Meer nummers van YOASOBI
Beschrijving
Producent: 山本秀哉
Arrangeur: Ayase
Songtekst en vertaling
Origineel
夜は過ぎ、しんとした部屋でカーテン越しの 君を想う。
口にしたミルクティーの甘い熱 が体を巡った。
憧れに手を引かれるまま、 この街にたどり着いていた。 がらり変わった暮らし。
隣にはいつも君がいてくれた。
机の上 に二つの輪輪。 よつ葉にそっと指で触れた。
ま だ熱を持つこの頃のこと、一人思い返す。 いつしか芽吹いた。 どうしようもない想い。
止めら れない想い。 今日も君が好きでした。
今はまだどうにもなっていな い。 蕾さえつけていない。
ああ、まだ幼い願いだけど、君と出会 わなければきっと感じることない。
この痛みさえ愛しい。 今はまだ届かない想いよ。
春待つこの想いよ、いつしか 花咲きますように。
故郷を思い出せるようにと届いた桜の 花びら。
私は変わらずにいるよとお返し を探しに行ってた。
忙しく過ごす君はただ微 笑んで、隣にしゃがみ込む気がち。
でも見つからな かったね。 それでも嬉しかった。
ミ ルクティーはぬるくなった。
それでも冷めない、冷めないままだ。 あのね、ベイビー。
聞 かせて、ベイビー。 私は今、君の中にいますか？ なんて。
ベ イビー。
君がくれたよつ葉にそっと唇を寄せた。 芽吹いたのはどうしようもない想い。
止められない 想い。 今日も君が好きでした。 今はまだどうにもなっていない。
蕾さえつけていない。 青い青い願いでも。
きっと想い悩みす れ違ったって、石になってぶつかったって、今日もずっと大好きでした。
今はま だどうにもなってなくたって、うまく伝えられなくたって、ああ、そんな日々さえ 愛しいんだよ。
もっとその手に触れたくて、もっとその目に触れたくて、思えば思うほど君が 好き だ。
さようならを迎える前に伝えたいけど、け ど今はまだ。
夜は過 ぎ、しんとした部屋でカーテン越しに君の 声。 明日はきっと今日よりももっと好きだよ。
お やすみ。
Nederlandse vertaling
Terwijl de nacht verstrijkt, denk ik aan je door de gordijnen in mijn stille kamer.
De zoete hitte van de melkthee die ik proefde, stroomde door mijn lichaam.
Ik was in deze stad aangekomen, vastgehouden door mijn verlangen. Een heel ander leven.
Je was altijd naast mij.
Er liggen twee ringen op het bureau. Hij raakte Yotsuha zachtjes aan met zijn vinger.
Ik denk terug aan de dagen dat ik nog koorts had. Voordat ik het wist, ontkiemde het. Ik voel me hulpeloos.
Een gevoel dat niet te stoppen is. Ik hield vandaag ook van jou.
Er kan nu niets meer aan gedaan worden. Er zitten niet eens knoppen op.
Ah, het is nog een jonge wens, maar als ik je niet ontmoet, weet ik zeker dat ik hem niet zal voelen.
Zelfs deze pijn is heerlijk. Het is een gevoel dat ik nog niet heb bereikt.
Deze gevoelens van wachten op de lente, ik hoop dat de bloemen ooit zullen bloeien.
Er werden kersenbloesembloemblaadjes bezorgd om mij aan mijn geboortestad te herinneren.
Ik ging op zoek naar iets terug en zei dat ik dezelfde zal blijven.
Als je het zo druk hebt, heb je de neiging om alleen maar te glimlachen en naast hem in elkaar te zakken.
Maar ik kon het niet vinden. Ik was nog steeds blij.
De melkthee werd lauw.
Toch koelt het niet af, het koelt niet af. Weet je, schat.
Laat me het horen, schat. Zit ik nu in jou? Wat?
Baby.
Ik legde zachtjes mijn lippen op het blad dat je me gaf. Wat er ontstond was een hopeloos gevoel.
Een gevoel dat niet te stoppen is. Ik hield vandaag ook van jou. Er kan nog niets aan gedaan worden.
Er zitten niet eens knoppen op. Ook al is het een blauwe wens.
Ook al hebben onze gedachten en zorgen elkaar misschien gekruist, en zelfs als we in stenen veranderden en op elkaar botsten, hielden we vandaag nog steeds van elkaar.
Ook al kan ik er nu niets aan doen, ook al kan ik mezelf niet goed uitdrukken, ik hou nog steeds van die dagen.
Ik wil je handen meer aanraken, ik wil je ogen meer aanraken, en hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik van je hou.
Ik wil het je vertellen voordat we afscheid nemen, maar nog niet.
Terwijl de nacht verstrijkt, hoor ik je stem door de gordijnen in een stille kamer. Ik weet zeker dat ik morgen nog meer zal liefhebben dan vandaag.
Welterusten.