mi hogar.
Nuestros corazones laten a la vez.
¿Quién soy yo sin ti? ¿Quién eres tú? ¿Quién?
Al ritmo de la noche viste mi canción.
Mejor cojo mis cosas, nena, mejor me voy, me voy.
Y es que no hay droga más dura que el amor sin medida.
Y es que no hay droga más dura que el roce de tu piel, que el roce de tu piel.
Y es que no hay nada mejor que tener tu sabor corriendo por mis venas.
Y es que no hay nada mejor que el roce de tu piel.
Hoy lucho y pierdo el sentido por dormir esta noche en tus brazos.
Hoy se perdió el equilibrio y la balanza cayó de tu lado, mi amor.
Y es que no hay droga más dura que el amor sin medida, sin medida.
Y es que no hay droga más dura que el roce de tu piel, que el roce de tu piel.
Y es que no hay nada mejor que tener tu sabor corriendo por mis venas.
Y es que no hay nada mejor que el roce de tu piel.
Y es que no hay nada mejor que el roce de tu piel.
Nederlandse vertaling
Een glas whisky, een ander hotel is meer dan genoeg om aan je te denken.
Een meinacht met de zee aan mijn zijde.
Het is laat en je ogen zijn er nog. En ze zijn ideaal om in te verdwalen.
En men leert noch levend, noch dood. Het is zes uur in de middag, ik speel voor de haven.
Ik kan je niet uit mij krijgen of jou, jou, vergeten.
En er is geen drug die harder is dan liefde zonder mate.
En er is geen medicijn dat harder is dan de aanraking van je huid, dan de aanraking van je huid.
En er is niets beter dan jouw smaak door mijn aderen te laten stromen.
En er is niets beter dan de aanraking van je huid.
En ik zit naakt voor de spiegel, wachtend tot jij mij de prijs vertelt.
Het is erg duur voor mij, als ik niet kan betalen, haal ik mijn spullen op, schat, en ga ik terug naar huis.
Onze harten kloppen tegelijkertijd.
Wie ben ik zonder jou? Wie ben je? WHO?
Op het ritme van de nacht zag je mijn lied.
Ik kan maar beter mijn spullen pakken, schat, ik kan maar beter gaan, ik ga.
En er is geen drug die harder is dan liefde zonder mate.
En er is geen medicijn dat harder is dan de aanraking van je huid, dan de aanraking van je huid.
En er is niets beter dan jouw smaak door mijn aderen te laten stromen.
En er is niets beter dan de aanraking van je huid.
Vandaag vecht ik en verlies ik mijn verstand om vannacht in jouw armen te slapen.
Vandaag was het evenwicht zoek en viel de weegschaal op jouw kant, mijn liefste.
En er is geen drug die moeilijker is dan liefde zonder maatstaf, zonder maatstaf.
En er is geen medicijn dat harder is dan de aanraking van je huid, dan de aanraking van je huid.
En er is niets beter dan jouw smaak door mijn aderen te laten stromen.
En er is niets beter dan de aanraking van je huid.
En er is niets beter dan de aanraking van je huid.