Meer nummers van Blaga
Meer nummers van obi
Beschrijving
De wereld draait als een plaat met barsten - bij sommigen is de muziek luider, bij anderen is er een ruisend geluid. In de ramen brandt licht, sommigen bidden, iemand ligt gewoon wakker, en iemand gaat naar huis in de ochtendlucht en met zijn eigen gedachten, die maar niet willen verstommen. Alles lijkt bekend: moeder die zich zorgen maakt, broer die wacht, huis waar de muren meer hebben gehoord dan de mensen. Maar van binnen is er een lichte breuk, alsof je elke dag opnieuw moet leren leven. De stad slaapt, maar dat is geen rust - het is een pauze tussen ellende en hoop, terwijl iemand ergens nog steeds gelooft dat het morgen zal lukken om niet te verbranden door woorden.
Songtekst en vertaling
Origineel
Milion kilometrów stąd pewien człowiek został sam.
A tam, gdzieś za wielką wodą, prom nie dopłynął.
Został tam.
Wracam do domu dłuższą drogą, żeby posłuchać muzyki.
Mijam nieszczęśliwych ludzi. Może powiedz, o czym myślisz? Piąta rano na zegarku. Moja ulubiona pora.
W mojej głowie tyle myśli, że już miesza mi się zwrotka i rozkminiam, jakim cudem życie toczy się tak co dnia. Jakim cudem każdy ma inne problemy w swoich oczach.
Jeden człowiek pisze listy do mamy, idzie do wojska, drugi człowiek nie ma sensu -życia, bo nie ma zdrowia.
-Widać jak nowy dom niedaleko cały płonie od słów.
Widać jak ktoś zagubił swoją twarz.
Nie odnajdzie jej już.
Chłopaki marzą o spłacie swoich pożyczek i odjechać w stronę zachodu słońca.
Tata zrobi wszystko, żebyś nie chodził głodny.
Mama modli się do Boga o to, byś nie chorował.
Brat się pyta, kiedy wrócisz do domu.
Ty z problemami siedzisz sam na chodniku przy bloku. Osiedla śpią, ale to nie jest spokój.
Ciekawe kto nam pomoże, gdy -będziesz prosić by pomógł.
-Widać jak nowy dom niedaleko cały płonie od słów.
Widać jak ktoś zagubił swoją twarz. Nie odnajdzie jej już.
Nederlandse vertaling
Een miljoen kilometer verderop werd een man alleen gelaten.
En daar, ergens aan de overkant van het grote water, kwam de veerboot niet aan.
Hij bleef daar.
Ik maak de lange weg naar huis om naar muziek te luisteren.
Ik passeer ongelukkige mensen. Vertel me misschien waar je aan denkt? Vijf uur op wacht. Mijn favoriete tijd.
Er zitten zoveel gedachten in mijn hoofd dat ik al in de war ben en probeer uit te vinden hoe het leven elke dag zo doorgaat. Hoe komt het dat iedereen verschillende problemen in zijn ogen heeft.
De ene man schrijft brieven aan zijn moeder, gaat het leger in, een andere man heeft geen zin in het leven omdat hij geen gezondheid heeft.
-Je kunt zien hoe het nieuwe huis in de buurt brandt van woorden.
Het lijkt erop dat iemand zijn gezicht heeft verloren.
Hij zal haar niet meer vinden.
De jongens dromen ervan hun leningen af te betalen en de zonsondergang tegemoet te rijden.
Papa zal er alles aan doen om ervoor te zorgen dat je geen honger lijdt.
Mama bidt tot God dat je niet ziek wordt.
Mijn broer vraagt wanneer je thuiskomt.
Je zit met problemen alleen op de stoep naast je flatgebouw. De buurten slapen, maar het is niet vredig.
Ik vraag me af wie ons zal helpen als je om hulp vraagt.
-Je kunt zien hoe het nieuwe huis in de buurt brandt van woorden.
Het lijkt erop dat iemand zijn gezicht heeft verloren. Hij zal haar niet meer vinden.