Meer nummers van El Chojin
Meer nummers van TÉYOU
Beschrijving
Componist Tekstschrijver: Domingo Antonio Edjang Moreno
Componist Tekstschrijver: Christian Jesús Morales Rosas
Studioproducent: El Chojin
Songtekst en vertaling
Origineel
¿Cómo se hace esto? Escribirte un tema de amor que no suene cursi y que sea honesto.
Después de una vida escuchando baladas que no me creo, ¿cómo me siento aquí a contarte lo que siento? Debo ser el poeta más fraude de todos los tiempos.
No sé leer en braille los lunares de tu cuerpo.
Cuando nos separamos no me falta el aliento, respiro normal, pero te echo de menos.
Porque me gusta estar contigo hablando y pasando el tiempo, burlándonos de algo y tomándonos el pelo.
No todo es divertido, pero ríes tan bonito que aunque no entienda la broma también sonrío.
Sé que te quiero porque sí veo tus defectos.
Enamorarse de un ideal supongo que es más intenso, claro, de ahí vendrán esos versos tan elevados.
Mi amor es más calmado, te amo en lo cotidiano.
Tu cepillo en mi baño, los abrazos callados, negarnos a que el otro ceda el último bocado. Mirarte, que me mires y saber qué está pasando.
Allí es donde se prueba que encajamos. Me aguantas y te aguanto.
¿Cómo se dice que quieres a alguien el que luego no acepta sus fallos?
Ninguno es perfecto aquí, pero nos mejoramos. Yo intento mejorarte a ti, tú ya me has mejorado.
Lo mismo te esperabas un texto algo más romántico, pero es que no quería caer en los clichés más clásicos. Quería contarte lo que siento sin adornarlo.
No sé hablarte de mariposas, pero te amo.
Me tiro de cabeza contigo, con cabeza te sigo, te cuido, te pido, me cuido, na, na, na, na.
Aunque los dos traemos equipaje, nada nos pesa un mismo lenguaje.
Ni loca de ti, ni loca contigo. Respiras, respiro.
Mami, me encantas.
Desde la punta hasta las plantas, desde las pequeñas sonrisas que me implantas, desde las cosas más sutiles y banales a las cosas más profundas y a tus instintos carnales. Eso me encanta, mami, de eso no hay duda.
Poder mirar tus ojos, contemplar tu alma desnuda.
Podría escribir todas las noches yo cuánto te quiero, pero tú siempre me pides que si escribo sea sincero.
Así que nada es perfecto y hace tiempo lo entendí, pero hay tantas cosas que amo y pocas detesto de ti.
Entonces estoy dispuesto a tomar el puesto, asumir nuestros defectos porque somos parte de esto.
No siempre estamos bien y eso está bien, no hay mejor afrodisíaco que arreglarnos con la piel.
A veces está bien no verte porque nos extrañamos. La costumbre vuelve ingrato, a veces no lo valoramos.
Tú no eres media naranja, yo tampoco soy la tuya, pero quiero que en tu vida entera la mía la incluyas.
Quiero tenerte hasta el final de los tiempos, porque tenernos es mi mejor pasatiempo. Nada es eterno, disfrutemos los instantes.
Es como el póquer, no todo es flor y diamantes. Lo que yo siento no cabe dentro de un ramo.
No sé hablar de mariposas, pero te amo.
Me tiro de cabeza contigo, con cabeza te sigo, te cuido, te pido, me cuido, na, na, na, na.
Aunque los dos traemos equipaje, nada nos pesa un mismo lenguaje.
No hay mariposas.
Respiras, respiro.
No hay mariposas. No hay mariposas.
Tu, tu. No hay mariposas.
Oh, oh.
Nederlandse vertaling
Hoe wordt dit gedaan? Write you a love song that doesn't sound cheesy and is honest.
