Meer nummers van Pan Savyan
Meer nummers van Julia Kamińska
Beschrijving
Uitgebracht op: 13-02-2026
Songtekst en vertaling
Origineel
W tej gęstej nocnej mgle czekam na ostatni tramwaj.
Chciałbym jechać do ciebie, ale muszę jechać dalej.
Jak tym razem się poczuję, gdy minę twój przystanek?
Czy w środku będzie łatwiej, czy może nadal tak samo?
Na skrzyżowaniu naszych dróg, w pachnącym bzem powietrzu, nasz pocałunek został sam. Jak sobie radzi tam bez nas?
Na skrzyżowaniu naszych dróg, może wciąż on na nas czeka.
Nie można go zabrać samego, niestety, nie można go zabrać bez ciebie.
Za oknem czarne nic, pojechały spać tramwaje.
Za rogiem dawno znikł ten kiedyś zwany pożądaniem.
Kiedy w ciszy się zanurzę, wspomnienie zmieni przestrzeń.
I świat zapachnie znowu bzem, chociaż od dawna jest -jesień.
-Na skrzyżowaniu naszych dróg, w pachnącym bzem powietrzu, nasz pocałunek został sam.
Jak sobie radzi tam bez nas? Na skrzyżowaniu naszych dróg, może wciąż on na nas czeka.
Nie można go zabrać samego, niestety, nie można go zabrać bez ciebie.
Mruga jedynie światło żółte.
Zbliża się czas trudnych decyzji.
Kiedy wszędzie było zielone, my tego niestety nie doceniliśmy.
Na skrzyżowaniu naszych dróg, w pachnącym bzem powietrzu, nasz pocałunek został sam.
Jak sobie radzi tam bez nas? Na skrzyżowaniu naszych dróg, może wciąż on na nas czeka.
Nie można go zabrać samego, niestety, nie można go zabrać bez ciebie.
Nederlandse vertaling
In deze dikke nachtmist wacht ik op de laatste tram.
Ik zou graag naar je toe willen, maar ik moet verder.
Hoe zal ik mij deze keer voelen als ik langs uw halte kom?
Zal het binnen gemakkelijker zijn of zal het nog steeds hetzelfde zijn?
Op het kruispunt van onze paden, in de naar seringen geurende lucht, werd onze kus met rust gelaten. Hoe doet hij het daar zonder ons?
Op het kruispunt van onze paden wacht hij misschien nog steeds op ons.
Hij kan niet alleen meegenomen worden, helaas kan hij ook niet zonder jou meegenomen worden.
Er is niets zwarts buiten het raam, de trams zijn in slaap gevallen.
Degene die ooit lust heette, is al lang om de hoek verdwenen.
Wanneer ik mezelf onderdompel in de stilte, zal de herinnering de ruimte veranderen.
En de wereld zal weer naar seringen ruiken, ook al is het al een hele tijd herfst.
-Op het kruispunt van onze paden, in de lila geurende lucht, werd onze kus met rust gelaten.
Hoe doet hij het daar zonder ons? Op het kruispunt van onze paden wacht hij misschien nog steeds op ons.
Hij kan niet alleen meegenomen worden, helaas kan hij ook niet zonder jou meegenomen worden.
Alleen het gele lampje knippert.
De tijd van moeilijke beslissingen nadert.
Toen alles groen was, konden wij dat helaas niet waarderen.
Op het kruispunt van onze paden, in de naar seringen geurende lucht, werd onze kus met rust gelaten.
Hoe doet hij het daar zonder ons? Op het kruispunt van onze paden wacht hij misschien nog steeds op ons.
Hij kan niet alleen meegenomen worden, helaas kan hij ook niet zonder jou meegenomen worden.