Meer nummers van Olly
Meer nummers van Juli
Beschrijving
Het is alsof het leven de snooze heeft ingeschakeld en vergeten is deze uit te zetten. Alles is hetzelfde: cirkelend in een bekend cirkelpatroon, gedachten zijn luider dan sirenes en je mond is gesloten. Er klinkt gerommel van binnen, er heerst stilte buiten, passend bij volwassenen die al moeten weten waar ze heen moeten.
Elke ademhaling is als een poging om de borstkas recht te trekken, waarin per ongeluk een hele stad werd geduwd. Milan, liefje, ik kon niet begrijpen wat moeilijker is. Ik wil wegrennen, maar in plaats van te starten, is er alleen een hand uit het raam en de wind, die de hartslag trekt, bijna levend.
En dan is er, zoals gewoonlijk, een feest van het universum, waar iedereen doet alsof hij plezier heeft. Minder kracht, meer ironie, en slechts een eerlijke bekentenis ergens binnenin: ja, het is moeilijk, maar dit is het leven, tutta vita.
Regie: Amedeo Zancanella
Creatief directeur: Tommaso Bordonaro
Uitvoerend producent: Matteo Stefani
Cameraman: Filippo Delzanno
1e AD / Producent: Pier Francesco Cari
Producent: Jessica Cavallo
Producent-assistent: Gaia Corteggiano, Irene Caffaro
Meester: Jacopo Lamperti
Handvat: Leonardo Caffa.
1e AC: Fabio Aquilanti
2e AC: Jacopo Graziano
Ollie's stylist: Lorenzo Oddo
Visagist: Ludovica Quattrocchi
Redacteur: Amedeo Zancanella, Alessandro Maiorano
Colorist: Enrico Valoti
Castingregisseur: Roberto Iannibelli, SQ Kids
Loper: Giuseppe Scornavacche, Mattia Sedani
Ollie's dubbele truc: Gabriele di Girolamo
Video achter de schermen: Kali Yuga
Administratie: Agnese Incurvati, Caterina Brignoli.
MGMT: Metatron S.r.l.
Songtekst en vertaling
Origineel
Nuo' viaggio, nuo' mondo, vai che siamo soli.
E non vado fino in fondo nelle cose da un po'.
Come un palombaro che faccio tutto a caso, un po' ci riesco, un po' no.
Che maleducato, maledetto me che lascio caos dove metto le mani.
Come gli americani, gli incendi e gli uragani. Volevo questa vita che però non sento mia.
Mi sento un elefante dentro una cristalleria.
Alzo il volume della radio, abbasso il finestrino e cambio l'aria.
La mano controvento fa un elettrocardiogramma. Che detto proprio chiaro, ho il timore che sia piatto.
A me, che cerco un segno dentro al fondo di un caffè.
Che perdo tempo a stare al mondo senza un perché.
Che manderei tutto a puttane ma non ci riesco. Ci metto tutto me stesso.
Ma giro attorno a sta rotonda da mezz'ora.
E sto in silenzio anche se penso a squarciagola.
Ma quelli come me fanno finta.
Che non sia dura, non sia in salita, che sia tutta vita.
Oh, sai ci vuole coraggio a buttarsi in amore.
Dove fare silenzio è a suo modo un rumore. Cerco trucchi e codici, però non ne usciamo.
Siamo un paio di forbici, uniti separiamo. E mi sa che non respiro fino in fondo da un po'.
Boh, sarà che ti amo o lo smog di Milano. E mi sei piovuta addosso senza mane però.
Boh, sarà stato un caso o il cambiamento climatico.
A me, che cerco un segno dentro al fondo di un caffè. Ci metto tutto me stesso.
Ma giro attorno a sta rotonda da mezz'ora.
E sto in silenzio anche se penso a squarciagola.
Ma quelli come me fanno finta.
Che non sia dura, non sia in salita, che sia tutta vita.
Questa gente-
Menoforti di ieri, più forti domani. Al contrario, al contrario. Vabbè, insomma, sempre così.
E anche se dentro a me c'è questa baraonda.
Qui c'è un silenzio che mi rida a squarciagola.
Che quelli come me fanno finta.
Che non sia dura, non sia in salita, che sia tutta vita.
Nederlandse vertaling
Nieuwe reis, nieuwe wereld, ga, we zijn alleen.
En ik ben al een tijdje niet meer tot de kern gekomen.
Als een duiker die alles willekeurig doet: soms lukt het mij, soms niet.
Wat onbeleefd, verdomd dat ik chaos achterlaat waar ik mijn handen ook leg.
Net als Amerikanen, branden en orkanen. Ik wilde dit leven, maar ik heb niet het gevoel dat het van mij is.
Ik voel me als een olifant in een glaswinkel.
Ik zet het volume van de radio harder, doe het raam naar beneden en ververs de lucht.
De hand tegen de wind maakt een elektrocardiogram. Dat gezegd hebbende, ben ik bang dat het plat zal zijn.
Voor mij, op zoek naar een bordje op de bodem van een kopje koffie.
Dat ik tijd verspil door zonder reden in de wereld te zijn.
Dat ik alles zou verpesten, maar dat kan ik niet. Ik heb er alles in gezet.
Maar ik loop al een half uur rond deze rotonde.
En ik ben stil, zelfs als ik hardop denk.
Maar mensen zoals ik doen alsof.
Moge het niet moeilijk zijn, moge het niet bergopwaarts gaan, moge het het hele leven zijn.
Oh, je weet dat er moed voor nodig is om jezelf in de liefde te storten.
Waar stilte op zijn eigen manier een geluid is. Ik zoek naar trucs en codes, maar we komen er niet uit.
Wij zijn een schaar, verenigd scheiden wij. En ik denk dat ik al een tijdje niet meer diep adem heb gehaald.
Misschien is het omdat ik van je hou of de smog van Milaan. En je regende zonder hand op mij.
Nou ja, het moet toeval zijn geweest, of klimaatverandering.
Voor mij, op zoek naar een bordje op de bodem van een kopje koffie. Ik heb er alles in gezet.
Maar ik loop al een half uur rond deze rotonde.
En ik ben stil, zelfs als ik hardop denk.
Maar mensen zoals ik doen alsof.
Moge het niet moeilijk zijn, moge het niet bergopwaarts gaan, moge het het hele leven zijn.
Deze mensen-
Minder sterk dan gisteren, morgen sterker. Integendeel, integendeel. Ach, kortom, altijd zo.
En zelfs als er een chaos in mij heerst.
Er valt hier een stilte waar ik hardop om moet lachen.
Dat mensen zoals ik doen alsof.
Moge het niet moeilijk zijn, moge het niet bergopwaarts gaan, moge het het hele leven zijn.