Meer nummers van Sarius
Meer nummers van Blaga
Beschrijving
De wereld lijkt wijd open te staan, maar toch is het benauwd. Overal krijg je het advies om ‘alles uit het leven te halen’, maar het leven lijkt wel van plastic te zijn gemaakt: het glanst, maar buigt alleen tot de eerste teleurstelling. Achttien is de leeftijd waarop het lijkt alsof je een oneindige toekomst voor je hebt, maar in werkelijkheid is het slechts een lange nacht met een druk hoofd en een droom om ergens heen te vluchten, als het maar niet naar de plek is waar iedereen doet alsof ze weten wat goed is.
Je wilt graag geloven dat dit niet zomaar een jeugdige onrust is, maar iets echts - dat pulserende ‘nog meer’. Zolang de tatoeages glinsteren, de zinnen over dromen en talent ronddraaien, zolang je wilt wegrennen zonder na te denken over de weg, voel je levendig dat het hart misschien de route niet kent, maar wel precies weet waarom het klopt.
Songtekst en vertaling
Origineel
Mój dom to tylko przystanek. Uciekam stąd byle szybko nad ranem.
Jeszcze nic nie dostałem, a chcę wszystko na zmianę.
Kto mi niby pokaże jak dojść od słów do marzeń? Blog, twój ziom i uliczne tatuaże.
Joł!
Coco Polito dalej. Nie chcę żyć jak za karę. Ja chcę tylko wypierdolić stąd.
Chcę poznać całe swoje pokolenie.
Chcę się dowiedzieć, czy to tylko we mnie, że mnie tu pojebane niespełnienie swojej drogi już nie prześpie. Jak aktor kocham to, jak zło kocha mnie zawsze.
Zagadką jestem już dawno. Niech wszyscy patrzą. Jak tancerz wchodzę w to łatwo.
Podaj karafkę i niech się zamkną, jeśli nie tańczą ode mnie ładniej.
Długie noce, smutne dni.
-Z plastiku mamy sny.
-Mam osiemnaście, osiemnaście -lat. -Może wszystko mówią mi.
Z plastiku mamy sny.
Mam osiemnaście, osiemnaście lat.
Mam osiemnaście, osiemnaście lat.
Mój temperament szybko to wierzy w siebie. Wiarę, szczery talent.
Fury na cztery napęd. Chce mnie tylko to jebane.
Nie żadne przemycane wokół ceny same pomagają ci odnaleźć wiarę w to, że przemysł szczęście daje. Już nie będziemy razem.
Nie chcę słuchać wiecznie bajek, gdzie zajdziemy i że jeszcze się to uda z czasem. Zgubiłaś jak korale chwile ważne dla nas kiedyś.
Dziś masz hieny i ich bale tam, gdzie wierzą w tanie ściemy.
Chcę poznać całe swoje pokolenie.
Chcę się dowiedzieć, czy to tylko we mnie, że mnie tu pojebane niespełnienie swojej drogi już nie prześpię.
Długie noce, smutne dni.
Z plastiku mamy sny.
-Mam osiemnaście, osiemnaście lat. -Może wszystko mówią mi.
Z plastiku mamy -sny. -Mam osiemnaście, osiemnaście lat.
Mam osiemnaście, osiemnaście lat.
Nederlandse vertaling
Mijn huis is slechts een tussenstop. Ik ren hier morgenochtend snel weg.
Ik heb nog niets ontvangen en ik wil dat alles veranderd wordt.
Wie laat mij zien hoe ik van woorden naar dromen kan komen? Blog, je man en straattatoeages.
Jo!
Coco Polito volgt. Ik wil niet leven als straf. Ik wil hier gewoon weg.
Ik wil mijn hele generatie ontmoeten.
Ik wil weten of het aan mij ligt dat ik door deze verdomde mislukking niet langer kan slapen. Net als een acteur houd ik ervan hoe het kwaad altijd van mij houdt.
Ik ben al heel lang een puzzel. Laat iedereen kijken. Als een danser kom ik er gemakkelijk in terecht.
Geef me de karaf en zeg dat ze hun mond moeten houden als ze niet beter dansen dan ik.
Lange nachten, verdrietige dagen.
-Wij maken dromen van plastic.
-Ik ben achttien, achttien jaar oud. -Misschien vertellen ze me alles.
We hebben dromen gemaakt van plastic.
Ik ben achttien, achttien jaar oud.
Ik ben achttien, achttien jaar oud.
Mijn temperament gelooft snel in zichzelf. Geloof, oprecht talent.
Vierwielaangedreven Fury. Het enige dat mij verdomme wil, is dit.
Het zijn niet alle rondgesmokkelde prijzen die je helpen geloof te vinden in het feit dat de industrie geluk brengt. Wij zullen niet meer samen zijn.
Ik wil niet eeuwig naar sprookjes luisteren over waar we heen gaan en dat we er op tijd zullen zijn. Je verloor als koralen momenten die ooit belangrijk voor ons waren.
Tegenwoordig heb je hyena's en hun ballen waar ze in goedkope leugens geloven.
Ik wil mijn hele generatie ontmoeten.
Ik wil erachter komen, of het aan mij ligt, dat ik niet meer op dit verdomde pad zal slapen.
Lange nachten, verdrietige dagen.
We hebben dromen gemaakt van plastic.
-Ik ben achttien, achttien jaar oud. -Misschien vertellen ze me alles.
We hebben dromen gemaakt van plastic. -Ik ben achttien, achttien jaar oud.
Ik ben achttien, achttien jaar oud.