Meer nummers van ZBUKU
![Grzechy (Freestyle) [feat. DJ Element]](https://i.scdn.co/image/ab67616d00004851ad42820fae20af33e25e8e8d)
Meer nummers van FANTØM
Beschrijving
Zang: ZBUKU
Producent: FANTØM
Programmeur: FANTØM
Tekstschrijver: Michał Buczek
Componist: Grzegorz Burkat
Songtekst en vertaling
Origineel
Za dziewczyny, którym chcieliśmy wyznawać miłość.
Za przyjaźnie, które jednak życie rozliczyło. Za rodziców, którzy nie chcąc wypierali alko.
Za to wszystko, co byś nazwał tą pieprzoną walką. Za hotele, w których nigdy w życiu miałem nie spać.
Za tą każdą jedną łezkę niewinnego dziecka.
Za to, co mi dało przedsmak, potem dało posmak. Za to, że ta prawda jest jak wódka zimna, gorzka.
Za to, że nie śpisz po proszkach i tracisz przyjaciół. Potem rzucasz im na groby tylko garstkę piachu.
Za to, że nie czujesz strachu, choć przed tobą skarpa.
Za to, że ta cała scena jest dziś chuja warta. Za to, że nie miałem farta, tylko brak perspektyw.
Przez to siedzę sam po ciemku w chacie, piszę teksty.
Za to, że nie czuję więzi, bardziej przywiązanie. Za to wszystko, co się stało i to, co się stanie.
Pałam tysiąc razy, wstaję tysiąc pierwszy.
Setki godzin w studio, zapisanych wierszy. Pod ciężarem presji, pod ciężarem ocen.
Co by nie mówili, jestem tych podwórek głosem. Mi chcę przed siebie biec, biec, biec, biec, biec.
Czasami nie wiem, gdzie, gdzie, gdzie, gdzie, gdzie.
Emocje zostawiam na bicie, zrób to głośniej. Całe życie słyszę: "Wy dorośnij! ", więc. . .
Jutro obudzę się nagi, ale wyjdę stąd jak król. Za dużo przeszedłem, by tak łatwo się wycofać.
Wiem, jak smakuje miłość i wiem, jak smakuje ból.
Z jednej strony nienawidzę cię, a z drugiej kocham. Jutro obudzę się nagi, ale wyjdę stąd jak król.
Za dużo przeszedłem, by tak łatwo się wycofać.
Wiem, jak smakuje miłość i wiem, jak smakuje ból. Z jednej strony nienawidzę cię, a z drugiej kocham.
Za hotele rozjebane jak po Gwiazdach Rocka.
W naszych żyłach wtedy tylko wóda, hip-hop, koka. Za dziewczyny, które zawsze chciały zostać na noc.
Ty nie zawsze chciałeś budzić się tu przy nich rano. Za uczucia wypłukane razem z dopaminą.
Za to, że jestem ostatnim, który z trzech nie zginął.
Za to, żeby pamięć o nich zawsze była wieczna. Przez to już do końca życia będą w moich tekstach.
Za pieniądze, które wiszą mi gdzieś w całej Polsce, bo jebany frajer nie rozliczył się za koncert.
Za pieniądze, które jeszcze na tym wszystkim zrobię, choć nie spędza mi to snu już z powiek. Za to, że zostałem sobą, kiedy wokół fejki.
Za te wszystkie dusze, które rapem zdjąłem z pętli. Za to wszystko wielkie dzięki. Już nic nie rozkminiam.
-Biorę życie, jakim jest. Zapisuję rym. -Pałam tysiąc razy, wstaję tysiąc pierwszy.
Setki godzin w studio, zapisanych wierszy.
Pod ciężarem presji, pod ciężarem ocen. Co by nie mówili, jestem tych podwórek głosem.
Mi chcę przed siebie biec, biec, biec, biec, biec. Czasami nie wiem, gdzie, gdzie, gdzie, gdzie, gdzie.
Emocje zostawiam na bicie, zrób to głośniej.
Całe życie słyszę: "Wy dorośnij! ", więc. . . Jutro obudzę się nagi, ale wyjdę stąd jak król.
Za dużo przeszedłem, by tak łatwo się wycofać.
Wiem, jak smakuje miłość i wiem, jak smakuje ból. Z jednej strony nienawidzę cię, a z drugiej kocham.
Jutro obudzę się nagi, ale wyjdę stąd jak król. Za dużo przeszedłem, by tak łatwo się wycofać.
