Meer nummers van Wxrdie
Meer nummers van JustaTee
Beschrijving
Bijbehorende artiest, zang: Wxrdie
Geassocieerde artiest, zang: Justatee
Producent: RPT PhongKhin
Auteur: Phạm Nam Hải
Auteur: Nguyễn Thanh Tuấn
Componist: Trần Thế Phong
Songtekst en vertaling
Origineel
Con đã lớn lên ở trên núi, ở trên núi mẹ. Nghe tiếng hát ru ca ối a!
Con đã lớn lên nơi bờ sông, nơi bờ sông đủ biết từng điều mẹ đã mãi cho đi.
Mẹ ôm đứa bé, ôm đứa bé lại phải còn thịt cá. . . Và cả điên.
Để tự mình thấy nhỏ bé với những thứ mẹ đang trải qua mà sao chỉ, chỉ để đổi lấy lời nói dối con nghe.
Có những lúc phải đi xa nhưng mà con chỉ muốn được trở về.
Có những lúc nghĩ sẽ buông xuôi nhưng mà con lại nhớ về bố mẹ. Nhớ giọng bố gọi con là cú nơi vàng cần ra ngoài ngó yeah.
Nhớ bàn tay của mẹ vẫn chở che vẫn hay thường vỗ về.
Đòi mẹ sắp cho bộ loa ba loa con thích được nghe nhạc. Đòi bố mua cho hai anh em cặp xe vì con rất thích đạp xe đạp.
Dù chẳng đáp ứng được hết nhưng bố vẫn luôn trìu mến và nhẹ nhàng.
Nắng gió vẫn đón đưa con đi mặc cho mẹ đã bị trễ làng.
Nhìn vào mắt bố con đã thấy những giọt nước mắt bố rơi trong bé bàn.
Nhìn vào mắt mẹ con đã thấy những giấc mơ đang trôi qua thật khẽ khao. Mọi thứ vốn bình yên nhưng ai mà biết là nó lại xé làng.
Và chỉ muốn trả lại thanh xuân cho bố mẹ dù biết điều này chẳng dễ dàng.
Và con sẽ bước tiếp dù biết phía trước nó sẽ chẳng dễ dàng.
Chỉ cần bố mẹ yên lòng thôi bất cứ điều gì con cũng sẽ làm. Tất cả những đam tiêu về ta gom luôn vào đây con sẽ tỏa.
Dù biết là sẽ chẳng dễ dàng nhưng vì bố mẹ con sẽ làm.
Con sẽ làm. . . Con sẽ làm. . . Con sẽ làm. . .
Đã xuống núi bài, trong vali con là đông quà.
Rót chén nước, thắp nén hương tưởng con trong mình đã cùng về thăm nhà.
Năm tháng trôi qua đây là những nếp nhăn trên tay của ông bà. Nhớ đôi bánh trứng muối dịp Tết và nhớ cái vị của cơm cà.
Nhớ mấy cây phong lan ông bố hay ngắm nghiêng ở sân nhà.
Nhớ mấy đứa em ngoan vẫn còn ngây ngô giờ đã đều lớn cả. Dù có đi xa khi trở về nhà thì vẫn cứ là phải vâng dạ.
Có đi xa khi trở về nhà thì vẫn cứ là phải vâng dạ.
Chẳng sáng nay hôm nay con lại viết hết thêm một bài mong rằng có thể xua tan đi hết bao muộn phiền.
Chăm sóc con từng ngày để giờ con cất cánh tung bay, vẫn về đây dù cho con có kiếm cả bộn tiền.
Đã có lúc thất bại chẳng thể nào khiến con lung lay, con còn phải tập trung xử lý nốt mấy đồ việc.
Những nghĩ suy này lại làm từng dòng thư cứ thêm một dài, con lại thu vào mãi tựa như những lời cầu nguyện.
Có những lúc đi xa nhưng mà con chỉ muốn được trở về.
Có những lúc nghĩ sẽ buông xuôi nhưng mà con lại nhớ về bố mẹ.
Có những lúc đi xa nhưng mà con chỉ muốn được trở về.
Có những lúc nghĩ sẽ buông xuôi nhưng mà con lại nhớ về bố mẹ.
Cho con, cho con, cho con cả cuộc đời đằng sau lời nói dối kia.
Mẹ đã cho con, cho con, cho con, cho con. . .
về nơi rồi đâu, về nơi. . .
