Meer nummers van ROBI
Meer nummers van Sebastian Yatra
Beschrijving
Opnametechnicus, componist, schrijver, producer: Juan Ariza
Mengingenieur, Atmos-mengingenieur: Jesse Ray Ernster
Assistent mengingenieur, Atmos mengingenieur: Jackson Haile
Mastering Engineer: Gerhard Westphalen
Componist, schrijver: Sebastian Yatra
Componist, schrijver: Roberto Baez Moraza
Songtekst en vertaling
Origineel
Cierro los ojos y te veo, parece que aún estás aquí.
No te has ido, siento que bailo contigo, estás conmigo.
Qué loco que no he dormido aún.
Hace un tiempo andaba frío, se me olvidó esto de sentir.
No escogí, pero cuando hablo contigo, las mariposas se sienten aquí.
Y cuando vuelan, yo sé que llegan hasta ti.
Cuando vuelvas, ya sabes quién te espera.
Va a pasar como va a pasar, me vas a pensar, te voy a llamar.
El tiempo que pinte este lienzo.
Va a doler, pero eso es normal, me vas a querer y querer matar, lo advierto desde antes, lo siento.
Sé que no alcanzaría una vida para amarte.
No es normal quererte de la nada y encontrar mi vida en tu mirada.
Tu pelo de leona se me enfada, tu piercing en la mente se me clava. Estás derrumbando el muro que me armaba.
Hoy quiero verte desarreglada y tirarnos en la cama los fines de semana.
Contar las mariposas que siento por ti , y yo sé que llegan hasta ti.
Cuando vuelvas, ya sabes quién te espera.
Va a pasar como va a pasar, me vas a pensar, te voy a llamar.
El tiempo que pinte este lienzo, pinte este lienzo.
Va a doler, pero eso es normal, me vas a querer y querer matar, lo advierto desde antes, lo siento.
¿Y cómo es eso que, que sentís que no te volverá a pasar -y pasa? -Señorita, la muerte.
Siento que bailo contigo, qué loco que no he dormido aún.
Uh, uh, uh, qué loco que no he dormido, pero cuando hablo contigo. . .
Sienta, viva, -respire.
-Bro, tranquilo, te va a dar un abrazo, -tranquilo. -Estaba inspirado, sorry.
Sé que no alcanzaría una vida para amarte.
Nederlandse vertaling
Ik sluit mijn ogen en zie je, het lijkt alsof je er nog bent.
Je bent niet weg, ik heb het gevoel dat ik met je dans, jij bent met mij.
Het is gek dat ik nog niet heb geslapen.
Een tijdje geleden had ik het koud, ik vergat het gevoel.
Ik heb niet gekozen, maar als ik met je praat, zitten de vlinders hier.
En als ze vliegen, weet ik dat ze naar jou toe komen.
Als je terugkomt, weet je wie er op je wacht.
Het gaat gebeuren zoals het gaat gebeuren, jij gaat aan mij denken, ik ga je bellen.
De tijd dat ik dit canvas schilderde.
Het gaat pijn doen, maar dat is normaal. Je gaat van me houden en me willen vermoorden. Ik heb je al eerder gewaarschuwd, het spijt me.
Ik weet dat één leven niet genoeg zou zijn om van je te houden.
Het is niet normaal om uit het niets van je te houden en mijn leven in jouw ogen te vinden.
Je leeuwinnenhaar maakt me boos, je doordringende geest blijft in mijn keel steken. Je breekt de muur af die mij heeft opgebouwd.
Vandaag wil ik je rommelig zien en ons in het weekend in bed gooien.
Tel de vlinders die ik voor je voel, en ik weet dat ze je bereiken.
Als je terugkomt, weet je wie er op je wacht.
Het gaat gebeuren zoals het gaat gebeuren, jij gaat aan mij denken, ik ga je bellen.
Zolang ik dit canvas schilder, schilder dit canvas.
Het gaat pijn doen, maar dat is normaal. Je gaat van me houden en me willen vermoorden. Ik heb je al eerder gewaarschuwd, het spijt me.
En hoe komt het dat je het gevoel hebt dat het je niet meer zal overkomen – en dat gebeurt ook? -Mevrouw, dood.
Ik heb het gevoel dat ik met je dans, wat gek dat ik nog niet heb geslapen.
Het is gek dat ik niet heb geslapen, maar als ik met je praat. . .
Voel, leef, adem.
-Bro, kalmeer, hij gaat je een knuffel geven. -Rustig maar. -Ik was geïnspireerd, sorry.
Ik weet dat één leven niet genoeg zou zijn om van je te houden.