Hoe kan ik je, na een leven lang naar ballades te hebben geluisterd die ik niet geloof, nu zitten om je te vertellen wat ik voel? Ik moet de meest frauduleuze dichter aller tijden zijn.
Ik weet niet hoe ik de moedervlekken op je lichaam in braille moet lezen.
Als we uit elkaar gaan, voel ik me niet kortademig, ik adem normaal, maar ik mis je.
Omdat ik het leuk vind om met jullie te praten en tijd door te brengen, ergens de draak mee te steken en elkaar te plagen.
Niet alles is grappig, maar je lacht zo mooi dat ik, ook al begrijp ik de grap niet, ook lach.
Ik weet dat ik van je hou, omdat ik je tekortkomingen zie.
Verliefd worden op een ideaal is natuurlijk intenser, daar komen die verheven verzen vandaan.
My love is calmer, I love you in everyday life.
Jouw borstel in mijn badkamer, de stille knuffels, het weigeren de ander de laatste hap te laten opgeven. Kijk naar jou, kijk naar mij en weet wat er gebeurt.
Daar is bewezen dat wij passen. Jij verdroeg mij en ik verdroeg jou.
Hoe zeg je dat je van iemand houdt die zijn fouten vervolgens niet accepteert?
Niemand is hier perfect, maar wij worden beter. Ik probeer jou te verbeteren, jij hebt mij al verbeterd.
Je had misschien een meer romantische tekst verwacht, maar ik wilde niet in de meest klassieke clichés vervallen. Ik wilde je vertellen wat ik voel, zonder het te verfraaien.
Ik weet niet hoe ik met je over vlinders moet praten, maar ik hou van je.
Ik werp mezelf halsoverkop met je mee, ik volg je met mijn hoofd, ik zorg voor je, ik vraag je, ik zorg voor mezelf, na, na, na, na.
Hoewel we allebei bagage meenemen, weegt dezelfde taal ons niet zwaar.
Niet gek op jou, noch gek op jou. Jij ademt, ik adem.
Mama, ik hou van je.
Van de punt tot de zolen, van de kleine glimlachjes die je in mij implanteert, van de meest subtiele en banale dingen tot de diepste dingen en je vleselijke instincten. Dat vind ik geweldig, mama, daar bestaat geen twijfel over.
In je ogen kunnen kijken, je naakte ziel kunnen aanschouwen.
I could write every night how much I love you, but you always ask me that if I write it be sincere.
Niets is dus perfect en ik begreep het al lang geleden, maar er zijn zoveel dingen waar ik van hou en weinig dingen die ik haat aan jou.
Dus ik ben bereid het standpunt in te nemen en onze tekortkomingen aan te nemen, omdat wij hier deel van uitmaken.
Het gaat niet altijd goed met ons en dat is oké, er is geen beter afrodisiacum dan het verzorgen van onze huid.
Soms is het oké om je niet te zien, omdat we elkaar missen. Gewoonte wordt ondankbaar, soms waarderen we het niet.
Jij bent niet je betere helft, ik ben ook niet de jouwe, maar ik wil dat de mijne in je hele leven wordt opgenomen.
Ik wil je tot het einde der tijden hebben, want elkaar hebben is mijn beste hobby. Niets duurt eeuwig, laten we genieten van de momenten.
Het is net als poker, het zijn niet allemaal diamanten en diamanten. Wat ik voel past niet in een boeket.
Ik weet niet hoe ik over vlinders moet praten, maar ik hou van je.
Ik werp mezelf halsoverkop met je mee, ik volg je met mijn hoofd, ik zorg voor je, ik vraag je, ik zorg voor mezelf, na, na, na, na.
Hoewel we allebei bagage meenemen, weegt dezelfde taal ons niet zwaar.
Er zijn geen vlinders.
Jij ademt, ik adem.
Er zijn geen vlinders. Er zijn geen vlinders.
Jij, jij. Er zijn geen vlinders.
Uh-oh.