Cho con, cho con, cho con cả cuộc đời đằng sau lời nói dối kia.
Mẹ đã cho con, cho con, cho con, cho con.
Nederlandse vertaling
Ik ben opgegroeid in de bergen, op de moederberg. Luister naar het slaapliedje dat oh my zingt!
Ik ben opgegroeid aan de rivieroever, waar de rivieroever genoeg is om alles te weten wat mijn moeder mij altijd heeft gegeven.
De moeder omhelsde de baby en hield de baby tegen, zodat er nog vlees en vis overbleef. . . En gek.
Om mezelf klein te laten voelen met wat ik doormaak, gewoon in ruil voor de leugens die je hoort.
Er zijn momenten dat ik ver weg moet, maar ik wil gewoon terug.
Er zijn momenten dat ik erover denk om op te geven, maar ik herinner me mijn ouders. Ik herinner me de stem van mijn vader die mij een uil noemde, ik moet naar buiten gaan en kijken, ja.
Ik herinner me dat de handen van mijn moeder mij nog steeds beschermden en troostten.
Vraag je moeder om je een set van drie luidsprekers te geven, zodat je naar muziek kunt luisteren. Ik vroeg mijn vader om een paar fietsen voor mij te kopen, omdat ik erg van fietsen houd.
Ook al kon hij niet op alles reageren, papa was altijd aanhankelijk en zachtaardig.
De zon en de wind pikten me nog steeds op, ook al was mijn moeder te laat.
Toen ik in de ogen van mijn vader keek, zag ik tranen uit de ogen van mijn vader vallen.
Toen ik in de ogen van mijn moeder keek, zag ik de dromen zo zacht voorbijgaan. Alles was vredig, maar wie had gedacht dat dit het dorp zou verscheuren?
En ik wil gewoon de jeugd van mijn ouders teruggeven, ook al weet ik dat dit niet gemakkelijk is.
En ik zal vooruitgaan, ook al weet ik dat het niet gemakkelijk zal zijn.
Zolang mijn ouders zich veilig voelen, zal ik alles doen. Alle verlangens over mij zullen hier worden verzameld en jij zult ze vernietigen.
Ook al weet ik dat het niet gemakkelijk zal zijn, mijn ouders zullen het doen.
Ik zal het doen. . . Ik zal het doen. . . Ik zal het doen. . .
Nadat ik de berg ben afgedaald, heb ik veel cadeaus in mijn koffer.
Giet een kopje water, steek een wierookbrander aan en stel je voor dat je innerlijke kind op bezoek komt.
Naarmate de jaren verstrijken, zijn dit de rimpels op de handen van mijn grootouders. Ik mis de gezouten eierkoekjes tijdens Tet en de smaak van auberginerijst.
Ik herinner me de orchideeën die mijn vader altijd in de tuin bewonderde.
Ik mis mijn goede en onschuldige jongere broers en zussen die nu allemaal volwassen zijn. Zelfs als je ver weg gaat, moet je bij thuiskomst nog steeds gehoorzamen.
Zelfs als je ver weg gaat, moet je bij thuiskomst nog steeds gehoorzamen.
Vanochtend schreef ik nog een artikel in de hoop al mijn zorgen weg te nemen.
Zorg elke dag voor uw kind, zodat hij kan opstijgen en wegvliegen, en hier nog steeds terug kan komen, ook al verdient hij veel geld.
Er waren momenten waarop falen me niet van mijn stuk kon brengen, ik moest me nog steeds concentreren op het omgaan met sommige dingen.
Deze gedachten maakten elke regel van de brief steeds langer, en ik bleef hem verzamelen als gebeden.
Er zijn momenten dat ik ver weg ben, maar ik wil gewoon terugkomen.
Er zijn momenten dat ik erover denk om op te geven, maar ik herinner me mijn ouders.
Er zijn momenten dat ik ver weg ben, maar ik wil gewoon terugkomen.
Er zijn momenten dat ik erover denk om op te geven, maar ik herinner me mijn ouders.
Geef mij, geef mij, geef mij het hele leven achter die leugen.
Moeder gaf me, gaf me, gaf me, gaf me. . .
over waar te gaan, waar te gaan. . .
Geef mij, geef mij, geef mij het hele leven achter die leugen.
Moeder gaf me, gaf me, gaf me, gaf me.