Meer nummers van Bober
Meer nummers van 4Money
Meer nummers van Vixen
Beschrijving
Producent: 4Money
Componist: Mateusz dec
Tekstschrijver: Patryk Bober Boberek
Tekstschrijver: Dariusz Szlagor
Songtekst en vertaling
Origineel
Chcemy móc muzy lekką ręką za marzenia płacić i spełniać.
Tyle szliśmy tą krętą ścieżką, żeby mieć przed nami już tylko.
Chcemy móc muzy lekką ręką za marzenia płacić i spełniać.
Tyle szliśmy tą krętą ścieżką, żeby mieć przed nami już tylko.
Muza dała mi coś, czego nie zwrócę piosenką, bo nie gram na niczym.
Słyszę słabo, śpiewam cienko.
Umiem tylko gadać, może głupio machać ręką, a zmieniłem to w kilka pucharów. Patrz, vera verto.
Też mnie słucha, jakby była terapeutą i nie kręci się. Wystarczy, że zasiała gdzieś ziarenko.
To, co robimy, ma moc, skoro wzniosło mnie na piętro z piwnicy, w której pachnie tylko jointem i butelką.
Niech ci życie nie przeleci byle jak. Na liczeniu ile masz?
Załatwiłeś tyle spraw, ale w środku patrzysz, jak się sypie świat. Nic nie dołożyłeś sam.
Chyba tu nie bije braw ci na końcu. Jak się głowa sypie, nogi nie wiedzą, dokąd iść.
Powiedz to ziomkowi. Kurwa, co cię wzięło na wstyd?
Parę wersów za dzieciaka wyciągnęło z nas syf, bo zawsze są od kogoś tak zagubionego jak ty.
Chcemy móc muzy lekką ręką za marzenia płacić i spełniać.
Tyle szliśmy tą krętą ścieżką, żeby mieć przed nami już tylko.
Chcemy móc muzy lekką ręką za marzenia płacić i spełniać.
Tyle szliśmy tą krętą ścieżką, żeby mieć przed -nami już tylko. -Labirynty. Pogubieni w nich od dawna.
W środku nić mi zostawiłaś jak Ariadna, żebym wyjść mógł na ludzi, chociaż targała mną frustracja z rogami Minotaura.
A ja pisałem jej o wszystkim, żeby się posklejać. I mimo, że byłem na dnie, to jak w Pirenejach.
Im bardziej bolało, tym -bardziej wdzięczna. Ale zawsze było mało.
-Setki wersów nietrafionych, by się w sobie zebrać i napisać jeden złoty.
Warto czasem setki razy przegrać, bo rośnie twoja wartość, kiedy się podnosisz.
Zawsze byłem blisko, nawet jak było ciężko, oddałem jej wszystko, zwróciła mi piosenką.
Chcemy móc muzy lekką ręką za marzenia płacić i spełniać.
Tyle szliśmy tą krętą ścieżką, żeby mieć przed nami już tylko.
Chcemy móc muzy lekką ręką za marzenia płacić i spełniać.
Tyle szliśmy tą krętą ścieżką, żeby mieć przed nami już tylko.
Nederlandse vertaling
We willen onze dromen met lichte hand kunnen betalen en waarmaken.
We hebben dit kronkelende pad zo lang bewandeld, totdat er niets meer voor ons lag.
We willen onze dromen met lichte hand kunnen betalen en waarmaken.
We hebben dit kronkelende pad zo lang bewandeld, totdat er niets meer voor ons lag.
De muze heeft mij iets gegeven dat ik niet met een liedje kan teruggeven, omdat ik niets speel.
Ik kan niet goed horen, ik zing zwakjes.
Het enige wat ik kan doen is praten, misschien stom met mijn hand zwaaien, en ik heb er een paar trofeeën van gemaakt. Kijk, vera verto.
Ze luistert ook naar me alsof ze een therapeut is en blijft niet hangen. Het is genoeg dat ze ergens een zaadje heeft gezaaid.
Wat we doen is krachtig omdat het me naar boven heeft getild vanuit een kelder die alleen naar een joint en een fles ruikt.
Laat je leven niet lukraak aan je voorbijgaan. Tel hoeveel heb je er?
Je hebt voor zoveel dingen gezorgd, maar van binnen zie je de wereld uiteenvallen. Je hebt zelf niets toegevoegd.
Ik denk dat er op het einde geen applaus voor je is. Als je hoofd trilt, weten je benen niet waar ze heen moeten.
Vertel dat maar aan je vriend. Fuck, waarom schaamde je je?
Een paar regels als kind brachten ons in de war, omdat ze altijd afkomstig zijn van iemand die zo verdwaald is als jij.
We willen onze dromen met lichte hand kunnen betalen en waarmaken.
We hebben dit kronkelende pad zo lang bewandeld, totdat er niets meer voor ons lag.
We willen onze dromen met lichte hand kunnen betalen en waarmaken.
We hebben dit kronkelende pad zo lang bewandeld, totdat er niets meer voor ons lag. - Doolhoven. Ze zijn er lange tijd in verdwaald.
Van binnen liet je een draad als Ariadne achter, zodat ik naar buiten kon komen voor mensen, ook al werd ik verscheurd door frustratie over de hoorns van de Minotaurus.
En ik schreef haar over alles om mezelf bij elkaar te houden. En ook al zat ik onderaan, het was net als in de Pyreneeën.
Hoe meer pijn het deed, hoe dankbaarder ik was. Maar het was nooit genoeg.
-Honderd slechte regels om jezelf te verzamelen en één gouden te schrijven.
Soms is het de moeite waard om honderden keren te verliezen, omdat je waarde toeneemt als je weer opstaat.
Ik was altijd dichtbij, zelfs als het moeilijk was, ik gaf haar alles, zij gaf het mij terug met een lied.
We willen onze dromen met lichte hand kunnen betalen en waarmaken.
We hebben dit kronkelende pad zo lang bewandeld, totdat er niets meer voor ons lag.
We willen onze dromen met lichte hand kunnen betalen en waarmaken.
We hebben dit kronkelende pad zo lang bewandeld, totdat er niets meer voor ons lag.