Meer nummers van Olly
Meer nummers van Juli
Beschrijving
De ochtend komt niet snel op gang, de zon lijkt ook een beetje brak. De wereld schommelt tussen de restanten van vrolijkheid en luiheid, waar zelfs een liggend gegeten sinaasappel een daad van heldendom lijkt. Alles om ons heen is zachtjes, op het ritme van diezelfde "nanna ee nanna aa", alsof iemand een slaapliedje zingt voor volwassen verstrooidheid. De dag sleept zich zachtjes voort, als de rook van de laatste sigaret die je eigenlijk zou moeten laten vallen, maar niet vandaag. Mijn gedachten zweven ergens tussen de bank en de droom van een kiosk in Puerto Rico, want zelfs dromen willen soms eenvoudig zijn. En tegen de avond weer lichten, gezichten waarvan de namen ontglippen, maar de glimlachen blijven. En het lijkt erop dat een beetje gestoord zijn misschien wel de normaalste manier is om te overleven in deze dans van luiheid, licht en een lichte ironie ten opzichte van het bestaan zelf. Gebaseerd op het idee van Ollie en Tommaso Bordonaro. Cameraman: Samuele Giunta Editor: Ilaria Fusco Kleurcorrector: Enrico Valoti Productie: Latarma srl
Songtekst en vertaling
Origineel
Oggi mi sono svegliato alle dieci del mattino, che ero ancora un po' ubriaco, come chi si è divertito, con il dubbio esistenziale del chissà con chi ho dormito.
Non ricordo più il suo nome, ma ricordo il suo sorriso.
Passo dal divano al letto, poi dal letto al divano.
E per ammazzare il tempo mangio frutta da sdraiato.
Che alla fine non sono altro che un depresso fortunato con la voce per cantare un pugno di parole in nome.
E alla fine ci sono riuscito, sono uscito, non so che mi ha convinto.
Nel bel mezzo del tragitto un pensiero mi ha assalito: se smettessi di fumare sarei sano e molto ricco, ma è che vado a bere, vado e mi abbrucio 'sto fortunico.
Che se volessi potrei levarmi ai Peguranio, ballare il ritmo peruviano, tenere in mano un'altra mano fino a prender sonno su una sdraio.
Farei una festa per traguardo, sarebbe festa tutto l'anno. Insomma, voglio dire, perderebbe il senso che le feste hanno.
Tutta la rabbia che non medico, tutte le notti che dimentico.
Che siamo tutti un po' matti, un po' scalmanati, che male c'è se non ci va di esser normali.
E ora che si è fatta sera, che si accendono i lampioni, che anche il cielo ha quei colori che mi fanno scrivere canzoni, torno a casa in compagnia di una gola a fede al dito che non mi ha detto il suo nome, ma c'ha proprio un bel sorriso.
Nederlandse vertaling
Vandaag werd ik om tien uur 's ochtends wakker, nog steeds een beetje dronken, als iemand die plezier heeft gehad, met de existentiële twijfel wie weet met wie ik heb geslapen.
Ik herinner me zijn naam niet meer, maar ik herinner me zijn glimlach.
Ik ga van de bank naar het bed en dan van het bed naar de bank.
En om de tijd te doden eet ik liggend fruit.
Dat ik uiteindelijk niets meer ben dan een gelukkige depressieve met de stem om een handvol woorden in naam te zingen.
En uiteindelijk is het mij gelukt, ik ben uitgegaan, ik weet niet wat mij heeft overtuigd.
Halverwege de reis overviel me een gedachte: als ik zou stoppen met roken, zou ik gezond en heel rijk zijn, maar ik ga drinken, ik ga en ik ga deze geluksvogel verbranden.
Dat ik, als ik dat wilde, op kon staan bij de Peguranio, kon dansen op het Peruaanse ritme, een andere hand kon vasthouden tot ik op een ligstoel in slaap viel.
Ik zou een mijlpaalfeest geven, het zou het hele jaar door feest zijn. Kortom, ik bedoel, het zou de betekenis verliezen die de feestdagen hebben.
Alle woede die ik niet behandel, alle nachten die ik vergeet.
Dat we allemaal een beetje gek zijn, een beetje baldadig, wat kan het kwaad als we niet normaal willen zijn.
En nu het avond is, dat de straatlantaarns aangaan, dat zelfs de lucht die kleuren heeft die me liedjes doen schrijven, ga ik naar huis in het gezelschap van een trouwring aan mijn vinger die me de naam niet heeft verteld, maar er wel een hele mooie glimlach op heeft.