Meer nummers van Olly
Meer nummers van Juli
Beschrijving
Warme weemoed in een kopje avondthee. Alles lijkt op zijn plaats, de televisie bromt, de koekenpan sist, maar het lijkt alsof er geluid ontbreekt dat vroeger de pauzes tussen de ademhalingen vulde. In de lucht hangt een gewoonte van "ons" die zo koppig is dat zelfs een lepel in een bord iets luider klinkt dan nodig. Het lied lijkt rustig naast je te gaan zitten, vraagt niet, luistert gewoon. Daarin zitten die kleine dingen die een huis maken: lachbuien tot tranen toe, een stomme serie op de achtergrond, een afgekoelde bank en een vergeten tweede glas. En op een of andere manier wordt het duidelijk dat liefde niet gaat over eeuwige beloften, maar over het niet uitdoen van het licht totdat de ander slaapt. Regisseur: Giulio Rosati Creatief directeur: Tommaso Bordonaro Uitvoerend producent: Lorenzo Maria Chierici Cameraman: Arturo Brunetti Verhaal: Giulio Rosati Scenario: Giulio Rosati, Andrea Carobbio Productieontwerper: Riccardo Copreni Productiecoördinator: Ilaria Marchetti Tweede coördinator: Joni Junior, Vilka Barzola Productieassistenten: Cristiano Marotta, Giorgio Gorini, Irene Albertina Zgraggen, Martina Viviani Regieassistent: Costanza Doria, Regieassistent: Matilda Del Percio Eerste assistent: Davide Pacian Tweede assistent: Francesco Catanese Key Grip: Filippo Montanari Grip: Christian Piccolo, Master: Giorgio Messina Elektriciens: Marco Marangoni, Riccardo Capito Productieontwerper: Matilda Panetta Assistent productieontwerper: Davide Gabriele Ring: Avosani Call Service Montage: Axel Avosani, Emanuele Favalli Visuele effecten: Stefano Rocca H2B Studio Kleurcorrectie: Alberto Bornati. Grafiek: Giacomo Barbieri Stylist: Lorenzo Oddo Stylingassistent: Paolo Sbaraglia MUA: Gaia Dell'Acqua Geluidseffecten: Greta Giannone Special effects assistent: Matilde Fumagalli Extra styling: Giulia Vismara Stylingassistent: Anna Geroza Extra MUA: Elisa Monferini Behind-the-scenes video: Mattia Dirix Fotograaf: Andrea Bianchera
Songtekst en vertaling
Origineel
E magari non sarà nemmeno questa sera.
La sera giusta per tornare insieme, tornare a stare insieme.
Magari non sarà nemmeno questa sera.
E me l'ha detto la signora là, affacciata al quarto piano, con la sigaretta in bocca mentre stendeva il suo bucato.
Io le ho risposto che vorrei, vorrei, vorrei, vorrei, vorrei, vorrei tornare a quando ci bastava ridere, piangere, fare l'amore e poi stare in silenzio per ore fino ad addormentarci sul divano con il telecomando in mano.
Non so più come fare senza te, perché mi fai vivere e dimenticare.
Tu che mentre cucini ti metti a cantare.
E tu chiamala se vuoi la fine, ma come te lo devo dire?
Sta vita non è vita senza te. Ma sai che questa sera vado da nostalgia, mi accendo la
TV solo per farmi compagnia. Che bella tivitterà.
Insomma, ti sembra la maniera che vai e mi lasci qua?
Ti cerco ancora in casa quando mi prude la schiena e metto ancora un piatto in più quando apparecchio a cena.
So soltanto che vorrei, vorrei, vorrei, sì, vorrei, vorrei tornare a quando ci bastava ridere, piangere, fare l'amore e poi stare in silenzio per ore fino ad addormentarci sul divano con il telecomando in mano.
Non so più come fare senza te, perché mi fai vivere e dimenticare.
Tu che mentre cucini ti metti a cantare.
E tu chiamala se vuoi la fine, ma come te lo devo dire?
Sta vita non è vita senza te.
Ma chissà perchééé, oh, sta vita non è vita senza te.
Magari non sarà, mm-mm, magari è già finita.
Però ti voglio bene ed è stata tutta a vita.
Nederlandse vertaling
En misschien zal het vanavond niet eens zijn.
De juiste avond om weer bij elkaar te komen, weer samen te zijn.
Misschien zal het vanavond niet eens zijn.
En de dame daar vertelde het mij, terwijl ze naar de vierde verdieping keek, met een sigaret in haar mond terwijl ze haar wasgoed ophing.
Ik antwoordde haar dat ik zou willen, ik zou willen, ik zou willen, ik zou willen, ik zou willen, ik zou graag terug willen gaan naar de tijd dat het genoeg was voor ons om te lachen, huilen, de liefde te bedrijven en dan urenlang in stilte te blijven totdat we op de bank in slaap vielen met de afstandsbediening in onze hand.
Ik weet niet meer wat ik zonder jou moet doen, want jij laat mij leven en vergeten.
Jij die begint te zingen terwijl je kookt.
En je belt haar als je het einde wilt, maar hoe moet ik het je vertellen?
Dit leven is geen leven zonder jou. Maar je weet dat ik vanavond een nostalgisch gevoel heb, ik licht daar op
TV om mij gezelschap te houden. Wat een mooi leven.
Ik bedoel, denk je dat dit de juiste manier is om mij hier achter te laten?
Ik zoek je nog steeds in huis als mijn rug jeukt en ik zet nog steeds een extra bord als ik de tafel dek voor het avondeten.
Ik weet alleen dat ik zou willen, ik zou willen, ik zou willen, ja, ik zou willen, ik zou graag terug willen gaan naar de tijd dat het genoeg was voor ons om te lachen, huilen, de liefde te bedrijven en dan urenlang in stilte te blijven totdat we op de bank in slaap vielen met de afstandsbediening in onze handen.
Ik weet niet meer wat ik zonder jou moet doen, want jij laat mij leven en vergeten.
Jij die begint te zingen terwijl je kookt.
En je belt haar als je het einde wilt, maar hoe moet ik het je vertellen?
Dit leven is geen leven zonder jou.
Maar wie weet waarom, oh, dit leven is geen leven zonder jou.
Misschien zal dat niet zo zijn, mm-mm, misschien is het al voorbij.
Maar ik hou van je en dat is zo voor het leven.