Meer nummers van Sogdiana
Beschrijving
De regen achter de muur lijkt iets ouds, iets onopgelosts te fluisteren. De lucht is dik, je kunt hem bijna met je handpalmen opscheppen, en ergens daarin trilt een zacht ‘je’ – geen roep, geen verwijt, gewoon een echo die zich nog steeds herinnert. De wereld lijkt in stilte gewikkeld, als in een wollen deken - warm, maar een beetje prikkelend.
Het geluid van dit lied is als een ademhaling tussen woorden, wanneer het te laat is om uit te leggen, maar je het nog kunt voelen. Alles is in de wind verdwenen: geluk, zomer, vertrouwde wegen... Maar ergens diep onder deze kou leeft een vreemde rust - de zekerheid dat iemand toch de weg naar het hart zal vinden, zelfs als het al lang door regen is verduisterd.
Songtekst en vertaling
Origineel
Ночь за стеною дождя.
Вновь опустилось облако.
Ты, ты все для меня.
Ты мой не вечерний свет, ты мой крик, мое молчание.
Сладкий сон и мой рассвет, моя боль, мое отчаяние.
Разлетелись облака, небо смотрит ворона.
Разлетелись кто куда, в сердце веет холодом.
Расплескались по пути, разметались по ветру.
Мне теперь себя не найти.
Только знаю, ты найдешь пути в сердце мое.
Мой занавешенный мир.
Взгляд, тишина над городом.
Вновь погружается мир.
Сладкий ветер островов, тихий свет при раставании.
Среди моря голосов ты услышь мое молчание.
Разлетелись облака, небо смотрит ворона.
Лето опоздало.
Разлетелись кто куда, в сердце веет холодом.
Счастья минавало.
Расплескались по пути, разметались по ветру.
Мне теперь себя не найти.
Только знаю, ты найдешь пути.
В сердце мое.
В сердце мое.
Счастья минавало.
Разлетелись облака, небо смотрит ворона.
Лето опоздало.
Разлетелись кто куда, в сердце веет холодом.
Счастья минавало.
Расплескались по пути, разметались по ветру.
Мне теперь себя не найти.
Только знаю, ты найдешь пути.
В сердце мое.
Nederlandse vertaling
De nacht ligt achter een muur van regen.
De wolk daalde weer neer.
Jij, jij bent alles voor mij.
Jij bent niet mijn avondlicht, jij bent mijn schreeuw, mijn stilte.
Zoete droom en mijn dageraad, mijn pijn, mijn wanhoop.
De wolken zijn uiteengedreven, een kraai kijkt naar de lucht.
Verspreid in alle richtingen, is er een koude rilling in mijn hart.
Onderweg spetterden ze, verspreid in de wind.
Nu kan ik mezelf niet vinden.
Ik weet gewoon dat je een weg naar mijn hart zult vinden.
Mijn verduisterde wereld.
Kijk, stilte over de stad.
De wereld zinkt opnieuw.
Zoete wind van de eilanden, rustig licht bij het smelten.
Tussen de zee van stemmen zul je mijn stilte horen.
De wolken zijn uiteengedreven, een kraai kijkt naar de lucht.
De zomer is laat.
Verspreid in alle richtingen, is er een koude rilling in mijn hart.
Er was geen geluk.
Onderweg spetterden ze, verspreid in de wind.
Nu kan ik mezelf niet vinden.
Ik weet gewoon dat je een manier zult vinden.
In mijn hart.
In mijn hart.
Er was geen geluk.
De wolken zijn uiteengedreven, een kraai kijkt naar de lucht.
De zomer is laat.
Verspreid in alle richtingen, is er een koude rilling in mijn hart.
Er was geen geluk.
Onderweg spetterden ze, verspreid in de wind.
Nu kan ik mezelf niet vinden.
Ik weet gewoon dat je een manier zult vinden.
In mijn hart.