Meer nummers van Melendi
Beschrijving
Producent: José de Castro
Schrijver: Ramon Melendi Espina
Songtekst en vertaling
Origineel
Hoy he soñado que todo es mentira, que no existe ni la guerra, ni la paz, ni los enfermos, ni las medicinas.
Que no existen las banderas, ni palomas mensajeras.
Hoy he soñado que todo es mentira, que no existen los parados por derecho y que el político es de plastilina, y que no existe un desastre que no arregle cualquier sastre.
Y de repente desperté, y cuál fue mi sorpresa cuando en el telediario de la tres, un hombre mataba a sus hijos a palos para vengarse así de su exmujer.
De repente desperté, y como si de un sueño se tratara, vi que el mundo era un papel donde el poderoso pinta garabatos para lavarse las manos después.
De repente desperté, y como siempre, este maldito mundo, tan extraño como absurdo, tan cruel como taciturno, comenzó a andar del revés.
Hoy he soñado que todo es mentira, que en el mundo no existe la desigualdad y que los niños no mueren de sida, y que no existen primeros ni últimos pobres extranjeros.
Y de repente desperté, y vi a cuatro individuos en la tele peleando por el poder, mientras en la calle un pueblo esclavizado buscaba en la basura pa' comer.
De repente desperté, y vi cómo detrás de un movimiento siempre había su porqué, y en nombre de la paz vi matar dictadores que estaban más que puestos por usted.
De repente desperté, y como siempre, este maldito mundo, tan extraño como absurdo, tan cruel como taciturno, comenzó a andar del revés.
Y ahora no sé cuál es el sueño y cuál la realidad.
Pensamos que vamos sin dueño, ¡qué falta de verdad!
¡Qué falta de verdad!
Y no hay peor que el que no quiere ver, por muy duro que sea mirar.
Me resulta tan difícil creer que existe el destino, cuando todo el mundo baila si cuatro tiran de un hilo.
Y aunque esta humilde balada nunca sirva para nada, hoy dormiré más tranquilo.
Nederlandse vertaling
Vandaag droomde ik dat alles een leugen is, dat er geen oorlog is, geen vrede, geen zieke mensen, geen medicijnen.
Dat er geen vlaggen zijn, noch postduiven.
Vandaag droomde ik dat alles een leugen is, dat er geen legaal werklozen zijn en dat politici van plasticine zijn gemaakt, en dat er geen ramp is die geen enkele kleermaker niet kan oplossen.
En plotseling werd ik wakker, en wat was mijn verrassing toen op het nieuws van drie uur een man zijn kinderen doodsloeg om wraak te nemen op zijn ex-vrouw.
Plotseling werd ik wakker, en alsof het een droom was, zag ik dat de wereld een stuk papier was waarop de machtige krabbels tekent om daarna zijn handen te wassen.
Plotseling werd ik wakker, en zoals altijd begon deze verdomde wereld, even vreemd als absurd, even wreed als zwijgzaam, op zijn kop te staan.
Vandaag droomde ik dat alles een leugen is, dat er geen ongelijkheid bestaat in de wereld en dat er geen kinderen sterven aan AIDS, en dat er geen eerste of laatste arme buitenlanders zijn.
En plotseling werd ik wakker en zag ik vier individuen op tv vechten om de macht, terwijl op straat tot slaaf gemaakte mensen in het afval aan het zoeken waren om te eten.
Plotseling werd ik wakker, en ik zag hoe achter een beweging altijd een reden zat, en in naam van de vrede zag ik dictators vermoord worden die meer dan door jou werden neergezet.
Plotseling werd ik wakker, en zoals altijd begon deze verdomde wereld, even vreemd als absurd, even wreed als zwijgzaam, op zijn kop te staan.
En nu weet ik niet wat de droom is en wat de realiteit is.
Wij denken dat we zonder eigenaar zitten, wat een gebrek aan waarheid!
Wat een gebrek aan waarheid!
En er is niemand erger dan degene die niet wil zien, hoe moeilijk het ook is om te kijken.
Het is zo moeilijk voor mij om te geloven dat het lot bestaat, als iedereen danst als er vier aan een draad trekken.
En hoewel deze eenvoudige ballade nooit enig doel zal dienen, zal ik vandaag rustiger slapen.