Meer nummers van Melis Karaduman
Beschrijving
Componist Tekstschrijver: sezen aksu
Primaire muzikant: Melis Karaduman
Opnametechnicus: Kleo
Mengingenieur: Bangrolly
Songtekst en vertaling
Origineel
Anladım sonu yok yalnızlığın.
Her gün çoğalacak.
Her zaman böyle miydi bilmiyorum.
Sanki dokunulmazdı çocukken ağlamak.
Alışır her insan alışır zamanla kırılıp incinmeye.
Çünkü olan yıkılıp yıkılıp yeniden ayağa kalkmak.
Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte.
Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette.
Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum.
Hadi gelin üstüme, korkmuyorum.
Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte.
Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette.
Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum.
Hadi gelin üstüme, korkmuyorum.
Anladım sonu yok yalnızlığın.
Her gün çoğalacak.
Her zaman böyle miydi bilmiyorum.
Sanki dokunulmazdı çocukken ağlamak.
Alışır her insan alışır zamanla kırılıp incinmeye.
Çünkü olan yıkılıp yıkılıp yeniden ayağa kalkmak.
Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte.
Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette.
Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum.
Hadi gelin üstüme, korkmuyorum.
Bulutlar yüklü hayali, hayalacak üstümüze hasret.
Yokluğunla ben baş başayız nihayet.
Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte.
Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette.
Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum.
Hadi gelin üstüme, korkmuyorum.
Nederlandse vertaling
Ik begrijp dat eenzaamheid geen einde kent.
Het zal elke dag toenemen.
Ik weet niet of dit altijd zo was.
Het was alsof huilen als kind onaantastbaar was.
Iedereen raakt eraan gewend om na verloop van tijd gebroken en gekwetst te worden.
Want wat er gebeurt, is vallen, vallen en weer opstaan.
Mijn eenzaamheid ligt in een hinderlaag op mijn wegen, wachtend.
Pijn is op haar hoede en staart naar mij.
Ik wacht, wacht, wacht.
Kom op, kom op mij, ik ben niet bang.
Mijn eenzaamheid ligt in een hinderlaag op mijn wegen, wachtend.
Pijn is op haar hoede en staart naar mij.
Ik wacht, wacht, wacht.
Kom op, kom op mij, ik ben niet bang.
Ik begrijp dat eenzaamheid geen einde kent.
Het zal elke dag toenemen.
Ik weet niet of dit altijd zo was.
Het was alsof huilen als kind onaantastbaar was.
Iedereen raakt eraan gewend om na verloop van tijd gebroken en gekwetst te worden.
Want wat er gebeurt, is vallen, vallen en weer opstaan.
Mijn eenzaamheid ligt in een hinderlaag op mijn wegen, wachtend.
Pijn is op haar hoede en staart naar mij.
Ik wacht, wacht, wacht.
Kom op, kom op mij, ik ben niet bang.
Een droom vol wolken, verlangend om boven ons te dromen.
We zijn eindelijk alleen met jouw afwezigheid.
Mijn eenzaamheid ligt in een hinderlaag op mijn wegen, wachtend.
Pijn is op haar hoede en staart naar mij.
Ik wacht, wacht, wacht.
Kom op, kom op mij, ik ben niet bang.