Meer nummers van Bonson
Beschrijving
Zang: Bonson
Zang: Planet ANM
Producent: Eljot Sounds
Programmeur: EljotSounds
Tekstschrijver: Damian Kowalski
Tekstschrijver: Radosław Płaneta
Componist: Jacek Lubelski
Zang: Goya
Tekstschrijver: Magdalena Wójcik
Songtekst en vertaling
Origineel
Gdy pytasz mnie, czy nadal tęsknię, tęsknię.
Krzyżuję palce, mówię nie.
Bo moje serce nie ucieknie.
Twojego serca więźniem jest.
Łzy słone jak misto spływają do ust.
Wychodzę cicho, by wrócić znów. Bo moje serce nie ucieknie.
I twoim więźniem będzie już.
Byłaś ze mną, kiedy byłem nikim. Byłem nikim.
Zostałaś ze mną, jak zostałem z niczym znów. I choć twoje serce milczy, moje krzyczy, że jestem jak wiking.
Jak wypłynę, to nie wrócę już.
Nie byłaś dla mnie nigdy głupią suką i nigdy ze mną nie płynęłaś ku nirwanie jak Carp Milan.
Ja ze swoją chorą duszą chciałem tylko się znieczulać, by móc chwytać dźwięki i gwiazdy w dłoń.
Dzisiaj nie ma w nas miłości.
Dziś już nie ma tamtej magii w nas. Jeśli byłem zły, to wybacz. Będę dobry.
Albo nie. Nawet jak przegnę i zegnę, to będę martwy drań.
Jesteśmy tu ponad dekadę razem dziś. Jeśli to nie pęknie, nie wiem nic o życiu. Spełniają się moje sny.
Najgorsze z nich.
Nie chcę mieć już tylu złych nawyków.
Łzy słone jak misto spływają do ust.
Wychodzę cicho, by wrócić znów. Bo moje serce nie ucieknie.
I twoim więźniem będzie już.
Na życie z fartem zawsze miałem patenty. Nie ten, to znajdę następny.
W mydlanej bańce zamknięty.
Szedłem po bandzie w zakręty. Znali mnie w każdej agencji, aż w okół się zakręci.
Byłaś od zawsze tam też ty.
Chociaż kocham cię jak wściekły i przeze mnie płaczesz raz enty.
Byłaś od zawsze jak wersy.
Nawet gdy chciałem na pętli w żelince zajrzeć raz śmierci.
Nie dałem ci wyboru i nie dałem ci odetchnąć, bo kiedy cię spotkałem, grunt osunął się pode mną i patrząc w twoje oczy nawet ból stał się poezją.
Poczułem, że się nie da kochać bardziej i to, że z nią chcę spędzić resztę życia, choćbym żyć miał tylko tę noc. Powiedz mi, że tak masz i że to skurwysyn tylko ze mną.
Życie do tej pory miało dla nas tylko to i wciąż ma tylko to.
Ale nam dziś już wszystko jedno.
Łzy słone jak misto spływają do ust.
Wychodzę cicho, by wrócić znów. Bo moje serce nie ucieknie.
I twoim więźniem będzie już.
Eliot Sounds.
Nederlandse vertaling
Als je mij vraagt of ik je nog steeds mis, mis ik je.
Ik kruis mijn vingers en zeg nee.
Omdat mijn hart niet weg wil rennen.
Hij is een gevangene van je hart.
Tranen, zout als misto, stromen in mijn mond.
Ik vertrek stilletjes en kom dan weer terug. Omdat mijn hart niet weg wil rennen.
En hij zal jouw gevangene zijn.
Je was bij mij toen ik niets was. Ik was niemand.
Je bleef bij mij toen ik weer niets meer had. En ook al is jouw hart stil, het mijne schreeuwt dat ik net een Viking ben.
Als ik eenmaal weg ben, kom ik niet meer terug.
Je was nooit een stomme trut voor mij en je zeilde nooit met mij richting het nirvana zoals Carp Milan.
Ik, met mijn zieke ziel, wilde mezelf gewoon verdoven, zodat ik geluiden en sterren in mijn hand kon vangen.
Er is vandaag geen liefde in ons.
Tegenwoordig hebben we die magie niet meer. Als ik boos was, vergeef me dan. Ik zal braaf zijn.
Of niet. Zelfs als ik buig en buig, zal ik een dode klootzak zijn.
Vandaag zijn we hier al meer dan tien jaar samen. Als het niet kapot gaat, weet ik niets van het leven. Mijn dromen worden werkelijkheid.
De ergste van hen.
Ik wil niet meer zoveel slechte gewoonten hebben.
Tranen, zout als misto, stromen in mijn mond.
Ik vertrek stilletjes en kom dan weer terug. Omdat mijn hart niet weg wil rennen.
En hij zal jouw gevangene zijn.
Ik heb altijd een passie gehad voor leven met geluk. Deze niet, ik zoek wel een andere.
Opgesloten in een zeepbel.
Ik liep om de hoeken. Ze kenden mij bij elk bureau tot in de puntjes.
Jij bent er ook altijd geweest.
Ook al hou ik ontzettend veel van je en laat ik je voor de zoveelste keer huilen.
Je bent altijd als verzen geweest.
Zelfs toen ik de dood een keer wilde bekijken op de lus in het strijkijzer.
Ik gaf je geen keuze en ik liet je niet ademen, want toen ik je ontmoette, stortte de grond onder me in en als ik in je ogen keek, werd zelfs pijn poëzie.
Ik voelde dat het onmogelijk was meer van haar te houden en dat ik de rest van mijn leven met haar wilde doorbrengen, ook al hoefde ik maar voor deze nacht te leven. Vertel me dat je je zo voelt en dat hij alleen bij mij een klootzak is.
Het leven heeft dit tot nu toe alleen voor ons gehad en heeft nog steeds alleen dit.
Maar het maakt ons vandaag niet uit.
Tranen, zout als misto, stromen in mijn mond.
Ik vertrek stilletjes en kom dan weer terug. Omdat mijn hart niet weg wil rennen.
En hij zal jouw gevangene zijn.
Elliot klinkt.