Meer nummers van Blaga
Beschrijving
23:30 · Blaga · Kuba Tekieli · Kuba Tekieli · Blaga
23:30 uur
Songtekst en vertaling
Origineel
Ja wiem, że się dawno nie widzieliśmy, ale może porozmawiamy?
-Ale ja Pana nie znam.
-Dwudziesta trzecia trzydzieści, zaraz będzie północ i wszystko, co dobre już śpi.
A ja leżę z myślami i patrzę się w sufit, jak bardzo brakuje mi sił.
Może napiszę list, którego nie otworzysz i położę go na stole, tam, gdzie nasze rozmowy i zapomnisz o nim.
Wiesz, ja też zapomnę i tak się skończy wszystko, co było dobre. Nasz czas już przemija.
Możesz wszystko, co tylko chcesz, ale kiedy muzyka będzie bezsilna, proszę, pamiętaj mnie. Nasz czas już przemija.
Możesz wszystko, co tylko chcesz, ale kiedy muzyka będzie bezsilna, proszę, proszę, pamiętaj mnie.
-Ale ja Pana nie znam. -Siedem minut do północy.
Siedzę w moim mieszkaniu, ale czuję się tu obcy. Serce nas zabija tak powoli, to nostalgia.
Zostajemy sami i myślimy - gdybyś nie istniała!
Na stole leży kartka zgięta w pół, z atramentem od łez rozmazanym. Gdy czytam te słowa, brakuje mi tchu.
Co tam jest napisane? Niestety, nie ma miejsca dla nas na tym świecie.
Wsiadam do auta i nie znam tych dróg. Na tylnym siedzeniu leży Twoje zdjęcie.
Każde wspomnienie podzielę na pół. Niestety, nie ma miejsca dla nas na tym świecie.
Wsiadam do auta i nie znam tych dróg. Na tylnym siedzeniu leży Twoje zdjęcie.
Każde wspomnienie podzielę na pół, podzielę na pół. Nasz czas już przemija.
Możesz wszystko, co tylko chcesz, ale kiedy muzyka będzie bezsilna, proszę, pamiętaj mnie. Nasz czas już przemija.
Możesz wszystko, co tylko chcesz, ale kiedy muzyka będzie bezsilna, proszę.
Nederlandse vertaling
Ik weet dat we elkaar al een hele tijd niet meer hebben gezien, maar misschien kunnen we praten?
-Maar ik ken jou niet.
-Drieentwintig-dertig, het zal spoedig middernacht zijn en al het goede slaapt al.
En ik lig daar met mijn gedachten en kijk naar het plafond, hoeveel kracht ik heb.
Misschien schrijf ik een brief die je niet wilt openen en leg ik hem op de tafel waar we praten, zodat je hem vergeet.
Weet je, ik zal het ook vergeten en zo zal al het goede eindigen. Onze tijd is al voorbij.
Je kunt alles doen wat je wilt, maar als de muziek machteloos is, denk dan aan mij. Onze tijd is al voorbij.
Je kunt alles doen wat je wilt, maar als de muziek machteloos is, denk dan alsjeblieft aan mij.
-Maar ik ken jou niet. -Zeven minuten voor middernacht.
Ik zit in mijn appartement, maar ik voel me hier een vreemde. Onze harten vermoorden ons zo langzaam, het is nostalgie.
We worden alleen gelaten en denken: als je niet bestond!
Er ligt een dubbelgevouwen vel papier op tafel, de inkt is door tranen besmeurd. Als ik deze woorden lees, voel ik me buiten adem.
Wat zegt het? Helaas is er geen plaats voor ons in deze wereld.
Ik stap in de auto en ik ken deze wegen niet. Er is een foto van jou op de achterbank.
Ik zal elke herinnering in tweeën delen. Helaas is er geen plaats voor ons in deze wereld.
Ik stap in de auto en ik ken deze wegen niet. Er is een foto van jou op de achterbank.
Ik zal elke herinnering in tweeën delen, ik zal hem in tweeën delen. Onze tijd is al voorbij.
Je kunt alles doen wat je wilt, maar als de muziek machteloos is, denk dan aan mij. Onze tijd is al voorbij.
Je kunt alles doen wat je wilt, maar als de muziek machteloos is, alsjeblieft.