Meer nummers van Florian Künstler
Meer nummers van 1986zig
Beschrijving
Componist Tekstschrijver, Programmeeringenieur, Producent, Mengingenieur: Jens Schneider
Componist Tekstschrijver, Producent, Mixing Engineer: Jules Kalmbacher
Zanger, componist, tekstschrijver: Florian Künstler
Zanger: 1986zig
Mastering Engineer: Sascha "Busy" Bühren
Componist Tekstschrijver: Antje Schomaker
Songtekst en vertaling
Origineel
Hab manchmal so viel vor, weiß nicht, wohin damit.
Die Zeit, sie rennt und ich renn mit. Puste Kerzen aus. Wieder ein Jahr vorbei.
Weiß noch, als ich zwanzig war, schien vierzig ewig weit.
Ich wollt noch in Japan die Kirschblüten sehen. Hoch von der Startbahn aus dem Flieger springen.
Mich selber finden auf diesem Jakobsweg. Italienisch lernen, kann kaum ein Wort verstehen.
Doch weißt du was?
Jetzt mach ich das.
Der erste Schritt tut halt am Anfang manchmal weh.
Doch werd's nicht bereuen, auch wenn ich hunderttausend geh.
Und wenn ich irgendwann da oben steh, wer weiß, vor wem, wer weiß, vor wem.
Zwischen all dem Glück und den Tränen werd ich mit nem Lächeln erzählen: Ich hab gelebt.
Hab von klein auf schon gedacht, so wie ich leb, ich sterb. An diesem Gift oder an
Blei, bevor ich dreißig werd.
Dabei war immer schon mein größter Wunsch Familie haben. Gemeinsam mit 'ner Frau und Kinder abends einzuschlafen.
Hab trotzdem Glück gehabt. Zwei wundervolle Kids und eine Ex, die nach wie vor in meinem Herzen ist.
Und ein paar tausend Menschen, die mich fühlen, wenn ich sing.
Und mir geholfen haben zu sehen, wer ich wirklich bin.
Danke schön.
Der erste Schritt tut halt am Anfang manchmal weh.
Doch werd's nicht bereuen, auch wenn ich hunderttausend geh.
Und wenn ich irgendwann da oben steh, wer weiß, vor wem, wer weiß, vor wem.
Zwischen all dem Glück und den Tränen werd ich mit nem Lächeln erzählen: Ich hab gelebt.
Nederlandse vertaling
Soms heb ik zoveel gepland, dat ik niet weet wat ik ermee moet doen.
De tijd loopt en ik loop mee. Kaarsen uitblazen. Weer een jaar voorbij.
Ik weet nog dat toen ik twintig was, veertig voor altijd ver weg leek.
Ik wilde de kersenbloesems in Japan zien. Spring hoog vanaf de landingsbaan uit het vliegtuig.
Mezelf vinden op deze Jacobsweg. Italiaans leren, kan nauwelijks een woord begrijpen.
Maar weet je wat?
Nu doe ik dit.
De eerste stap doet in het begin soms pijn.
Maar ik zal er geen spijt van krijgen, ook al laat ik er honderdduizend achter.
En als ik daar op een gegeven moment kom, wie weet dan voor wie, wie weet voor wie.
Tussen al het geluk en de tranen door zeg ik met een glimlach: ik heb geleefd.
Ik heb van jongs af aan altijd gedacht dat ik, terwijl ik leef, zal sterven. Op dit gif of op
Leid voordat ik dertig word.
Mijn grootste wens is altijd geweest om een gezin te hebben. 's Avonds in slaap vallen met vrouw en kinderen.
Nog steeds geluk gehad. Twee geweldige kinderen en een ex die nog steeds in mijn hart zit.
En een paar duizend mensen die mij voelen als ik zing.
En heeft mij geholpen te zien wie ik werkelijk ben.
Hartelijk dank.
De eerste stap doet in het begin soms pijn.
Maar ik zal er geen spijt van krijgen, ook al laat ik er honderdduizend achter.
En als ik daar op een gegeven moment kom, wie weet dan voor wie, wie weet voor wie.
Tussen al het geluk en de tranen door zeg ik met een glimlach: ik heb geleefd.