Meer nummers van SadSvit
Beschrijving
Componist: Bohdan Rozvadovskyi
Tekstschrijver: Bohdan Rozvadovskyi
Songtekst en vertaling
Origineel
День з пітьмою в танку — і світла в ньому нема
Йду в тишу і спокій — мій квиток вже дарма
Мій щоденний розпад міцно болем скутий
І найгірший страх десь волає в пітьмі
Мій малиновий чай вже стоїть, як віки
Де мій рай кольоровий, що любив залюбки?
Там, у дальній глуші, всі давно вже мовчать
Телефони дзвенять, а біль кричить у мені
Сам до себе кажу щохвилини
Все минає, все минає
Потопаю в словах нетлінних
Все минає, все минає
Кричу невпинно я до загину
Все минає, все минає
Завмирає день в думках безвинних
Все минає, все минає
Мій магнітофон грає струни душі
А там за вікном — сірий фон без межі
Вечір — лінощі, жаль, а може слід твоїх снів
Але втома й печаль — це вже край моїх днів
Мій малиновий чай вже стоїть, як віки
Де мій рай кольоровий, що любив залюбки?
Там, у дальній глуші, всі давно вже мовчать
Телефони дзвенять, а біль кричить у мені
Сам до себе кажу щохвилини
Все минає, все минає
Потопаю в словах нетлінних
Все минає, все минає
Кричу невпинно я до загину
Все минає, все минає
Завмирає день в думках безвинних
Все минає, все минає
Як цей шлях тут прийшов — питаю в неба щодня
Що дорогами вздовж так горіло дотла
Серед жалю негод дивлюсь вбік і назад
Де прямує вагон? В гаї уявних балад
Кличе доля вперед, та стирається слід
Тіні зломаних верб, що були навесні
А потяг їде в журбу, наче пам'ять стара
Я у пісню земну поверну ті слова
Сам до себе кажу щохвилини
Все минає, все минає
Потопаю в словах нетлінних
Все минає, все минає
Кричу невпинно я до загину
Все минає, все минає
Завмирає день в думках безвинних
Все минає, все минає
Nederlandse vertaling
Een dag met duisternis in de tank – en er zit geen licht in
Ik ga in alle rust - mijn ticket is al verspild
Mijn dagelijkse verval is nauw verbonden met pijn
En de ergste angst huilt ergens in het donker
Mijn frambozenthee gaat al eeuwen mee
Waar is mijn kleurrijke paradijs waar ik zielsveel van hield?
Daar, in de afgelegen wildernis, is iedereen al een hele tijd stil
De telefoons rinkelen en de pijn schreeuwt in mij
Zeg ik elke minuut tegen mezelf
Alles gaat voorbij, alles gaat voorbij
Ik verdrink in de woorden van het onvergankelijke
Alles gaat voorbij, alles gaat voorbij
Ik schreeuw onophoudelijk tot ik sterf
Alles gaat voorbij, alles gaat voorbij
De dag bevriest in de gedachten van de onschuldigen
Alles gaat voorbij, alles gaat voorbij
Mijn bandrecorder bespeelt de snaren van de ziel
En daar buiten het raam is een grijze achtergrond zonder rand
De avond is luiheid, spijt of misschien een spoor van je dromen
Maar vermoeidheid en verdriet zijn al het einde van mijn dagen
Mijn frambozenthee gaat al eeuwen mee
Waar is mijn kleurrijke paradijs waar ik zielsveel van hield?
Daar, in de afgelegen wildernis, is iedereen al een hele tijd stil
De telefoons rinkelen en de pijn schreeuwt in mij
Zeg ik elke minuut tegen mezelf
Alles gaat voorbij, alles gaat voorbij
Ik verdrink in de woorden van het onvergankelijke
Alles gaat voorbij, alles gaat voorbij
Ik schreeuw onophoudelijk tot ik sterf
Alles gaat voorbij, alles gaat voorbij
De dag bevriest in de gedachten van de onschuldigen
Alles gaat voorbij, alles gaat voorbij
Hoe is dit pad hier gekomen - ik vraag het elke dag aan de hemel
Dat langs de wegen was zo tot de grond toe afgebrand
Midden in het slechte weer kijk ik naar de zijkant en naar achteren
Waar gaat de trein heen? In het bos van denkbeeldige ballades
Het lot roept vooruit, maar het spoor wordt uitgewist
Schaduwen van gebroken wilgen die in de lente waren
En de trein gaat kapot, alsof de herinnering oud is
Ik zal die woorden omzetten in een aards lied
Zeg ik elke minuut tegen mezelf
Alles gaat voorbij, alles gaat voorbij
Ik verdrink in de woorden van het onvergankelijke
Alles gaat voorbij, alles gaat voorbij
Ik schreeuw onophoudelijk tot ik sterf
Alles gaat voorbij, alles gaat voorbij
De dag bevriest in de gedachten van de onschuldigen
Alles gaat voorbij, alles gaat voorbij