Meer nummers van El Chojin
Beschrijving
Componist Tekstschrijver: Domingo Antonio Edjang Moreno
Componist Tekstschrijver: Luis Ernesto Perea Valdés
Primaire muzikant: El Chojin
Primaire muzikant: bewijs
Studioproducent: El Chojin
Songtekst en vertaling
Origineel
Solista, artista sin coristas que no sale en las revistas.
Me gasto todo en la pista como si fuera un turista. Voy subiendo de a poquito, igual que los alpinistas.
A lo lejos todavía se escuchan automovilistas.
Y yo como Picasso antes de que fuera cubista, no estoy siguiendo las reglas, estoy siguiendo las pistas.
Quiero dar en el blanco, tengo la estrategia lista.
No escribo con una pluma, es una espada de esgrimista. No soy el que tiene menos, ni soy el que tiene más.
No soy el que tiene freno, yo soy el que tiene gas.
Diario me habla el exorcista y me pregunta: ¿Cómo estás? Es que hay algunos demonios que no me dejan en paz.
Vienen caminando atrás, vienen cosas al acecho y yo no me siento mal, pero tampoco satisfecho.
Me ha tocado retirarme, pero no tiré la toalla, solo vine a prepararme para las demás batallas.
La vida quiere matarme, me tira balas y dardos. Tengo que cicatrizarme como
Deadpool y Guepardo.
Y yo que no soy superhéroe de esta macabra historieta, ya sé bien que Dios te ahorca, pero primero te aprieta.
Yo ya no quería pelea, quería aguantar la desplegada y ya cuando busqué el escudo nada más tenía la espada.
Dime qué más puedo hacer. No es mucho menos que nada.
Solo puedo pelear como una bestia acorralada.
El guerrero de la rima, apoyado en el poder de un micrófono camina.
Mi actitud está en la calma, hasta que toca sacar un hacha y se saca.
Yo fui el primero en ponerme esta soga en el cuello al permitir que quien le diera el valor fueran ellos. Aquello no acabó mal por los pelos, pero no salté.
No saltaré, lo prometo.
Soy un guerrero.
Conozco bien lo que es perder porque hay muchas veces que pierdo y no aprendo, pierdo las cosas por su nombre y sin rodeos.
¿Te he explicado por qué me quiero? Porque mi escudo es mi ego.
Cuando flaqueo, sus golpes duelen, si no, ni los siento.
Y no me gusta el dolor, lo tolero, pero si puedo, me cubro el culo y me lo alejo. Ahora tengo planes serios en vez de sueños.
Quiero dedicar mi tiempo a metas que llego.
Las pongo lejos, pero llego.
No confundo lo que puedo con lo que deseo.
La prisa es veneno y la soberbia, y dejarse llevar por los nervios.
Mi arma es mi calma. Con eso les venzo.
Mi peor amenaza es mi silencio. No soy perfecto, ni digo que yo sea un ejemplo.
Pon, pon, ponte en pie y ponte recto. La actitud no se negocia, es lo primero.
Escudos y armas, siempre el mismo juego.
El guerrero de la rima toma cada decisión con tensión, pero sin nervios.
Duermo con un ojo abierto, tengo enemigos en el suelo.
Me diste un golpe, fuiste mi espada.
El guerrero de la rima, apoyado en el poder de un micrófono camina.
Mi actitud está en la calma, hasta que toca sacar un hacha y se saca.
Nederlandse vertaling
Solist, artiest zonder achtergrondzangers die niet in tijdschriften voorkomt.
Ik breng alles op het veld door alsof ik een toerist ben. Ik klim beetje bij beetje, net als de bergbeklimmers.
In de verte hoor je nog steeds automobilisten.
En net als Picasso voordat hij kubist werd, volg ik niet de regels, ik volg de aanwijzingen.
Ik wil het doel raken, ik heb de strategie klaar.
Ik schrijf niet met een pen, het is een schermzwaard. Ik ben niet degene die minder heeft, noch ben ik degene die meer heeft.
Ik ben niet degene met de rem, ik ben degene met het gas.
Elke dag spreekt de exorcist mij aan en vraagt mij: Hoe gaat het? Er zijn enkele demonen die mij niet met rust laten.
Ze komen achteraan lopen, er komen dingen op de loer en ik voel me niet slecht, maar ik voel me ook niet tevreden.
I had to retire, but I didn't throw in the towel, I just came to prepare for the other battles.
Het leven wil mij vermoorden, het gooit kogels en pijlen naar mij. Ik moet zo genezen
Deadpool en Cheetah.
En ik, die geen superheld ben van deze macabere strip, weet al goed dat God je ophangt, maar eerst knijpt hij je.
Ik wilde niet langer vechten, ik wilde het vertoon verdragen en toen ik naar het schild zocht, had ik alleen het zwaard.
Vertel me wat ik nog meer kan doen. Het is niet veel minder dan niets.
Ik kan alleen maar vechten als een in het nauw gedreven beest.
De strijder van het rijm, ondersteund door de kracht van een microfoon, loopt.
Mijn houding is kalm, totdat het tijd is om een bijl te pakken en deze wordt eruit gehaald.
Ik was de eerste die deze strop om mijn nek legde door hen moed te geven. Dat liep niet slecht af, maar ik sprong niet.
Ik zal niet springen, dat beloof ik.
Ik ben een krijger.
Ik weet heel goed wat het is om te verliezen, want er zijn vele keren dat ik verlies en niet leer, ik verlies dingen bij naam en botweg.
Heb ik je uitgelegd waarom ik van mezelf hou? Omdat mijn schild mijn ego is.
Als ik wankel, doen zijn slagen pijn, zo niet, dan voel ik ze niet eens.
En ik hou niet van pijn, ik tolereer het, maar als ik kan, bedek ik mijn kont en ga ervan weg. Nu heb ik serieuze plannen in plaats van dromen.
Ik wil mijn tijd besteden aan doelen die ik bereik.
Ik leg ze ver weg, maar ik kom aan.
Ik verwar wat ik kan niet met wat ik wil.
Haast is vergif en trots, en je laten meeslepen door zenuwen.
Mijn wapen is mijn kalmte. Daarmee versla ik ze.
Mijn grootste bedreiging is mijn stilte. Ik ben niet perfect en ik zeg ook niet dat ik een voorbeeld ben.
Zet, zet, sta op en sta rechtop. Over houding wordt niet onderhandeld; deze komt op de eerste plaats.
Schilden en wapens, altijd hetzelfde spel.
De rijmstrijder neemt elke beslissing met spanning, maar zonder zenuwen.
Ik slaap met één oog open, ik heb vijanden op de grond.
You hit me, you were my sword.
De strijder van het rijm, ondersteund door de kracht van een microfoon, loopt.
Mijn houding is kalm, totdat het tijd is om een bijl te pakken en deze wordt eruit gehaald.