Meer nummers van İmpala
Meer nummers van Kayra
Beschrijving
De stad lijkt hier op een afgesloten fles, waar elke echo iemand's schreeuw is, iemand's onafgemaakte toast. Woorden schieten nauwkeuriger dan kogels, en de straten ademen vermoeide melancholie, alsof ze al lang vergeten zijn wat dromen is. In dit ritme – een eeuwige draaikolk tussen lege glazen en vreemde ogen, waar zelfs liefde meer lijkt op een onderzoek dan op een aanraking.
Maar door de duisternis heen komt een vreemde tederheid naar voren: warm als sigarettenrook in een nachtbar, schor als een stem die gewend is te schelden in plaats van te zingen. En laat alles om ons heen plotseling en zonder waarschuwing instorten, in dit lawaai klinkt het verlangen om te overleven, om in de hel tenminste een schaduw te behouden, en in de as – een spruit van nieuw leven. Dit is muziek voor degenen die al lang gewend zijn aan pijn, maar toch op zoek zijn naar de lente in de inktzwarte winter.
Tekst: Kayra, Impala
Ritme: Arron
Mix/Mastering: Impala
Regisseur: Selman Çelik
Kleurcorrectie/Montage: Selman Çelik
Cover: Impala
Opname: Agarta Music
Songtekst en vertaling
Origineel
Şehirde konuşulan bir kavgayım ben artık.
Anlatıyorum her gün ölümle dansımı. Can havliyle sarıldığım boş kadehler.
Hayalsiz sokakların ensesinde saatler. Durdu sanki birden aniden.
Zihnime doğrultulan dürbünlü tüfekler. Gezerdi gözlerinde şair ruhlu katil.
Dedektif sefkisiyle izlemiştim hepsini. Bana bir haller oldu, epeydir böyleyim.
Çoktan ölmeliydim bir cumartesi. Boğazlı kazakları sevmeyen çocuklar.
Ölümü tek bir dakika dahi unutmazlar. Güzelce duruyorduk. Nereye gidiyorsun?
Buradan on dakika yürümeyle varoluş. Bardağı doldururken gecenin bir vakti. Düşündüm seni, özledim ertesi.
Bir anda oldu her şey. Burada yoktun. Ben artık kendi rüyalarımı görmez oldum.
Sonsuz olutuyla doluy dum. Ölü doğan bir yüzyıl ortasında boğuldum.
İnan güzel söverdim eskiden. Kanlı gölgeler gezerdi gözlerimde.
Bir gün her şeyin sonuna geldiğimde. Tek istediğim cehennemde bir gölge.
Bilirsin hayat bu. Keşkeler ve belkiler.
O kahreden düşünceler de bak bir gün geçer gider.
Tüm insanlığa küfreden bu dudaklarım aynı günün akşamında yeni bir şarkı besteler. Neden? Bu yalnızlığa bir sokakta denk gel.
Suratıma demir atmış bir hüzün bu naklen. Niye konuşur gözler dudaklar susarken?
Canı yanan kurtulur bu savaştan kaçarken. Tanırım ölüyü sözünden, kaybetmişi gözünden.
Bilemedik ki kıymetini dönsek bile ölümden. Kadehler dolar, hatıralar doğar külünden.
Neden yarım kaldık söyle hiç zamanı değilken?
Cehennemde gölgelerde bir fidan filizlenir. Burada yorulmuş iki adam belki biraz dinlenir.
Başka bir ömürde, başka bir bedende mümkün olsa yaşamak belki ruhumuz temizlenir.
Beni anlatan ve seni anlayan bu şarkılar. Ölüm bir ihtimalse söyle nerede gizlenir?
Fark etmiyor geç de gelse beklediğim bahar. Çünkü geçip giden her mevsim üstümüzde kirlenir.
Bir anda oldu her şey. Burada yoktun. Ben artık kendi rüyalarımı görmez oldum.
Sonsuz olutuyla doluy dum. Ölü doğan bir yüzyıl ortasında boğuldum.
İnan güzel söverdim eskiden. Kanlı gölgeler gezerdi gözlerimde.
Bir gün her şeyin sonuna geldiğimde. Tek istediğim cehennemde bir gölge.
Nederlandse vertaling
Ik ben nu het gesprek van de stad.
Ik vertel je elke dag over mijn dans met de dood. Lege glazen waar ik me levenslang aan vastklamp.
Uren achterin droomloze straten. Hij stopte als plotseling.
Sluipschuttersgeweren wezen op mijn gedachten. Een moordenaar met de ziel van een dichter zou in zijn ogen ronddwalen.
Ik bekeek ze allemaal met detective-enthousiasme. Er is iets met mij gebeurd, ik ben al heel lang zo.
Ik had al op een zaterdag moeten sterven. Kinderen die niet van coltruien houden.
Ze vergeten de dood zelfs geen minuut. We stonden prachtig. Waar ga je heen?
Het bestaan ligt op tien minuten lopen vanaf hier. Het is midden in de nacht terwijl je het glas vult. Ik dacht aan je, ik miste je de volgende dag.
Alles gebeurde plotseling. Je was er niet. Ik zie mijn eigen dromen niet meer.
Ik was vervuld van oneindigheid. Ik verdronk midden in een doodgeboren eeuw.
Geloof me, ik zei het altijd mooi. Er waren bloedige schaduwen in mijn ogen.
Op een dag kom ik aan het einde van alles. Het enige wat ik wil is een schaduw in de hel.
Weet je, dit is het leven. Als het maar en misschien is.
Kijk, die deprimerende gedachten zullen op een dag voorbijgaan.
Deze lippen van mij, die de hele mensheid vervloeken, componeren op de avond van dezelfde dag een nieuw lied. Van waar? Kom deze eenzaamheid tegen op straat.
Dit is een verdriet dat op mijn gezicht verankerd is. Waarom praten ogen terwijl de lippen zwijgen?
Degenen die gewond raken, zullen overleven terwijl ze uit deze oorlog ontsnappen. Ik herken de doden uit zijn woorden, de verlorenen uit zijn ogen.
We kenden de waarde ervan niet, zelfs niet als we terugkeerden uit de dood. Glazen worden gevuld, herinneringen worden uit de as geboren.
Vertel me eens waarom we nog niet klaar waren terwijl het niet het juiste moment was?
In de hel ontspruit een jong boompje in de schaduw. Twee vermoeide mannen kunnen hier even uitrusten.
Als het mogelijk zou zijn om in een ander leven, in een ander lichaam, te leven, zouden onze zielen misschien gezuiverd worden.
Deze liedjes beschrijven mij en begrijpen jou. Als de dood een mogelijkheid is, vertel me dan waar die zich verbergt?
Het maakt niet uit of het laat komt of niet, de lente waar ik op heb gewacht. Omdat elk voorbijgaand seizoen vies voor ons wordt.
Alles gebeurde plotseling. Je was er niet. Ik zie mijn eigen dromen niet meer.
Ik was vervuld van oneindigheid. Ik verdronk midden in een doodgeboren eeuw.
Geloof me, ik zei het altijd mooi. Er waren bloedige schaduwen in mijn ogen.
Op een dag kom ik aan het einde van alles. Het enige wat ik wil is een schaduw in de hel.