Meer nummers van Lolita
Beschrijving
De nacht bedekte alles weer – netjes, als een zorgzame kat die met haar pootje de vacht op onrustige gedachten gladstreek. Alles wat ik al lang wilde vergeten, was eindelijk vanzelf verdwenen. Geen drama, geen storm, maar gewoon een rustige zucht: ik laat het los. Gisteren ligt ergens verstopt tussen een oud kaartje en een verfrommeld takenlijstje, en laat het daar maar liggen.
Er zit een vreemde lichtheid in – geen bitterheid van afscheid, maar bijna de opwinding van een nieuw begin. Het hart is afgekoeld, maar de geest is eindelijk ontwaakt: hij kiest de deur, bouwt nieuwe routes. En zelfs de pijn is iets als een souvenir geworden – een beetje gebarsten, maar nog steeds een geliefd ‘fetisj’. Want na elk ‘vaarwel’ komt altijd een stil, maar koppig ‘vooruit’.
Songtekst en vertaling
Origineel
Верная ночь вороным крылом тихо укрыла все, чего не было и прошло.
Я отпустил.
Если бы не она, если бы только не до небес стена. А!
Стало все, словно бы невзначай, явное тайным.
Я отпускаю тебя.
Прощай, берег случайный.
Словом, какую дверь мне отворить теперь?
Я выбираю.
Прощай, вчерашний день! Обиды тень я спрячу — ты не заметишь.
Сердце остыло в лед.
А я вперед, навстречу новой себе навстречу.
Прощай, вчерашний день. И эту тень я спрячу.
Ты не заметишь.
Я провожаю нас на этот раз в другой конец земли.
Билет — мой фетиш.
Верная ночь вороным крылом тихо укрыла все, чего не было и прошло.
Я отпустил.
Если бы не она, если бы только не до небес стена. А!
Голос устал, и едва звучат тонкие струны.
Мне о тебе позабыть велят мудрые руны.
Знаю наверняка: все будет точно, как я пожелаю.
Прощай, вчерашний день!
Обиды тень я спрячу — ты не заметишь. Сердце остыло в лед.
А я вперед, навстречу новой себе навстречу. Прощай, вчерашний день. И эту тень я спрячу.
Ты не заметишь.
Я провожаю нас на этот раз в другой конец земли.
Билет — мой фетиш. Мой фетиш.
Мой фетиш.
Nederlandse vertaling
De trouwe nacht bedekte met zijn ravenvleugel stilletjes alles wat niet was en voorbij is.
Ik liet los.
Als zij er niet was geweest, als de torenhoge muur er maar niet was. A!
Alles werd, als bij toeval, een voor de hand liggend geheim.
Ik laat je gaan.
Tot ziens, willekeurige kust.
Kortom: welke deur moet ik nu openen?
Ik kies.
Tot ziens gisteren! Ik zal de grieven in de schaduw verbergen - je zult het niet merken.
Mijn hart veranderde in ijs.
En ik ga vooruit, richting een nieuwe ik.
Tot ziens gisteren. En ik zal deze schaduw verbergen.
Je zult het niet merken.
Ik zal ons deze keer vergezellen naar de andere kant van de aarde.
Het kaartje is mijn fetisj.
De trouwe nacht bedekte met zijn ravenvleugel stilletjes alles wat niet was en voorbij is.
Ik liet los.
Als zij er niet was geweest, als de torenhoge muur er maar niet was. A!
De stem is vermoeid en dunne snaren klinken nauwelijks.
De wijze runen vertellen me dat ik je moet vergeten.
Ik weet het zeker: alles zal precies zijn zoals ik wens.
Tot ziens gisteren!
Ik zal de grieven in de schaduw verbergen - je zult het niet merken. Mijn hart veranderde in ijs.
En ik ga vooruit, richting een nieuwe ik. Tot ziens gisteren. En ik zal deze schaduw verbergen.
Je zult het niet merken.
Ik zal ons deze keer vergezellen naar de andere kant van de aarde.
Het kaartje is mijn fetisj. Mijn fetisj.
Mijn fetisj.