Meer nummers van Olly
Meer nummers van Juli
Beschrijving
Bijbehorende artiest: Olly, Juli
Bijbehorende artiest: Olly
Associated Uitvoerder, Producent: Juli
Componist, tekstschrijver: Federico Olivieri
Componist: Julien Boverod
Mastering-ingenieur, mengingenieur: Marco Vialardi
Songtekst en vertaling
Origineel
Tra qualche anno mi vedo su un'amaca sotto un baobab, solo e fuori dai radar, ma su techetechete, a ballare merengue con una dominicana con la dentiera che balla, ma con un bel décolleté.
Con i miei occhiali da sole, le tapas con il guacamole per colazione, a tutte le ore, a fare l'amore sopra una panca piana per la ripetizione, ma con un po' di fiatone e magari due nipoti che mi corrono attorno con la mia canna da pesca e l'esca nel gilet.
I miei tatuaggi ormai saranno macchie d'inchiostro, ma so che in fondo mi ricorderanno che sì, ne è valsa la pena, che pena, però. . .
Sì, ne è valsa la pena, che pena, però io ti prometto che sarà bellissimo tornare a quei ricordi là, sì, a quei ricordi là. Che brivido!
Di quelli che non puoi spiegare, come nel mare aperto quando tira forte il vento, tu lascia che sia bellissimo, bellissimo.
Mi daranno per spacciato un po' come il cocoricò, ma sarò spaparanzato con un cocco sul comò e mi cercheranno, ma farò le orecchie da mercante, da sopra un pedalò con un panino e le ciabatte. Urca!
A cercare moglie ad un corso di zumba o a giocarmi tutto quello che oggi nulla, finirà così perché un giorno avrò capito che ci sono momenti che non puoi scordare, come le chitarre prima di un concerto, tutte quelle notti perse a litigare e poi tutte le mattine nello stesso letto.
E se c'è qualcosa da dimenticare, nonostante tutto me lo tengo stretto.
Sì, ne vale la pena, che pena, però ti prometto che sarà bellissimo tornare a quei ricordi là, sì, a quei ricordi là.
Che brivido!
Di quelli che non puoi spiegare, come nel mare aperto quando tira forte il vento, tu lascia che sia bellissimo, bellissimo.
Ne vale la pena, pena, però.
Ne vale la pena, pena. . .
Nederlandse vertaling
Over een paar jaar zie ik mezelf in een hangmat onder een baobabboom, alleen en buiten de radar, maar op techetechete, merengue dansen met een dansende Dominicaan met valse tanden, maar met een mooi decolleté.
Met mijn zonnebril, tapas met guacamole als ontbijt, op alle uren, de liefde bedrijven op een plat bankje voor herhaling, maar met een beetje ademnood en misschien twee neefjes die om me heen rennen met mijn hengel en aas in mijn vest.
Mijn tatoeages zullen inmiddels inktvlekken zijn, maar ik weet dat ze me er diep van binnen aan zullen herinneren dat het inderdaad de moeite waard was, maar wat een pijn. . .
Ja, het was het waard, wat een pijn, maar ik beloof je dat het heerlijk zal zijn om terug te gaan naar die herinneringen daar, ja, naar die herinneringen daar. Wat een spanning!
Van die dingen die je niet kunt verklaren, zoals op open zee als de wind krachtig waait, laat je het mooi, mooi zijn.
Ze geven me op voor een goner, een beetje zoals de cocoricò, maar ik lig languit met een kokosnoot op het dressoir en ze zullen me zoeken, maar ik zal doof zijn, bovenop een waterfiets met een broodje en pantoffels. Wauw!
Een vrouw zoeken tijdens een zumbales of alles spelen wat vandaag niets is, zal zo eindigen, want op een dag zal ik begrepen hebben dat er momenten zijn die je niet kunt vergeten, zoals de gitaren voor een concert, al die verloren nachten met ruzie en dan alle ochtenden in hetzelfde bed.
En als er iets is om te vergeten, houd ik er ondanks alles aan vast.
Ja, het is het waard, wat een pijn, maar ik beloof je dat het geweldig zal zijn om terug te gaan naar die herinneringen daar, ja, naar die herinneringen daar.
Wat een spanning!
Van die dingen die je niet kunt verklaren, zoals op open zee als de wind krachtig waait, laat je het mooi, mooi zijn.
Het is het waard, maar het is het waard.
Het is het waard, het is het waard. . .