Meer nummers van SOBOL
Beschrijving
Uitgebracht op: 17-04-2020
Songtekst en vertaling
Origineel
Мы, наверное, только со временем поймем, что между нами произошло.
Но я всегда буду ждать тебя там, где мы друг друга потеряли.
На берегу озябших мыслей. Зачем мы потерялись в жизни?
Куда бегут эти минуты? Что там впереди?
Я берегу все то, что близко, но мы бежим на свет их искр.
Согреться бы и не разбиться о свет чужих костров.
Не обманывай, не опускай глаза, что все уже прошло, что без меня весна.
Давить на тормоза, когда идешь в занос, не смей. К тебе лечу я по встречной.
Потерять легко, легче, чем найти. Тысячи дверей, но одни ключи.
И, закрыв глаза, падать в небеса не все давно в этой жизни.
Но если нас двоих тянет, как магнит, зачем же выяснять, кто минус, а кто плюс? Сложно замолчать. Сложно не признать, что пришли к войне.
Виноваты оба мы.
Прерванный полет, сломано крыло.
Приземлившись, мы все с тобой поймем.
На берегу озябших мыслей. Зачем мы потерялись в жизни?
Куда бегут эти минуты? Что там впереди?
Я берегу все то, что близко, но мы бежим на свет их искр.
Согреться -бы и не разбиться о свет чужих костров.
-На берегу озябших мыслей. Зачем мы потерялись в жизни?
Куда бегут эти -минуты? Что там впереди?
-Я берегу все то, что близко, но мы бежим на свет их искр.
Согреться бы и не разбиться о свет чужих костров.
Грубый тет-а-тет, наш перманентный бред мы забросали тем, что на весах скопилось.
Теперь, как мотыльки, летим на яркий свет, ну а фары - не разбиться бы. Пьяная тоска, но где-то высота.
Твои, мои войска готовы расцепиться.
А помнишь, как тогда мы не могли понять, как нашли друг друга и смогли влюбиться мы?
Прерванный полет, сломано крыло.
Приземлившись, мы все с тобой поймем.
На берегу озябших мыслей. Зачем мы потерялись в жизни?
Куда бегут эти минуты? Что там впереди?
Я берегу все то, что близко, но мы бежим на свет их искр.
Согреться бы и не разбиться о свет чужих костров. На берегу озябших мыслей.
Зачем мы потерялись в жизни? Куда бегут эти минуты?
Что там впереди?
Я берегу все то, что близко, но мы бежим на свет их искр.
Согреться бы и не разбиться о свет чужих костров.
Nederlandse vertaling
We zullen waarschijnlijk pas met de tijd begrijpen wat er tussen ons is gebeurd.
Maar ik zal altijd op je wachten waar we elkaar verloren.
Aan de oever van bevroren gedachten. Waarom zijn we verloren in het leven?
Waar gaan deze minuten naartoe? Wat staat ons te wachten?
Ik zorg voor alles wat dichtbij is, maar we rennen naar het licht van hun vonken.
Om warm te blijven en niet gedood te worden door het licht van andermans vuur.
Lieg niet, sla je ogen niet neer, dat alles al voorbij is, dat het lente is zonder mij.
Waag het niet om op de rem te trappen als je slipt. Ik vlieg in de tegenovergestelde richting naar jou toe.
Het is gemakkelijk te verliezen, gemakkelijker dan te vinden. Duizenden deuren, maar alleen sleutels.
En je ogen sluiten en in de lucht vallen is nog niet zo lang geleden in dit leven.
Maar als wij tweeën als een magneet worden aangetrokken, waarom zou je dan ontdekken wie een minpunt is en wie een pluspunt? Het is moeilijk om te zwijgen. Het is moeilijk om niet toe te geven dat we in oorlog zijn.
Wij zijn allebei schuldig.
Vlucht onderbroken, vleugel gebroken.
Als we landen, zullen jij en ik alles begrijpen.
Aan de oever van bevroren gedachten. Waarom zijn we verloren in het leven?
Waar gaan deze minuten naartoe? Wat staat ons te wachten?
Ik zorg voor alles wat dichtbij is, maar we rennen naar het licht van hun vonken.
Om warm te blijven en niet in te breken in het licht van andermans vuur.
-Aan de oever van bevroren gedachten. Waarom zijn we verloren in het leven?
Waar gaan deze minuten naartoe? Wat staat ons te wachten?
-Ik zorg voor alles wat dichtbij is, maar we rennen naar het licht van hun vonken.
Om warm te blijven en niet gedood te worden door het licht van andermans vuur.
Ruw tête-à-tête, ons permanente delirium, bombardeerden we met wat zich op de weegschaal had opgehoopt.
Nu vliegen we net als motten het felle licht in, maar de koplampen gaan niet kapot. Dronken melancholie, maar ergens high.
Jouw en mijn troepen zijn klaar om zich terug te trekken.
Weet je nog hoe we toen niet konden begrijpen hoe we elkaar vonden en hoe we verliefd konden worden?
Vlucht onderbroken, vleugel gebroken.
Als we landen, zullen jij en ik alles begrijpen.
Aan de oever van bevroren gedachten. Waarom zijn we verloren in het leven?
Waar gaan deze minuten naartoe? Wat staat ons te wachten?
Ik zorg voor alles wat dichtbij is, maar we rennen naar het licht van hun vonken.
Om warm te blijven en niet gedood te worden door het licht van andermans vuur. Aan de oever van bevroren gedachten.
Waarom zijn we verloren in het leven? Waar gaan deze minuten naartoe?
Wat staat ons te wachten?
Ik zorg voor alles wat dichtbij is, maar we rennen naar het licht van hun vonken.
Om warm te blijven en niet gedood te worden door het licht van andermans vuur.