Skeletons

Soms lijkt het alsof mensen niet uit water en cellen bestaan, maar uit sloten op hun ziel en geheimen onder hun huid. Iedereen verbergt iets: ongemakkelijkheid, wrok, oude zonden, een paar ‘skeletten’ voor het geval dat. En dan komt er iemand die zegt: ‘Ontspan je. We zijn allemaal zo.’ En meteen wordt de lucht lichter. Dit liedje is als een open raam na een lange winter: een beetje eng, maar aangenaam. Het gaat hier niet om perfectie, maar om eerlijkheid - zonder filters en poses. Gewoon twee mensen die de moed hebben om hun onvolmaaktheid niet te verbergen. Want onder al die pantsering zit alleen maar huid, botten en een beetje liefde, als je geluk hebt.