Wiem, jak smakuje miłość i wiem, jak smakuje ból.
Z jednej strony nienawidzę cię, a z drugiej kocham.
Nederlandse vertaling
Voor de meisjes aan wie we onze liefde wilden bekennen.
Voor vriendschappen waar het leven een einde aan heeft gemaakt. Voor ouders die tegen hun zin de alcohol opgaven.
Voor alles wat je dit verdomde gevecht zou noemen. Voor hotels waar ik nooit van mijn leven zou slapen.
Voor elke traan van een onschuldig kind.
Want wat mij een voorproefje gaf, gaf mij daarna een voorproefje. Omdat deze waarheid als koude, bittere wodka is.
Omdat ik niet door de drugs slaap en vrienden verlies. Dan gooi je gewoon een handvol zand op hun graven.
Omdat je niet bang bent, ook al ligt er een helling voor je.
Omdat deze hele scène vandaag de moeite waard is. Omdat ik geen geluk had, had ik gewoon geen vooruitzichten.
Daarom zit ik alleen in het donker in het huisje teksten te schrijven.
Omdat ik geen verbinding voel, meer een gehechtheid. Voor alles wat er is gebeurd en wat er gaat gebeuren.
Ik word duizend keer wakker, ik sta duizend keer op.
Honderden uren in de studio, gedichten geschreven. Onder het gewicht van druk, onder het gewicht van cijfers.
Wat ze ook zeggen, ik ben de stem van deze werven. Ik wil rennen, rennen, rennen, rennen, rennen.
Soms weet ik niet waar, waar, waar, waar, waar.
Ik laat de emoties op de maat, maak het luider. Mijn hele leven hoor ik: "Word volwassen!", dus. . .
Morgen word ik naakt wakker, maar ik vertrek hier als een koning. Ik heb te veel meegemaakt om zo gemakkelijk op te geven.
Ik weet hoe liefde voelt en ik weet hoe pijn voelt.
Aan de ene kant haat ik je, en aan de andere kant hou ik van je. Morgen word ik naakt wakker, maar ik vertrek hier als een koning.
Ik heb te veel meegemaakt om zo gemakkelijk op te geven.
Ik weet hoe liefde voelt en ik weet hoe pijn voelt. Aan de ene kant haat ik je, en aan de andere kant hou ik van je.
Voor hotels die net zo klote zijn als rocksterren.
Destijds zat er alleen maar wodka, hiphop en coca in onze aderen. Voor de meiden die altijd al wilden overnachten.
Je wilde hier 's ochtends niet altijd naast hen wakker worden. Want gevoelens worden weggespoeld met dopamine.
Omdat hij de laatste van de drie was die niet stierf.
Dat de herinnering aan hen altijd eeuwig zal zijn. Hierdoor zullen ze de rest van mijn leven in mijn teksten blijven staan.
Voor geld dat ik ergens in Polen schuldig ben, omdat de verdomde verliezer niet voor het concert heeft betaald.
Voor het geld dat ik hiermee verdien, ook al ligt ik er niet meer wakker van. Omdat ik trouw ben gebleven aan mezelf als er nepnieuws in de buurt is.
Voor alle zielen die ik uit de lus heb verkracht. Hartelijk dank voor dit alles. Ik snap er niets meer van.
-Ik neem het leven zoals het komt. Ik schrijf het rijm op. -Ik ben duizend keer gevallen, ik sta eerst duizend keer op.
Honderden uren in de studio, gedichten geschreven.
Onder het gewicht van druk, onder het gewicht van cijfers. Wat ze ook zeggen, ik ben de stem van deze werven.
Ik wil rennen, rennen, rennen, rennen, rennen. Soms weet ik niet waar, waar, waar, waar, waar.
Ik laat de emoties op de maat, maak het luider.
Mijn hele leven hoor ik: "Word volwassen!", Dus. . . Morgen word ik naakt wakker, maar ik vertrek hier als een koning.
Ik heb te veel meegemaakt om zo gemakkelijk op te geven.
Ik weet hoe liefde voelt en ik weet hoe pijn voelt. Aan de ene kant haat ik je, en aan de andere kant hou ik van je.
Morgen word ik naakt wakker, maar ik vertrek hier als een koning. Ik heb te veel meegemaakt om zo gemakkelijk op te geven.
Ik weet hoe liefde voelt en ik weet hoe pijn voelt.
Aan de ene kant haat ik je, en aan de andere kant hou ik van je.